Lichtlijnig

vakantie

Ja … #metoo

by on okt.24, 2017, under Uit de oude doos, vakantie

Terwijl de slotmuziek van ‘Pauw’ gisteravond al klonk, kreeg Jeroen Pauw van een van zijn tafelgasten de vraag of hij in het kader van #metoo zelf ooit een intieme ervaring had gehad. “Vele”, antwoordde hij met een knipoog, waarna hij vervolgde met: “maar als je een ongewenste intieme ervaring bedoelt … ja, die heb ik ook eens gehad …” Terwijl hij in enkele bewoordingen de gebeurtenis en de situatie schetste, herinnerde ik me ineens dat ik ook ooit een dergelijke ervaring had opgedaan …

We schrijven zomer 1978. Ik was jong, ik had geen verkering en ik wilde wel eens wat. Daarom besloot ik dat jaar in de vakantie, in navolging van andere mensen die daar ervaring mee hadden opgedaan, liftend Europa in te trekken. Zo gezegd, zo gedaan. Omdat ik geen zin had om wellicht meteen al bij een bekende in de auto terecht te komen, legde ik op een zaterdagochtend de eerste etappe naar Heerenveen af met de bus. Daar ging ik met mijn rugzak en een kartonnen bordje met de tekst “VER WEG” aan de kant van de weg staan …

Om een lang verhaal kort te maken: het werd een onvergetelijke vakantie, waarin ik diverse spannende ervaringen heb opgedaan, mooie en minder mooie. Eén van de minst prettige ervaringen deed zich op de terugweg voor.

Vanuit Briançon in de Franse Alpen kreeg ik die donderdag de hele dag alleen maar liften die me maar kleine stukjes huiswaarts voerden. Pas ’s avonds laat kreeg ik net ten zuiden van Lyon een lift die me in één keer mee kon nemen tot Parijs … en wat voor een lift … Er was een grote, niet onooglijke Amerikaanse wagen voor me gestopt. Een oudere man, grijs en kalend – hij zal toen misschien een paar jaar ouder zijn geweest dan ik nu ben – zwaaide de deur aan de passagierskant open. Natuurlijk kon ik meerijden tot Parijs, zei hij lachend op mijn kartonnetje wijzend. Met een joviaal gebaar maakte hij duidelijk dat ik mijn rugzak wel op de achterbank kon leggen. Daar gingen we …

Terwijl we over het Franse asfalt zoefden, voelde ik me de koning te rijk … in één ruk in een grote Amerikaan door naar Parijs, dat schoot tenminste op. Lang duurde die vrolijkheid echter niet. Ik was moe, waardoor een gesprek in het Frans op dat tijdstip niet zo goed meer wilde vlotten. Terwijl ik even wat weg dommelde, voelde ik ineens wat op mijn linker bovenbeen … Wat zouden we nou beleven …?

Nadat ik de hand van de man met een krachtig uitgesproken “Mais non, la main pas la! Comprend!?” had weggeduwd, begon de man tegen me te zemelen … “Aah, mais tu est un grand jeun garçon …” Toegegeven, ik zag er natuurlijk niet slecht uit in die tijd – zie bovenstaande foto – maar dit zag ik toch niet zo zitten. Maar het duurde niet lang of ik voelde de rechterhand van de man opnieuw over mijn bovenbeen strelen. Met een tik op zijn vingers maakte ik hem nogmaals duidelijk dat ik hier niet van gediend was. Opnieuw was een slijmerig Frans gemurmel mijn deel.

Intussen nam ik de situatie eens in ogenschouw. Nog bijna 400 km tot Parijs … Dat kwam niet goed op deze manier natuurlijk. Gelukkig werd op de bebording langs de weg intussen aangegeven dat we een benzinestation met restaurant naderden. Mezelf groter en sterker voordoend dan ik in werkelijkheid was, zei ik gebiedend: “Arête la, s’il vous plaît.” Dat leek de man nog niet meteen van plan te zijn, maar nadat ik het nog eens had herhaald, nam hij gelukkig toch de afrit. Zodra we stil stonden, overwoog ik even of ik de contactsleutel van de auto te pakken moest zien te krijgen. Dat bleek echter gelukkig niet nodig. De man bleef wat beteuterd en overdonderd zitten, zodat ik rustig uit kon stappen. Terwijl ik me door het achterportier naar binnen boog om mijn rugzak van de achterbank te pakken, had de man zich omgedraaid. Op zijn knieën zittend boog hij zich over de rugleuning heen met de bedoeling om mij te omhelzen en te kussen …

Nadat ik mezelf èn mijn rugzak in veiligheid had gebracht, heb ik het achterportier dicht gegooid. Daarna ben ik door het nog steeds geopende voorportier nog even lekker in het Fries tegen hem tekeer gegaan en heb ik hem op niet mis te verstane wijze duidelijk gemaakt dat hij heel snel moest maken dat hij weg kwam. En dat deed hij!

In het vervolg van de terugreis waren de goden me gunstig gezind. Ik was nog maar nauwelijks bekomen van de schrik, toen ik opnieuw een lift kreeg. Ditmaal was de chauffeur een vriendelijke dertiger die goed Engels sprak, en de wagen … een gele sportwagen, een tweezitter waarbij mijn rugzak maar net in de bagageruimte paste. Maar het was gezellig en een paar uur werd ik op een gunstige plek aan de noordoost kant van Parijs gedropt. Daar kreeg ik vrijwel aansluitend een lift die me in één keer naar Den Haag bracht. Het liften moe, heb ik daar vandaan de trein naar Fryslân gepakt.

