Lichtlijnig

Tag: buitendijks

’t Wad op zeeniveau

by on aug.21, 2014, under Fryslân, landschap

Nadat ik het Wad bij Zwarte Haan een tijdje had bekeken vanaf de dijk, ben ik nog even afgedaald naar zeeniveau …





De slenk ziet er vanuit dit perspectief ineens heel anders uit …





Aan de overkant van de slenk grazen een paar schapen en in de verte kunnen we nog net de koeien ontwaren …





Er dobbert een vogel op het wateroppervlak …





Verder is het rustig hier op het Wad … heel rustig en leeg …





Helemaal stil en verlaten was het echter niet, de zonnende dame en haar gezelschap vallen hier toch wel op, want zoveel badgasten komen hier normaal gesproken niet …





En daar komt pa met de kinderen terug van hun Wadwandeling. Dit soort avonturen is echter niet helemaal zonder risico. De vorige keer dat ik hier bij Zwarte Haan was, hoorde ik op weg terug naar huis bij Omrop Fryslân dat de hulpdiensten waren uitgerukt voor een vrouw, die bij Zwarte Haan op eigen initiatief en gelegenheid het Wad was opgewandeld en daar werd overvallen door het opkomende water …





En dan is het tijd om de blik weer op het vasteland te richten, waarboven intussen meer en meer wolken werden gevormd en samengepakt …





Ik beklim de dijk weer om mijn rit langs het Wad nog een stukje te vervolgen …





Morgen plaats ik in het kader van Skywatch Friday een paar actuelere foto’s, en dan zien we in het weekend wel verder …

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Aan d’and’re kant ligt Ameland

by on aug.20, 2014, under Fryslân, landschap

Zo, de broodjes zijn op, de benen hebben hun rust gehad, tijd om weer even in beweging te komen …





We nemen even een kijkje bij dat vreemde uitkijkpunt aan de buitenzijde van de dijk. Vermoedelijk heeft dit iets te maken met het H.G. Miedemagemaal dat hier aan de landzijde van de dijk staat, en dat zorgt voor de afwatering van het Bildt in de Waddenzee …





Voor mij is het gewoon een prachtig uitzichtpunt, waar je je – bijna aan het eind van de wereld – even los voelt komen van de aarde …





Maar het is nog niet niet helemaal het eind van de wereld … als je goed kijkt, dan zie je aan de overkant nog net heel vaag de rood-witte vuurtoren van Ameland staan …





In de verte zweven zeilboten voorbij, dichterbij zien we het niet zo gek veel voorkomende fenomeen van de spelende mens op het Wad …





Draaien we de blik wat naar rechts, dan zien we opnieuw het buitendijks grazende vee, maar het ging me hier om het patroon van de paaltjes in het land …





Morgen dalen we nog wat verder af, en zetten we hier even voet op het Wad …

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Om de kwaliteit van de ruimte

by on aug.19, 2014, under Fryslân, landschap

Zo lang het koud en regenachtig is, kan ik hier best even op zonnige wijze doorgaan met het ritje langs het Wad op 5 augustus jl.
Nadat ik in de buurt van Westhoek wat foto’s had gemaakt van de oogstwerkzaamheden, ben ik in oostelijke richting verder gereden over de Oudebildtdijk, om via Nij Altoenae uiteindelijk terecht te komen bij Zwarte Haan





Gewapend met mijn camera, een paar broodjes en een heerlijk koel flesje water passeer ik op halverwege de zeedijk het beeld ‘de Slikwerker’. Aan de voet van de dijk lag de temperatuur in zon en luwte zeker ruim boven de 25 graden, maar op de kruin van de dijk staat een heerlijk briesje dat enige verkoeling brengt …





Op de dijk staan twee lange stalen zitbanken, die samen een monument vormen ter nagedachtenis aan de Friese PvdA-politica Anita Andriesen. Anita Andriesen was een politica naar mijn hart, zo rood als een kreeft en altijd recht door zee. Ze was gedeputeerde voor de PvdA in de provincie Fryslân en heeft veel voor de provincie betekend. Ik strijk neer op de bank waarin de tekst “Om de kwaliteit fan de romte” staat. Deze titel is ontleend aan het provinciale streekplan ‘Om de kwaliteit fan de romte’, dat goeddeels aan Anita’s brein was ontsproten. Langs de bank met Anita’s naam kijkend, die scheef tegenover de eerste bank staat, is dit een prachtig plekje om je blik over het Wad te laten glijden …





Door de aanhoudende droogte in het noorden is het gras op de dijk dor en droog, het zal voor de schapen niet meevallen om hier hun kostje bijeen te scharrelen …





Het vee dat verderop staat te grazen in het buitendijkse land heeft het beter getroffen, daar lijkt het gras nog lekker mals en groen te zijn …





– wordt vervolgd –

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Dijktempeltje in gebroken wit

by on feb.06, 2013, under bouwwerken, Fryslân, landschap, weerbeeld, winter

Enigszins tegen beter weten in hoopte ik ten noorden van Marrum het ‘Tempeltje van Ids’ op een smetteloos witte dijk aan te treffen, daarvoor lag de dijk echter teveel in oost-west richting, waardoor alle sneeuw er door de oostenwind was weggeblazen …

Het Tempeltje is in opdracht van Wetterskip Fryslân ontworpen door de Friese beeldend kunstenaar Ids Willemsma ter gelegenheid van de afronding van het op deltahoogte brengen van de Friese zeedijken in het kader van de landelijke Deltawerken. Het kunstwerk werd op 6 oktober 1993 onthuld door de toenmalige Commissaris der Koningin Hans Wiegel …

Het Tempeltje wordt gedragen door twaalf pilaren, die de twaalf Nederlandse provincies voorstellen. Bovenop de stalen pilaren ligt een dak, waar 200 ton klei op is aangebracht, dat begroeid is met hetzelfde gras als de zeedijk. Het Tempeltje heeft de hoogte van de oude zeedijk …

Als je dan toch aan de voet van het Tempeltje staat, dan moet de trap natuurlijk wel even worden beklommen om vanaf de dijk even te kunnen genieten van het uitzicht over het buitendijkse land …

Om te voorkomen dat de schapen, die de dijk gedurende een groot deel van het jaar begrazen, het Tempeltje in bezit nemen, is het bouwwerk omgeven door een hek dat in de sneeuw extra opvalt …




Op een mooie dag in voorjaar of zomer lopen er koeien, paarden en schapen te grazen in het buitendijkse land en kun je tot aan Ameland over het Wad kijken. Op deze winterdag lag het besneeuwde landschap er stil en verlaten bij en reikte het zicht een stuk minder ver …





Hier zie je het landschap in zijn meest pure vorm, teruggebracht tot wat lijnen en vlakken. Lang heb er ik ditmaal niet van genoten, want de noordoostenwind blies de vrieskou dwars door mijn broek heen …





Als we ons omdraaien naar ‘het oude land’, dan zien we tussen de pilaren door in de verte vaag een aantal windturbines staan. Daar nemen we morgen nog even een kijkje …


Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Zoekt u iets?

Gebruik het zoekveld om de site te doorzoeken:

Nog niet gevonden wat u zocht? Schrijf een reactie bij een bericht of neem contact op via de e-mail!