Lichtlijnig

Geert noemde het gisteren al in zijn reactie en het is ook te zien op het informatiebord bij de ingang van het terrein: er loopt een pad rondom de pingo-ruïne …

Dat pad was me maandagmiddag wat te lang, maar ik heb me aan de noordkant van de plas prima vermaakt bij een woud van lisdoddes …

Tegen de tijd dat het blad van de bomen is, lijkt het me wel wat om op een goede dag die rondgang eens te maken …

Op weg terug naar de auto zag ik nog weer een mooi in het zonnetje staande grote parasolzwam. Een vlieg gaf hem nog even wat extra’s …

Even scherpstellen op de bloemen die voor de grote paddenstoel staan … Zie ik dat nu goed …? Het lijkt op het roemruchte Jacobskruiskruid

Volgens mij heb ik die niet eerder zo laat in het jaar aangetroffen, maar met een bloeitijd van juni tot oktober zal het hem wel zijn …

Terug bij de ingang van het terrein ben ik nog even lekker in het zonnetje gaan zitten aan de picknicktafel die daar staat …

Vrijwel meteen streek er een libel neer. Hij zat in eerste instantie wat ongelukkig op het licht, maar zo te zien aan zijn snor is het een steenrode heidelibel …

Tot slot nog even een laatste blik over het gebied, en dan terug naar huis, op naar de koffie …

Zo onstuimig als het dinsdag was op de westelijke Belterwijde, zo rustig was het op het oostelijke deel van dat water aan de andere kant van de weg …

Terwijl het zonnetje even doorbrak, hebben we daar een tijdje in de luwte gezeten. Een zweefvliegje kwam er even gezellig bij zitten …

Vlak naast me zat een spin in een opgerold blad te wachten tot een vliegje verstrikt zou raken in haar spinsels …

Het lukte zelfs om er nog even een groot koolwitje te kieken …

Kortom: het was genieten daar in de luwte, want ook het uitzicht was er mooi …

En weer hadden we een grijze dag …

Ik heb vanmiddag weliswaar een fotokuiertje gemaakt bij de Leijen, maar de foto’s die dat heeft opgeleverd bewaar ik maar voor morgen …

Het leek me beter om deze dag maar wat kleur te geven …

Daarom vier foto’s die ik recentelijk heb gemaakt van wat zweefvliegen op de kattenstaarten in de tuin …

Het kattenkruid is uitgebloeid, er vallen steeds meer gaten in de bladeren van de hosta’s en de oranje bloemen van het havikskuid laten de kopjes hangen. Kortom: ons tuintje heeft zijn meest florisante tijd wel gehad dit jaar. En toch dook er vorige week ineens een verrassing op in de vijver, de dotter kwam voor de tweede keer dit jaar tot bloei …

Als een ontluikend roosje kroop een dotterbloem heel voorzichtig tevoorschijn uit een opgerold blad …

Een dag later vouwde de bloem zijn bladeren open, waarna hij zich verhief om zich te bevrijden uit het blad en de zachte augustusregen te trotseren …

Gistermiddag zag ik regelmatig een zweefvliegje op de bloem, die intussen een zusje heeft gekregen, neerstrijken …

Je zou bijna gaan denken dat we aan het begin van de zomer staan. En dat is misschien ook wel een beetje zo … een heel kort zomertje op 2 en 3 september …

En nu maar hopen dat ook webstreepjelog een dezer dagen weer tot volle bloei komt. De verhuizing van de weblogs, die volgens de informatie vooraf in één dag uitgevoerd zou worden, duurt intussen al meer dan een week. Dat moet je in het bedrijfsleven eens flikken … Hopelijk komt het uiteindelijk allemaal op z’n pootjes terecht en komt alle informatie weer keurig tevoorschijn. Ons aller aargh (ikbenaargh) is intussen zekerheidshalve overgestapt op WordPress.com, en dat kan ik andere webstreepjeloggers ook van harte aanbevelen. In elk geval allemaal sterkte gewenst met afwachten!

Dit is het decor … Dit is de hoofdrolspeler … Morgen de actie.