Dus, ja … #metoo
Maar verder was het een geweldige vakantie!

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , more...

En nu weer verder …

by on aug.21, 2017, under ditjes & datjes, Pepijn, Tijmen, vakantie

Het was de afgelopen weken eigenlijk wel lekker bloggen met die vakantie op Terschelling nog vers in het geheugen en enkele honderden foto’s in het archief. Eigenlijk zou ik de draad nu weer enigszins normaal moeten zien op te pakken, maar dat zit er nog niet in …

Om te beginnen hebben de kleinzonen Tijmen en Pepijn besloten om de eerste dagen van mijn zestigste levensjaar op feestelijke wijze luister bij te zetten door hier maar weer eens een paar dagen te logeren. Nadat Aafje vanmorgen het ochtendprogramma voor haar rekening had genomen met Memory en andere bezigheden, ben ik vanmiddag met de mannen naar het speeltuintje getogen. Daar hebben we eerst de bal een paar maal rond laten gaan, waarna ik lekker op het bankje ben gaan zitten. De jongens vermaakten zich intussen wel …

Daar komt nog bij dat Aafje vandaag is begonnen aan de tweede helft van haar vakantie. Als de MS en de Acnes zich wat blijft gedragen zoals dat de afgelopen week het geval is, dan zullen we er na afloop van de logeerpartij van de jongens samen waarschijnlijk ook nog wel eens een dagje op uit trekken. Kortom: van enig vast ritme is vooreerst nog geen sprake, maar we vermaken ons wel. 🙂

Leave a Comment :, , , , , , , , , , more...

Ronkende motoren in ’t vooronder

by on aug.19, 2017, under vakantie

Ruim voordat we aanmeerden in de Harlinger haven werden bestuurders en passagiers opgeroepen om naar hun voertuigen te gaan. Terug bij de auto op het bovenste autodek had ik nog wel even tijd om wat om me heen te kijken, want de auto’s op het benedendek moesten het schip toch eerst verlaten voordat wij eraf konden. Omdat ik vanuit ‘het vooronder’ het geluid van ronkende motoren hoorde, besloot ik daar eens even een kijkje te nemen …

Bij het zien van de geopende boegdeur moest ik onwillekeurig even denken aan de ramp met de ‘Herald of Free Enterprise’ in maart 1987 bij Zeebrugge. Vanaf voorzijde van het bovenste autodek had ik een mooi zicht op wat wel het motorhome van de Ms Friesland wordt genoemd. Daar, helemaal vooraan in het schip stond een grote groep motorrijders met ronkende motoren te wachten tot ze het schip konden verlaten. Waarschijnlijk kwam de motorclub ‘Los fan ’t wiif’ terug van hun jaarvergadering op Terschelling of zo …

Omdat dit beeld niet zonder geluid kan, heb ik er tot slot nog maar even een videootje van gemaakt. En zo komt er na 30 logjes een ronkend eind aan dit intussen ruim twee maanden durende (beeld)verslag van deze heerlijke vakantie die in feite maar een week duurde. Omdat we uitgerekend in die week zo ongeveer het mooiste weer van dit jaar hebben gehad, en omdat ik juist in die week vrijwel geen last van mijn plaaggeest Acnes heb gehad, is het een vakantie geworden die ik niet snel zal vergeten …755×425

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , more...

Land in zicht

by on aug.17, 2017, under landschap, Terschelling, vakantie

Te midden van een armada van zeilboten en een enkele kruiser komen we steeds dichter bij het vasteland van het vertrouwde Heitelân …

‘De Koegelwieck’, één van de twee snelle catamaran veerboten van Rederij Doeksen, komt ons in vliegende vaart tegemoet om weer een nieuwe lading passagiers af te leveren op Vlieland …

Voorbij de zeilboten tekenen de contouren van het industrieterrein van Harlingen zich steeds duidelijker af tegen de steeds dichter opeen gepakte wolken boven het vasteland …

Korte tijd later worden we voorbij gesneld door ‘de Tiger’, de tweede catamaran veerboot van Rederij Doeksen, die de sneldienst tussen Terschelling en Harlingen v.v. onderhoudt …

Tot slot nog wat foto’s van de recht toe recht aan bebouwing op het industrieterrein van Harlingen …

En als dan de skyline van Harlingen voor ons ligt en de haven in zicht komt, naderen we echt het einde van de vakantie. In het laatste logje van deze lange serie kijken we nog even naar het ronkende motorhome in het vooronder van de Ms Friesland …

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , more...

Zeehonden op de zandbanken

by on aug.15, 2017, under landschap, Terschelling, vakantie

Zoals ik gisteren al schreef, maakt de Ms Friesland tijdens de tocht van Terschelling naar Harlingen voortdurend grote bochten om niet vast te lopen op één van de vele zandbanken die de Waddenzee rijk is. Op de onderstaande foto zien we een zeilboot tussen de Ms Friesland en een zandbank door varen …

Korte tijd later leken we ons plotseling in een abstract landschap te bevinden …

En dan duiken in dat wat vervreemdende abstracte landschap ook nog eens vreemde wezens op …

Zeehonden badend in de zon op enkele van de vele zandbanken in de Waddenzee …

En zo werkte het licht lekker mee om tegen het eind van de vakantie nog een paar fijne foto’s te kunnen maken …

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , more...

Zoekt u iets?

Gebruik het zoekveld om de site te doorzoeken:

Nog niet gevonden wat u zocht? Schrijf een reactie bij een bericht of neem contact op via de e-mail!