Lichtlijnig

Tag: grazers

’t Wad op zeeniveau

by on aug.21, 2014, under Fryslân, landschap

Nadat ik het Wad bij Zwarte Haan een tijdje had bekeken vanaf de dijk, ben ik nog even afgedaald naar zeeniveau …





De slenk ziet er vanuit dit perspectief ineens heel anders uit …





Aan de overkant van de slenk grazen een paar schapen en in de verte kunnen we nog net de koeien ontwaren …





Er dobbert een vogel op het wateroppervlak …





Verder is het rustig hier op het Wad … heel rustig en leeg …





Helemaal stil en verlaten was het echter niet, de zonnende dame en haar gezelschap vallen hier toch wel op, want zoveel badgasten komen hier normaal gesproken niet …





En daar komt pa met de kinderen terug van hun Wadwandeling. Dit soort avonturen is echter niet helemaal zonder risico. De vorige keer dat ik hier bij Zwarte Haan was, hoorde ik op weg terug naar huis bij Omrop Fryslân dat de hulpdiensten waren uitgerukt voor een vrouw, die bij Zwarte Haan op eigen initiatief en gelegenheid het Wad was opgewandeld en daar werd overvallen door het opkomende water …





En dan is het tijd om de blik weer op het vasteland te richten, waarboven intussen meer en meer wolken werden gevormd en samengepakt …





Ik beklim de dijk weer om mijn rit langs het Wad nog een stukje te vervolgen …





Morgen plaats ik in het kader van Skywatch Friday een paar actuelere foto’s, en dan zien we in het weekend wel verder …

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Aan d’and’re kant ligt Ameland

by on aug.20, 2014, under Fryslân, landschap

Zo, de broodjes zijn op, de benen hebben hun rust gehad, tijd om weer even in beweging te komen …





We nemen even een kijkje bij dat vreemde uitkijkpunt aan de buitenzijde van de dijk. Vermoedelijk heeft dit iets te maken met het H.G. Miedemagemaal dat hier aan de landzijde van de dijk staat, en dat zorgt voor de afwatering van het Bildt in de Waddenzee …





Voor mij is het gewoon een prachtig uitzichtpunt, waar je je – bijna aan het eind van de wereld – even los voelt komen van de aarde …





Maar het is nog niet niet helemaal het eind van de wereld … als je goed kijkt, dan zie je aan de overkant nog net heel vaag de rood-witte vuurtoren van Ameland staan …





In de verte zweven zeilboten voorbij, dichterbij zien we het niet zo gek veel voorkomende fenomeen van de spelende mens op het Wad …





Draaien we de blik wat naar rechts, dan zien we opnieuw het buitendijks grazende vee, maar het ging me hier om het patroon van de paaltjes in het land …





Morgen dalen we nog wat verder af, en zetten we hier even voet op het Wad …

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Om de kwaliteit van de ruimte

by on aug.19, 2014, under Fryslân, landschap

Zo lang het koud en regenachtig is, kan ik hier best even op zonnige wijze doorgaan met het ritje langs het Wad op 5 augustus jl.
Nadat ik in de buurt van Westhoek wat foto’s had gemaakt van de oogstwerkzaamheden, ben ik in oostelijke richting verder gereden over de Oudebildtdijk, om via Nij Altoenae uiteindelijk terecht te komen bij Zwarte Haan





Gewapend met mijn camera, een paar broodjes en een heerlijk koel flesje water passeer ik op halverwege de zeedijk het beeld ‘de Slikwerker’. Aan de voet van de dijk lag de temperatuur in zon en luwte zeker ruim boven de 25 graden, maar op de kruin van de dijk staat een heerlijk briesje dat enige verkoeling brengt …





Op de dijk staan twee lange stalen zitbanken, die samen een monument vormen ter nagedachtenis aan de Friese PvdA-politica Anita Andriesen. Anita Andriesen was een politica naar mijn hart, zo rood als een kreeft en altijd recht door zee. Ze was gedeputeerde voor de PvdA in de provincie Fryslân en heeft veel voor de provincie betekend. Ik strijk neer op de bank waarin de tekst “Om de kwaliteit fan de romte” staat. Deze titel is ontleend aan het provinciale streekplan ‘Om de kwaliteit fan de romte’, dat goeddeels aan Anita’s brein was ontsproten. Langs de bank met Anita’s naam kijkend, die scheef tegenover de eerste bank staat, is dit een prachtig plekje om je blik over het Wad te laten glijden …





Door de aanhoudende droogte in het noorden is het gras op de dijk dor en droog, het zal voor de schapen niet meevallen om hier hun kostje bijeen te scharrelen …





Het vee dat verderop staat te grazen in het buitendijkse land heeft het beter getroffen, daar lijkt het gras nog lekker mals en groen te zijn …





– wordt vervolgd –

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Bij de vennetjes

by on aug.16, 2011, under juffers & libellen, landschap, natuur, Weinterper Skar

Met een tevreden gevoel vervolgde ik gistermiddag mijn fotokuier aan de zuidkant van het Weinterper Skar, nadat ik wat foto’s had kunnen maken van de blauwe knoop. Het volgende doel was het vennetje dat een stuk verderop glinsterend in het landschap ligt …

Daar aangekomen heb ik eerst enige tijd lekker in het zonnetje op het bankje gezeten. Ik had gehoopt hier wat libellen of juffers te kunnen fotograferen, maar die lieten zich nauwelijks zien. Daarnaast was de wind spelbreker, zodat de paar foto’s die ik heb gemaakt van een vuurjuffer en een lantaarntje helaas onscherp bleken te zijn …

Hopend op meer succes bij het meest zuidelijke ven ben ik nog even verder gelopen. Onderweg passeerde ik de kleine kudde schapen die het terrein hier begraast. In het bosje dat de herinrichting van het terrein heeft overleefd zochten ze de schaduw op voor hun siësta …

Bij het zuidelijke ven heb ik eerst een tijdje in het lange gras op de hoge wal aan de oostelijke oever gezeten. Om teken zo weinig mogelijk kans te geven probeer ik zo weinig mogelijk ik het gras te gaan zitten, maar soms valt er niet aan te ontkomen, omdat mijn benen toch hun rust moeten hebben …

Vervolgens heb ik wat rondgescharreld op ‘het strandje’. Even dacht ik een heidelibel te zien die zich te grazen had laten nemen door een kleine zonnedauw. Toen ik wat dichterbij kwam werd duidelijk dat hij niet vast zat, want hij vloog gewoon weg. Afijn, het is geen geweldige plaat geworden, maar mijn missie om een libel te fotograferen was in elk geval geslaagd …

Even later lukte het me ook nog om als toegift een mannelijk platbuiklibel vast te leggen. Een macro-opname mocht ik niet van hem maken, maar met behulp van de zoomlens lukte het wel …

Het was weer een heerlijke kuier. En met het huidige grijze weer is het geen straf om mijn benen vandaag gedwongen rust te geven. Ik nestel me zo meteen weer lekker voor de live beelden van het Skûtsjesilen. Hopelijk gaat het daarbij wat rustiger dan gisteren, want toen vielen er bij een daverende aanvaring drie gewonden.

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , more...

Zoekt u iets?

Gebruik het zoekveld om de site te doorzoeken:

Nog niet gevonden wat u zocht? Schrijf een reactie bij een bericht of neem contact op via de e-mail!