Lichtlijnig

Tag: reptiel

Overstekende reptielen (2) de hagedis

by on aug.13, 2012, under amfibiën & reptielen, landschap, Merskenheide, natuur

Zoals ik gisteren al schreef, heb ik na mijn ontmoeting met de adder eerst eens een tijdje lekker op het bankje in de noordoostelijke hoek van de Merskenheide gezeten. Even de adrenaline uit het lijf laten vloeien en wat mijmeren in de zon. Een ontmoeting met een adder is bij de Merskenheide niet echt vreemd. De afgelopen jaren heb ik er al diverse keren eentje op de foto kunnen zetten, gemiddeld tref ik er eigenlijk elk jaar wel een adder, en ik ben er dan ook altijd op adders bedacht. In de meeste gevallen zag ik ze al ruim van te voren lekker opgerold in het zonnetje liggen, maar vrijdag werd ik echt even verrast, omdat de slang pardoes vanuit de heide het pad op kronkelde …

De adder is de enige giftige slang die in Nederland en België voorkomt. Mijn ervaring is dat de adder over het algemeen niet de neiging heeft om tot de aanval over te gaan. Met uitzondering van een ontmoeting met een adder in de Alpen, bleven de adders die ik tegen het lijf liep in eerste instantie rustig liggen. Daarbij houden ze naar mijn idee de omgeving goed in de gaten. Zo lang je de adder niet te dicht benadert, is er niets aan de hand. Het wordt een ander verhaal wanneer je op een adder gaat staan, want dan zal hij zich met zijn giftige beet verdedigen. Dodelijk is een adderbeet in ons land slechts zelden. Volgens Wikipedia werden in Nederland in de periode 1885-1972 138 gevallen van een adderbeet gemeld, waarvan er drie fataal waren. Maar ik speel toch maar het liefst op safe, daarom ben ik bij de Merskenheide altijd extra attent. En hoe spannend kleinzoon Tijmen de foto’s van de adder zaterdag ook vond, voorlopig zit een gezamenlijk fotokuiertje op de Merskenheide er nog niet in, daarvoor is hij nog net wat teveel een ‘spring in het veld’ …

Afijn, genoeg gemijmerd, het werd tijd om de terugweg te aanvaarden, want het was nog een eind wandelen naar de auto. En het pad lag er op het eerste stukje dan wel weer slangvrij bij, maar je weet maar nooit wat er onderweg nog kan gebeuren …

Ik hoefde niet eens zo lang te wachten voordat er weer wat gebeurde. Waar het oostelijke pad bij de rij struiken op de bovenstaande foto met een bocht overgaat in het zuidelijke pad, schoot er ineens weer een reptiel over het pad. Ditmaal was het een veel kleiner en onschuldiger beestje: een hagedis

Meteen bleef ik stokstijf staan. Terwijl ik mijn ogen over de rechterkant van het pad liet glijden, zag ik hem zitten tegen de wat opstaande rand van het pad. Heel voorzichtig, sloop ik stapje voor stapje dichterbij. De snelle rakker gaf me net de kans om drie foto’s van hem te maken, waarvan deze twee de mooiste zijn. Net als van zoveel beestjes weet ik van hagedissen niet zo gek veel, maar ik vermoed dat dit een levendbarende hagedis is. En als dat inderdaad het geval is, dan zou het kijkend naar het bolle buikje wel eens een hoogzwanger vrouwtje kunnen zijn. Reacties omtrent deze gedachtegang zijn van harte welkom …

Het moge duidelijk zijn dat mijn dag absoluut niet meer stuk kon. Rustig, maar nog steeds attent op addergebroed heb ik mijn weg naar de auto vervolgd. Langs het pad heb ik nog een paar vlinders kunnen vangen, en ook onderweg in de auto wachtte me nog een verrassing. Dat alles komt nog wel, nu is het tijd om even lekker in de tuin te profiteren van het mooie zomerweer …

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , more...

