Lichtlijnig

ditjes & datjes

Aan de stroom

by on okt.16, 2017, under ditjes & datjes

Een dag of tien geleden vertelde ik hier al dat ik voor verdere behandeling van mijn acnesklachten door de pijnpoli werd doorverwezen naar de afdeling fysiotherapie in ziekenhuis Nij Smellinghe. Daar kon ik gelukkig verrassend snel terecht, zodat ik sinds vorige week woensdag dagelijks een paar uur aan de stroom lig. Nou ja, dat liggen is wat sterk uitgedrukt, want de stroompjes worden toegediend door een klein mobiel TENS-apparaat. Met het uitzonderlijk late nazomerweer van de afgelopen dag kon ik er dan ook lekker mee op het terras zitten …

Woensdagmiddag kregen we tijdens een goed gesprek uitleg over de werking van het TENS-apparaat, waarvan we na afloop met een leenexemplaar mee kregen. TENS staat voor Transcutane Elektrische Neurostimulatie. Bij TENS worden op de pijnlijke plek twee huidelektrodes geplaatst waar lichte elektrische impulsen door worden gestuurd. Het toedienen van deze voelbare elektrische prikkels veroorzaakt een reactie in het lichaam, waardoor de eigen pijn gedempt wordt. Het apparaat kent een aantal verschillende programma’s, waarvan ik er in deze fase twee mag testen. Na ongeveer dertig minuten is de pijn vaak al minder. In theorie kan dat effect in sommige gevallen enkele uren duren. Ondertussen kan de gebruiker (normale) dagelijkse activiteiten ondernemen …

Na vijf dagen kan ik er natuurlijk nog niet zo gek veel van zeggen, maar het heeft af en toe wel degelijk een pijnstillend effect. Omdat mijn pijn zich over een betrekkelijk groot gebied uitstrekt, heeft het helaas niet bij elke sessie een even goed merkbaar effect. Maar voorlopig geef ik het een serieuze kans door dagelijks een paar uur stroompjes door mijn lijf te laten dansen. Volgende week woensdag word ik weer bij de fysiotherapeut verwacht om e.e.a. te bespreken …

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , more...

Terug op aarde

by on okt.07, 2017, under ditjes & datjes

Zo, eerst maar even een onderbreking van de wolkenserie. Even weer met beide benen op de vertrouwde Friese grond om maar weer eens wat bij te praten. Een fijne plek voor een goed gesprek of om gewoon eens lekker in je eentje wat te mijmeren, vind ik nog altijd de Ecokathedraal bij Mildam. De laatste keer dat ik daar was, lag er bij de ingang een fraai welkom naast het pad …

Donderdag waren we weer eens op de Pijnpoli van Nij Smellinghe. Dat is toch echt een veel minder fijne plek, en echt een goed gesprek heb je er ook maar zelden. Er is nog steeds geen voortgang m.b.t. mijn door acnes veroorzaakte buikklachten. Omdat ook de laatste injectie in de gekwelde zenuwbaan geen effect heeft gehad, heeft ook de anesthesist de te volgen route nu weer bijgesteld. De verdere behandeling zal in nu eerste instantie niet bestaan uit het toebrengen van inwendige stroomstootjes, zoals oorspronkelijk de bedoeling was. De volgende stap voert me eerst naar de afdeling fysiotherapie in het ziekenhuis. Daar mag ik me over enige tijd al mijmerend overgeven aan uitwendige stroompjes …

Oftwel: the fat lady sing the blues ... (dit beeld – titel mij niet bekend – staat in een trappenhuis in Nij Smellinghe).

Voorlopig wacht ik de volgende stap in mijn zoektocht naar genezing eerst maar weer af. Intussen sukkel ik zo goed en zo kwaad als het gaat wat voort. Zo lang ik geen strakke kleding hoef te dragen, kom ik mijn tijd voorlopig binnenshuis nog wel door zonder me te hoeven vervelen. Dat betekent voor mijn weblog dat waarschijnlijk wat van hot naar her schieten de komende tijd, maar dat zien we wel.

Maar eerst weekend, geniet ervan!

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , more...

