Lichtlijnig

Tag: verval

Het vervallen lijkenhuisje

by on jan.20, 2018, under bouwwerken, landschap

Met het gietijzeren hek en de smetteloos witte, rietgedekte huisjes had de entree van de Oude Stadsbegraafplaats in oktober 2008 nog altijd een zekere grandeur, maar eenmaal voorbij de poort was van die grandeur al snel weinig meer over …

Het eerste wat me bij het betreden van de begraafplaats opviel, was het vervallen lijkenhuisje. Meer dan een ruïne was het in feite niet meer …





























– wordt vervolgd –

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , more...

Berlijn oktober 1979

by on nov.09, 2014, under bouwwerken, ditjes & datjes, landschap, Uit de oude doos

Vandaag is het 25 jaar geleden dat de Berlijnse Muur viel. Half oktober was het 35 jaar geleden dat ik in het kader van een werkweek van de PA een week in Berlijn heb rondgedoold. Al met al een mooi moment om vandaag aan de hand van wat ‘archiefstukken’ even terug te blikken op dat onvergetelijk indrukwekkende bezoek aan die toen nog gedeelde stad. Ik begin met een foto van een schilderij van een van de bekendste gebouwen van Berlijn, de Brandenburger Tor, die ik indertijd heb gemaakt in “das Museum Haus am Checkpoint Charlie”, ook wel “Haus am Mauer” of “Mauermuseum” genoemd …





Een week voordat wij in Berlijn waren, was in Oost-Berlijn op Unter den Linden op grootse wijze met parades en vlaggen en vaandels het 30-jarig bestaan van de DDR gevierd. Wie had toen kunnen bedenken, dat de Muur 10 jaar later zou vallen? En dat dat het begin van het einde van de Koude Oorlog was …?

Nu, 25 jaar na de val van de Muur, lijkt er wat verder naar het oosten in Oekraïne een nieuwe Muur te worden opgetrokken en lijken we opnieuw een Koude Oorlog tegemoet te gaan …





Een ander iconisch Berlijns gebouw is de Gedächtniskirche, een kerk die in de Tweede Wereldoorlog door een bombardement zwaar beschadigd raakte. Eind jaren 50 waren er plannen om de restanten van de kerk helemaal af te breken, maar later werd gelukkig besloten om de ruïne zodanig te renoveren, dat er geen verder instortingsgevaar meer was. Naast de kerk werd een nieuwe, achthoekige kerkzaal gebouwd met een eveneens achthoekige klokkentoren, die tegenwoordig nog sterk contrasteert met de ruïne van de oude kerk …





Ook een bezoekje aan het fameuze grenspost Checkpoint Charlie aan de Friedrichstraße mocht natuurlijk niet ontbreken. Het was er bijna angstwekkend stil toen wij er waren. Tijdens de Koude oorlog stond Checkpoint Charlie symbool voor de scheiding tussen oost en west. Checkpoint Charlie was de enige controlepost waar buitenlanders (iedereen behalve West-Berlijners, West-Duitsers en burgers van de landen van de Geallieerde Controleraad) over de weg Oost-Berlijn konden binnentreden. Met het openbaar vervoer was het nabijgelegen Bahnhof Friedrichstraße de enige mogelijkheid. Bij Checkpoint Charlie staat het “Museum Haus am Checkpoint Charlie”. In dit museum werd met woorden, beelden en voorwerpen de geschiedenis verteld over de vele vluchtpogingen van Oost naar West …





Er was geen ontkomen aan die grote blinde Muur, die Berlijn in tweeën had gereten. Zag je de Muur, dan voelde je hem. Op verschillende plaatsen langs de Muur waren in West-Berlijn uitkijkplateaus opgetrokken. Zodra je je daarop liet zien, stond je meteen oog in oog met de Vopo’s (de DDR-grenswachten of Volkspolizisten) die vanuit hun wachttoren voortdurend het grensgebied met verrekijkers in de gaten hielden …

