Lichtlijnig

Een sneeuwritje

door op 12 jan 2010 om 11:14 uur, onder landschap, sneeuw

Al zo lang ik me kan herinneren, heb ik wat met sneeuw. Als kind was ik niet in huis te houden als het sneeuwde, en dat is eigenlijk nooit meer veranderd. Het is ook niet voor niets, dat er na de pagina’s over het poollicht al snel een paar uitgebreide fotoseries over de sneeuw van maart 2005 op mijn toen nog splinternieuwe website verschenen. De eerlijkheid gebiedt me echter te zeggen, dat grootste lol er zo langzamerhand wat vanaf begint te gaan nu het Friese land intussen bijna 4 weken schuil gaat onder een pak sneeuw, dat regelmatig verse aanvulling krijgt. Nadat ik zondagmiddag al een flinke klus had gehad aan het sneeuwruimen rond huis, moest ik gistermiddag voordat ik op pad kon, eerst de auto uitgraven, omdat zich aan de luwzijde een aardig duintje had gevormd. Zo vrolijk als in de barre winter van ’63 stond ik er gistermiddag niet meer bij …

Nadat de klus was geklaard, kon ik dan toch op weg. Het plan was om in ieder geval een deel van mijn ‘zuidwestelijke rondje’ te rijden. Daarbij stond eigenlijk bij voorbaat al vast dat ik sommige wegen zeker maar beter kon mijden. De doorgaande wegen waren over het algemeen redelijk tot goed berijdbaar, maar het was overal een kwestie van goed opletten. Zo was er op de weg tussen De Wilgen en De Veenhoop op een plaats waar zich in het weekend een groot sneeuwduin over de weg had gevormd nog maar een nauwe doorgang gecreëerd. Het was niet mogelijk om daar een andere auto te passeren zonder vast te raken. Omdat ik er in mijn eentje niet in slaag om tegelijkertijd gas te geven, te sturen en te duwen, heb ik daarom uiterst defensief gereden vandaag. Veel kleinere wegen, zoals op de foto hieronder de weg tussen Nij Beets en De Veenhoop, waren nog steeds slecht berijdbaar …

Met het oog op de slechte berijdbaarheid van veel (plattelands)wegen heeft zoon Nils gisteren de landelijke media gehaald met een nieuwe service die hij in het leven heeft geroepen in het Westfriesgasthuis in Hoorn. Het Westfriesgasthuis biedt een winterservice voor patiënten die door het winterse weer niet naar het ziekenhuis voor hun afspraak kunnen komen of het onverantwoord vinden. De service houdt in dat patiënten van huis kunnen worden opgehaald voor hun poli-afspraak en ook weer worden thuisgebracht …

Het grootste probleem waar ik onderweg tegen aanliep, was dat het vrijwel nergens goed mogelijk was om de auto even ergens veilig te parkeren. In vrijwel alle bermen lag minstens 20-30 centimeter sneeuw, als het niet tot duinen was opgewaaid door de stormachtige wind, dan was het door de sneeuwruimers wel opgeschoven tot hoge bulten langs de weg. De meeste foto’s heb ik daarom maar vanuit de auto gemaakt op momenten dat er geen verkeer was en ik even stil kon blijven staan …

Vrijwel alle sloten die in de noord-zuid richting lopen, zijn in het weekend dichtgesneeuwd en gewaaid …

Dat de ene witte vlakte de andere niet is, merkte ik bij het zien van het onderstaande landschap. In eerste instantie is het nauwelijks te zien, maar hier staan elf zwanen te grazen, en op de achtergrond staat een grote groep ganzen …

Om te laten zien dat het toch echt zwanen zijn, heb ik de meest rechtse zwaan nog even wat nader onder de loep genomen …

Bij de sluis Wijnjeterp in de Opsterlandse Compagnonsvaart kon ik de auto even kwijt om wat een langere tussenstop te maken. Na het pak sneeuw van afgelopen weekend is het nog volop winter, maar het ijs gaat er alleen maar op achteruit. In de sluis ligt het water nog open …

