Lichtlijnig

Tag: boomstam

De grote weerschijnvlinder

by on jun.21, 2018, under natuur, vlinders, Weerribben-Wieden

Nadat we aan de rand van de vijver koffie hadden gedronken, stapten Jetske en ik gisteren rond het middaguur in de auto om min of meer op de bonnefooi een ritje door de Kop van Overijssel te maken. Onderweg bespraken we of er wellicht kans was om de grote vuurvlinder of de zilveren maan te spotten aan de Hogeweg, maar daar leek het ons nog wat te vroeg voor …

Dat nog maar net gezegd hebbend, zagen we een viertal met grote lenzen gewapende fotografen aan de kant van de weg bij een halfdode boom staan. “Daar valt voor ons ook wel wat te beleven, denk ik,” zei Jetske, terwijl ze de auto resoluut in de berm tot stilstand bracht. Zodra we uitgestapt waren, maakte ik op goed geluk een foto van een plek op de boomstam waar door een van de fotografen naar stond te wijzen …

Op onze vraag waar we nu naar stonden te kijken, hoorden we dat het de zeldzame grote weerschijnvlinder (Apatura iris) betrof. Op de eerste foto staan er twee bij elkaar. In totaal zaten er vijf op deze halfdode boom en er fladderden ook nog een paar rond …

De grote weerschijnvlinder (op de foto hieronder vlakbij een hoornaar) is in ons land een zeldzame vlinder met nog slechts enkele populaties in Twente, de Achterhoek en Noord-Brabant. Sinds de eeuwwisseling breidt hij zich echter weer uit en wordt op steeds meer plekken gezien, zoals hier in de Weerribben. Desondanks staat hij nog steeds op de rode lijst als ernstig bedreigd

Het is een vrij grote vlinder met een vleugellengte van 3 tot 4 cm. De vlinders leven van het sap van rottende vruchten, bloedende bomen, mest en zelfs dode dieren. De vleugels van beide seksen heeft aan de onderkant een prachtige tekening, zoals op de tweede en derde foto goed te zien is. De vleugels van het vrouwtje zijn aan de bovenkant bruin …

De vlinder ontleent zijn naam waarschijnlijk aan de bijzondere kleur aan de bovenkant van de vleugels van het mannetje. Zijn vleugels hebben aan de bovenkant namelijke bijzondere iriserende kleuren. Afhankelijk van sterkte en invalshoek van het zonlicht, kunnen de vleugels verkleuren van bruin naar een prachtige blauwe kleur ….

Wij konden ons geluk niet op toen er na enige tijd een mannetje neerstreek in een struik aan de voet van de boom. En dat was nog niet alles, hij vouwde zijn vleugels ook nog eens als een volleerd model open …

En zo kregen we uiteindelijk dan toch die bijzondere blauwe tinten op de vleugels te zien. Met het afvinken van deze schoonheid kon mijn dag al niet meer stuk … 🙂

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , more...

Bij het Mirnser Klif

by on jun.29, 2016, under Fryslân, landschap, mensen

Na een kort ritje komen we aan bij het ruwweg 3,5 km ten noordwesten van het Oudemirdumer Klif gelegen Mirnser Klif. We laten paviljoen en terras rechts liggen en dalen meteen via de trap af naar het strandje aan de voet van het klif …









Aan de voet van het Oudemirdumer Klif ligt kwetsbaar natuurgebied, dat niet betreden mag worden. Hier bij het veel lagere Mirnser Klif is dat heel anders. Een strandje lokt met mooi weer zwemmers en kiters van heinde en ver naar dit mooie plekje aan het IJsselmeer …









Jetske stort zich met haar camera meteen op alles wat het strandje en het IJsselmeer maar te bieden hebben: schuim aan de rand water en strand, glinsteringen op het water, een zeilschip in de verte, een enkele kitesurfer en wat dies meer zij …









Na een klein kwartiertje vindt Jetske het eerst welletjes, ze spreidt een plaid uit op het gras achter een dikke boomstam om vervolgens weg te zakken in wat ze zelf een powernap noemt …









Ja, het valt natuurlijk ook lang niet altijd mee om een hele dag met mij op pad te zijn. Dat schijnt zo vermoeiend te zijn, dat sommige mensen het niet eens meer aandurven …









Zoals op Jetskes’ verslag van deze dag te zien is, ga ik intussen lekker op de dikke boomstam zitten om te kijken en te genieten van hetgeen er om me heen zien valt. Verderop zit een viertal mensen op een andere boomstam hetzelfde te doen …









Daar waar water en zand elkaar ontmoeten zit een jongetje met een emmertje en een schepje te spelen. De muts valt niet goed te rijmen met de omstandigheden van die dag, maar voor de foto komt het me eerlijk gezegd wel goed uit …









In de verte scheert een kitesurfer over het water …









Een visdiefje hangt, loerend op een lekker hapje, een tijdje boven het water om ineens naar beneden te duiken …









Wat rest zijn nog slechts die fascinerende en betoverende schitteringen op het water …