Overstekende reptielen (1) de adder

by on aug.12, 2012, under amfibiën & reptielen, landschap, Merskenheide, natuur

Vrijdag was het hier licht bewolkt en er stond een lekker windje bij een temperatuur rond de 20 graden. Omdat daarnaast mijn lijf en bovenal mijn benen goed aanvoelden, waren het prima omstandigheden om weer eens een fotokuiertje te maken bij de Merskenheide …

Terwijl ik over het zuidelijke pad wandelde, lukte het me om weer eens een paar andere vlinders te fotograferen dan de gebruikelijke witjes. Al doende wierp ik ook regelmatig even een blik op het pad voor me en hield ik ook de voet van het struikgewas links naast het pad in het oog, want het was typisch zo’n dag waarop er wellicht ergens op een zonnig plekje een adder zou kunnen liggen. Het is altijd oppassen geblazen op de Merskenheide, dat ondervond Geert vorige week nog, toen hij ineens bijna op een njirre oftewel een adder stond …

Nadat ik het zuidelijke pad achter me had gelaten, zette ik halverwege het oostelijke pad de pas er even extra in, toen ik het bankje aan het eind van dat pad in zicht kreeg. Met de blik op het bankje gericht, zag ik onder in mijn blikveld amper een halve meter voor me plotseling iets bewegen op het pad. Ik zou net mijn rechtervoet neerzetten om de volgende stap te maken, toen ik me realiseerde dat er vanuit de heide een adder van rechts naar links het pad overstak. In plaats van die voet neer te zetten, zette ik intuïtief flink af met mijn linkerbeen om over het beest heen te springen. Geloof me, als je maar genoeg adrenaline in je lijf hebt, dan kun je ook met MS in geval van nood nog een flinke sprong maken …

Een paar stappen verderop heb ik me omgedraaid om te zien waar de adder was gebleven. Blijkbaar was hij net zo zeer geschrokken als ik, want hij was doodstil half op het pad blijven liggen met zijn kop in het gras …

Omdat ik die kop vanaf de zijde waar ik stond niet kon zien, ben ik toch maar even heel voorzichtig met een boogje achter de slang langs gelopen, zodat ik nog even een paar foto’s kon maken, waaronder een close-up van de kop. Vrijwel meteen daarna verdween de adder geruisloos in de heide …

Het zal duidelijk zijn dat ik na afloop van dit avontuur nog lang en lekker in het zonnetje op het bankje in de noordoost hoek van de Merskenheide heb gezeten alvorens ik begon aan de weg terug. 🙂

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , more...

Hagedis

by on apr.08, 2010, under dieren, Merskenheide

Vandaag nog even een kleine toegift van mijn fotokuier van dinsdagmiddag op de Merskenheide.
In de loop der jaren heb ik daar al vele malen een hagedisje weg zien schieten. Elke keer was ik absoluut kansloos om er een foto van te maken, want bij het minste of geringste onraad zijn ze weg. Dinsdag had ik eindelijk eens geluk …

Vlak naast het oostelijke pad lag een hagedisje lekker in het zonnetje. Zonder ook nog maar een stap te verzetten, maakte ik een paar foto’s van het beestje. Toen ik na verloop van tijd probeerde om nog een laatste foto te maken vanuit een lager standpunt, ging het mis. Heel behoedzaam, maar toch nog niet voorzichtig genoeg, zakte ik door mijn knieën …

Ritsel … en weg was hij …
Maar ik ben al lang blij dat ik eindelijk eens zo’n snelle jongen heb kunnen kieken.
Nu rest alleen nog de vraag om wat voor soort het gaat: de zandhagedis of de levendbarende hagedis

Wie het weet, mag het zeggen!

25 Comments :, , , more...

Zoekt u iets?

Gebruik het zoekveld om de site te doorzoeken:

Nog niet gevonden wat u zocht? Schrijf een reactie bij een bericht of neem contact op via de e-mail!