Aan de andere kant van de sluisdeuren ligt een laag bruin papijs …

En zo lag ook de rest van de Compagnonsvaart er bij, dat komt nooit meer goed.
Maar het goede nieuws was, dat er na drie grijze sneeuwdagen weer wat blauw aan de lucht verscheen …

:, , , , , , , ,

9 Comments for this entry

  • antsje

    Mooie foto’s Jan. Dat je er op uit gaat met de auto vind ik al knap
    Ook ik herinner mij de winters van 63 nog goed . Ik heb het idee dat er toen veel meer lag, komt misschien ook wel omdat je toen klein was maar ik weet nog goed dat ik tussen mijn twee grote broers naar school liep 3,5 km lang. Ik was toen 6 jaar. En dat de melk niet bij een fsbriek kon afgeleverd kon worden.

  • Hanny

    Ik heb er eerlijk gezegd nog lang geen genoeg van. Het is zo’n mooie wereld om je heen. Dat is ook te zien tijdens ritten van en naar Zeeland. Maar dichtgewaaide sloten en sneeuwduinen zie je alleen hier in de buurt.
    Het ijs is inderdaad bedroevend slecht. Eerst maar eens warm water regenen en dan opnieuw vriezen.

  • thea

    Wat een moed om in de auto te stappen en
    onderweg nog mooie foto’s te maken.
    Wij in Groningen en Frieslan zijn wat
    de sneeuw betreft heel goed bedeeld.
    Gelukkig vandaag een mooie zonnige dag en
    hopenlijk gaat de sneeuw een beetje wegdooien.
    Ik heb het voorlopig helemaal gehad
    met het sneeuwruimen en de kou.

  • aargh

    Nog nooit zoveel bruin prutijs gezien als deze winter. Ik heb er eerlijk gezegd wel genoeg van, de sneeuw doet pijn aan mijn ogen. Twee dagen flinke dooi en dan een periode met droge vorst,dat is wat ik wil.

  • Me!

    Dat is pas een schutkleur zeg… Zelfs voor ons moeilijk te zien.

  • boomkruiper

    Inderdaad alleen de grotere wegen want ja als je vast komt te staan, maar stiekem droom ik wel van al die nu voor mij onbereikbare plekjes waarvan je weet dat er reeen lopen enz. Frustrerend!

  • Jetske

    Ik moet eerlijk zeggen dat je als klein jongetje op de foto ook wel wat bedenkelijk kijkt of is het geconcentreerd? Ik kan me vergissen maar je leek me toen wel een lief kereltje… 😉
    Al dat sneeuw is voor oudere mensen en mensen met een chronische ziekte wel extra behelpen.
    Wat een mooie service hebben ze daar in het ziekenhuis. Gaan ze dat ook invoeren voor verpleegkundigen die daar
    werken. 😉
    Jullie kunnen trots zijn op Nils, erg leuk.
    Het beeld van de overhangende sneeuw aan de slootkant doet me denken aan vroeger. Dat beeld heb ik tenminste nog steeds voor ogen van de winters uit mijn jeugd.

    We zijn net terug, met een koude oostenwind en bij – 3.5 was het in combinatie met emoties erg koud om aan het open graf te staan. En dan met gladde zolen glibberen over de geschoven sneeuw. Ben blij dat ik weer bij de houtkachel kan zitten.

  • Hendrika

    Goeie service van het ziekenhuis!

  • ajeetje

    Ik blijf het mooi vinden Jan
    Alleen jammer van het vieze bruine ijs.
    Zie liever mooi spiegelend ijs waar je de ijzers van de schaatsen op hoort schuren/knarsen.
    :-))
    Aly

Laat een reactie achter

Zoekt u iets?

Gebruik het zoekveld om de site te doorzoeken:

Nog niet gevonden wat u zocht? Schrijf een reactie bij een bericht of neem contact op via de e-mail!