– wordt vervolgd –



Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Houtzagerij in It Skar

by on mrt.16, 2016, under landschap, mensen, Weinterper Skar

Het was een mooie zonnige zaterdagmiddag, een goed moment om weer eens een lekker rustige fotokuier in het Weinterper Skar te maken. Dat dacht ik tenminste, toen ik aan de nog steeds in gebruik zijnde Nije Heawei uit de auto stapte …





Terwijl ik op weg ging naar de dobbe, werd de rust al snel verstoord door het geronk van een kettingzaag. Korte tijd later kreeg ik de bron daarvan in zicht, bij de bochten in het pad waren twee mannen bezig met het zagen en inladen van hout …





Bij de mannen aangekomen, begon ik met een kwinkslag en een knipoog een gesprekje: “Moet dat hier nou zo …? Ik kom hier voor mijn wekelijkse zaterdagsrust, jongens …” 😉
De reactie dat ik waarschijnlijk in de war was met de zondagsrust, pareerde ik door te zeggen dat er in de natuur op zondag al helemaal geen sprake is van rust, dan kun je op veel plaatsen alleen maar in een meer of minder luidruchtige file wandelen …





Daarna nam het gesprek een serieuzere wending. De mannen hadden het druk, want het was de laatste dag waarop ze met het oog op de broedtijd nog mochten zagen in het bos. Ik begreep de stille hint. Vriendelijk groetend en de mannen succes wensend, besloot ik mijn weg naar de dobbe te vervolgen …




Leave a Comment :, , , , , , , , , , more...

Een natuurlijke boomsculptuur

by on nov.01, 2015, under Fryslân, landschap, natuur

Behalve de door houtzagers met kettingzagen gemaakte boomsculpturen ontdekte ik in het ‘beeldenbos’ tussen Heidehuizen en Olterterp ook nog een mooie, door de natuur geschapen boomsculptuur …





Voor mijn gevoel kan hij prima wedijveren met de hem omringende, door mensenhand gevormde boombeelden … 🙂




Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Hop-over voor vleermuizen

by on sep.20, 2015, under bouwwerken, dieren, Fryslân, landschap, natuur

Enige tijd geleden heb ik hier al eens iets geschreven over de maatregelen die bij de vernieuwing van de autoweg N381 van Drachten tot de Drentse grens worden genomen t.b.v. overstekende dieren. Zo worden er twee ecologische bruggen, twintig ecoduikers, elf dassentunnels, acht hop-overs voor vleermuizen, dertien kleine faunatunnels, vijf zandruggen voor de das en drie poelen voor de poelkikker aangelegd. Bovendien worden er dassenrasters aangelegd. En vanwege recent gevonden sporen van de otter, worden er nog een aantal extra duikers aangelegd …





Vandaag wil ik het eens hebben over de maatregelen die worden genomen voor onze kleine donkere vriendjes van de duisternis, de vleermuizen. De nieuwe N381 doorsnijdt op een aantal plaatsen boomwallen, en daarmee wordt een aantal vliegroutes van de vleermuis doorsneden. Het diertje gebruikt zijn sonar om de weg te vinden en is daarvoor afhankelijk van de kruinen van de bomen. Als er ineens een gat van meer dan vijftien meter valt, kan de vleermuis verdwalen of aangereden worden …





Eén van die vliegroutes loopt vlak ten noorden van de Peelrugtunnel over en langs de bomen die daar de Heechfeanswei flankeren. Het gapende gat dat door de N381 wordt veroorzaakt is mooi te zien op de eerste twee foto’s. Door vanaf de Peelrug wat in te zoomen, is te zien dat er ‘iets’ tussen de bomen in staat …





Tijd om dat eens aan een nadere inspectie te onderwerpen. Daarvoor slaan we vanaf de Peelrug het nu doodlopende weggetje de Heechfeanswei in …





Na pakweg 250 meter staan we aan het eind van de weg. Hier vandaan valt dat ‘iets’ weg tegen de bomen aan de overkant van de weg …





Door het doodlopende weggetje even te verlaten en een stukje door het land te lopen, wordt er een paal met daarop een pompeblêd zichtbaar. Op de plek waar de nieuwe N381 de oude Heechfeanswei kruist, staat een 7 m hoge paal in de middenberm. Bovenop de paal prijkt een groot pompeblêd van cortènstaal, waarin de vormen van een vleermuis en een pijl zijn uitgesneden …





Deze 7 meter hoge hop-over voor vleermuizen is ontworpen door leerlingen van de school ‘De Tjongerwerven’, en zij mochten maandagochtend 24 augustus dan ook de laatste bouten aan de 7 meter hoge hop-over in de middenberm van de nieuwe N381 vastdraaien …





Kijkend naar dit informatieve filmpje van Bureau Altenburg en Wymenga lijkt deze hop-over me eerlijk gezegd wat aan de iele kant, maar er zal ongetwijfeld over zijn nagedacht: Hop-overs voor vleermuizen




Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Zoekt u iets?

Gebruik het zoekveld om de site te doorzoeken:

Nog niet gevonden wat u zocht? Schrijf een reactie bij een bericht of neem contact op via de e-mail!