Wonen aan het water

by on sep.30, 2017, under landschap, Pepijn, Tijmen

De jeugd woont sinds begin april aan, of beter gezegd in het water. In verband met de overgang van Tijmen naar het voortgezet onderwijs werd het huis waar ze woonden aan de kleine kant. Daar deelden de jongens de slaapkamer van Tijmen als gezamenlijke speelkamer, omdat Pepijn zijn slaapkamer maar net genoeg ruimte had voor een bed. Precies op het juiste moment kwam deze watervilla op hun pad …

Hier hebben ze alle vier hun eigen werk- of speelruimte en is er voor jongens allebei een eigen slaapkamer. Vanuit de ruime woonkamer hebben ze ruim zicht op het water en de hen omringende weilanden. Een betere plek hadden ze nauwelijks kunnen treffen … …

En dat is nog niet alles … Ze hebben ook nog de beschikking over een ruim dakterras dat een prachtig uitzicht biedt. Om te kunnen fotograferen heb je daar geen fotokuiertjes nodig, en voor de broodnodige beweging hoef je de deur ook niet eens uit, want voordat je op dat dakterras bent moeten er eerst twee trappen worden overwonnen. En voor mij zijn dat ook nog eens trappen om ‘U’ tegen te zeggen, want ze hebben allebei maar één trapleuning …

Maar goed eenmaal boven heb je dan ook wat, want de hoogte is werkelijk duizelingwekkend … Maar door wat verder te kijken levert dat prachtige plaatjes op. Daarover morgen meer …

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , , , , more...

How time flies …

by on sep.29, 2017, under Pepijn, Tijmen

Tjongejonge, alweer een maand voorbij zonder ook maar enige activiteit op mijn weblog. Het wordt tijd dat daar weer verandering in komt. Die inactiviteit strekt zich overigens ook verder uit. Mijn leven is de laatste maanden vooral getekend door vermoeidheid. Als ik nu niet oppas, dan vrees ik dat die vermoeidheid langzaam over dreigt te gaan in luiheid, en dat kan toch niet de bedoeling zijn. Hopelijk kan het bloggen me binnenkort weer aanzetten tot het ontplooien van wat meer activiteit …

In het vorige logje vertelde ik dat Tijmen en Pepijn een paar dagen bij ons logeerden. Een week of vier later hadden wij het genoegen om bij hen te logeren. Omdat de jongens in april zijn verhuisd – samen met hun ouders Nils en Marianne, dat gelukkig wel – vroegen Nils en Marianne ons of we in het nieuwe huis een weekendje op de jongens èn hun nieuwe aanwinst Oskar wilden passen …

Dat idee sprak ons wel aan, want ze hebben echt een prachtige nieuwe stek gevonden. Ik had in april meteen al gezien dat ik daar bij de juiste omstandigheden niet snel uitgekeken zal raken. Dat kwam in dit weekend meteen goed van pas, want het weekend van de jongens was goeddeels gevuld met diverse activiteiten buitenshuis en verder vonden die bengels het vooral leuk om pake wat te plagen tijdens het fotograferen … 😉

Morgen meer over deze voor mij absoluut uitdagende locatie.

Leave a Comment :, , , , , , , , , , , more...

En nu weer verder …

by on aug.21, 2017, under ditjes & datjes, Pepijn, Tijmen, vakantie

Het was de afgelopen weken eigenlijk wel lekker bloggen met die vakantie op Terschelling nog vers in het geheugen en enkele honderden foto’s in het archief. Eigenlijk zou ik de draad nu weer enigszins normaal moeten zien op te pakken, maar dat zit er nog niet in …

Om te beginnen hebben de kleinzonen Tijmen en Pepijn besloten om de eerste dagen van mijn zestigste levensjaar op feestelijke wijze luister bij te zetten door hier maar weer eens een paar dagen te logeren. Nadat Aafje vanmorgen het ochtendprogramma voor haar rekening had genomen met Memory en andere bezigheden, ben ik vanmiddag met de mannen naar het speeltuintje getogen. Daar hebben we eerst de bal een paar maal rond laten gaan, waarna ik lekker op het bankje ben gaan zitten. De jongens vermaakten zich intussen wel …

Daar komt nog bij dat Aafje vandaag is begonnen aan de tweede helft van haar vakantie. Als de MS en de Acnes zich wat blijft gedragen zoals dat de afgelopen week het geval is, dan zullen we er na afloop van de logeerpartij van de jongens samen waarschijnlijk ook nog wel eens een dagje op uit trekken. Kortom: van enig vast ritme is vooreerst nog geen sprake, maar we vermaken ons wel. 🙂

Leave a Comment :, , , , , , , , , , more...

Zoekt u iets?

Gebruik het zoekveld om de site te doorzoeken:

Nog niet gevonden wat u zocht? Schrijf een reactie bij een bericht of neem contact op via de e-mail!