De Muur bestond overigens niet uit een enkele muur, maar uit twee muren met daar tussen een open vlakte. Wie toch van Oost naar West probeerde te vluchten moest tussen die twee muren diverse obstakels zien te omzeilen: de grenswachten in de torens, de muur van drie meter hoog, een spijkerbed, stroomdraden, waakhonden en alarmdraden die gekoppeld waren aan automatische geweren. De NOS heeft een animatie online gezet, waarop een en ander goed in beeld wordt gebracht: De Berlijnse Muur, een onneembare vesting





Wat op mij de meeste indruk heeft gemaakt, was een bezoek aan de Bernauer Straße. Daar greep de nog steeds voelbare spanning je echt naar de keel. In deze straat werd de grens in 1961 door de communisten keihard door de woningen getrokken. Plotseling waren de bewoners afgesneden van buren, vrienden en familie aan de andere kant van de straat en de rest van West-Berlijn …





De straat raakte bekend door de vele ontsnappingen en ontsnappingspogingen langs de vensters van woningen aan de oostkant van de straat, naar de straat die gelegen was in West-Berlijn. De straat maakte deel uit van de Franse sector van West-Berlijn en de deuren en ramen van de huizen werden nadien dichtgemetseld. De achterliggende woningen werden in 1963 afgebroken, wat restte waren de gevels met dichtgemetselde vensters …





Toen ik er in 1979 was, zag je her en der nog stukjes gerafelde vitrage voor de vensters wapperen … Huiveringwekkend! Net als het kruis dat we zagen staan, en dat al in 1961 moet zijn geplaatst ter nagedachtenis aan iemand die bij een ontsnappingspoging is doodgeschoten door de Oost-Duitse grenswachten ..





We mochten één middag op eigen gelegenheid op pad om Oost-Berlijn te verkennen. Het was ijzingwekkend spannend om de grens over te gaan. Op de heenreis hadden we bij de grensovergang Helmstedt tussen Oost- en West-Duitsland al kennisgemaakt met de Oost-Duitse grenspolitie. Ondanks het feit dat we vooraf door de begeleidende docenten goed waren gewaarschuwd om geen provocerende opmerkingen of gebaren te maken, was er blijkbaar toch iemand die in de ogen van de communisten net wat te ver ging. Het gevolg was, dat de bus uit de rij werd gehaald, en dat we een uurtje aan de kant werden gezet, terwijl onze paspoorten mee werden genomen naar het kantoortje. Uiteindelijk mochten we onze reis naar Berlijn voortzetten, maar we waren nu wel echt gewaarschuwd om op onze tellen te passen, want met Vopo’s viel niet te spotten …





Die middag mochten we dan alleen op pad, en met een groepje studiegenoten wilde ik de kans om wat van Oost-Berlijn te zien en wat van de sfeer daar te proeven, niet laten lopen. Na zeker drie Vopo’s te zijn gepasseerd, die ieder keer op keer onze gezichten en de bijbehorende pasfoto’s in de paspoorten met elkaar vergeleek, stonden we dan midden in Oost-Berlijn. Nadat we naar de top van de duizelingwekkend hoge radiotoren aan de Alexanderplatz waren geweest, zijn we voor een paar centen met de tram naar een van de buitenwijken van Oost-Berlijn gegaan. Man man man, wat een troosteloze grijsheid …

De paspoort- en visumcontrole was op de terugweg zo mogelijk nog spannender dan op de heenweg. Stel je voor, dat ze zouden besluiten om je daar maar even te houden … Eén van de mannen die in een ander groepje op pas was, heeft dat aan den lijve ondervonden. Omdat hij op de pasfoto in zijn paspoort nog getooid ging met een forse baard, die hij later had afgeschoren, werd hij enige tijd in een kantoortje bij de grensovergang vastgezet. Uiteindelijk kwam ieder uiteindelijk weer veilig in het hotel terug, en reken maar dat je dan blij bent dat je het bord “You are entering the American Sector” weer in de goede richting bent gepasseerd …





De laatste foto is op de terugweg gemaakt. Normaal gesproken ben ik niet zo’n slapen in de bus, maar na afloop van een van de meest enerverende weken in mijn leven, heb ik toen op weg naar het veilige en comfortabele Nederland heerlijk liggen slapen …




Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Requiem voor een boerderij

by on jan.11, 2014, under bouwwerken, landschap

De afgelopen dagen kreeg ik van boerin Hendrika een paar linkjes, waaruit duidelijk wordt, dat sloop van de oude beeldbepalende boerderij in het hart van het Drentse dorp Ansen helaas onafwendbaar is …





“De boerderij is te vervallen voor restauratie …,” aldus de website van de gemeente De Wolden





Dekker Projectontwikkeling wil op de plaats van de oude boerderij en het erf van 1,2 hectare 8 landelijke woningen bouwen …





Volgens de erfgoedvereniging “Heemschut” betekenen deze plannen een sterke en onomkeerbare aantasting van de zeer belangrijke cultuurhistorische waarden van het dorp Ansen in ruime zin en van de plek in het bijzonder …





Door bezwaren van omwonenden en als gevolg van de crisis is er tot nu toe niks van de bouwplannen gekomen en wordt Ansen ontsierd door een rotte kies midden in het dorp …





Meer kan ik niet over de situatie rond deze oude boerderij in Ansen vertellen, en ik kan ook niet meer laten zien, want ik ben door mijn foto’s heen. Aanvullende informatie is natuurlijk altijd welkom, maar voor mij houdt het hier even op. Hopelijk komt het goed daar in Ansen … …

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Verval in zwart-wit

by on jan.09, 2014, under bouwwerken, landschap

Henk Jonkvorst vroeg zich gisteren bij het zien van de eerste serie over de vervallen boerderij in Ansen af, of ik niet errug nieuwsgierig was hoe het er daar binnen uitziet. “Het is natuurlijk verboden maar dat maakt mijn nieuwsgierigheid alleen maar groter. Het zou me niet verbazen als je daar binnen ook indrukwekkende foto’s kan schieten …,” aldus Henk.
Wel, daar was en ben ik zeker nieuwsgierig naar, Henk, maar sinds ik MS heb, durf ik dat soort gekkigheden niet meer aan als ik alleen op pad ben …





Ik heb er me er in dit geval dan ook toe beperkt om alleen nog wat foto’s over de hekken heen te maken …





Om de erbarmelijke staat waarin deze bouwval al zeker een jaar of 4 verkeert te benadrukken, heb ik ervoor gekozen om een deel van de foto’s om te zetten naar zwart-wit …





Het is toch doodzonde, dat wat eens een prachtige rietgedekte boerderij geweest moet zijn, nu zo staat weg te kwijnen …





Er zal vast een verhaal over een verzekering of een erfenis of iets van dien achter schuil gaan, maar jammer is het …





Zo, en dan ga ik me nu weer richten op de diverse poollichtmetertjes en -grafieken, want als alles meezit, dan hebben we vanavond wellicht weer eens kans om ook in onze contreien poollicht te zien …

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , more...

Wegkwijnende boerderij

by on jan.08, 2014, under bouwwerken, landschap

Toen wij in maart 2010 voor het eerst een weekendje op landgoed ‘de Merelhof’ bij het Drentse Ruinen verbleven, kwam ik tijdens een ritje door de omgeving langs een vervallen boerderij in het nabij gelegen dorpje Ansen …





Het erf van de boerderij was afgezet met hekken, de afvalcontainers stonden buiten de hekken, schijnbaar klaar om te worden geleegd …





Toen ik op 30 december j.l. opnieuw door Ansen reed, kwam ik weer langs de gestaag verder wegkwijnende boerderij. De afvalcontainers waren intussen verdwenen …





De hekken waren verder naar voren geplaatst, zodat de boerderij nu helemaal niet meer toegankelijk is, en dat is maar goed ook, want het geheel staat intussen op instorten …





De bordjes op de hekken spraken duidelijke taal, maar toch wilde ik nog wel even wat detailopnamen maken …





Wordt vervolgd …

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , more...

Zoekt u iets?

Gebruik het zoekveld om de site te doorzoeken:

Nog niet gevonden wat u zocht? Schrijf een reactie bij een bericht of neem contact op via de e-mail!