Lichtlijnig

It is hjoed de “Dei fan de memmetaal“. Dizze dei is troch de UNESCO yn it libben roppen en stiet yn it teken fan it taalkundige en kulturele ferskaet. Foar de UNESCO binne talen it instrumint om it kulturele erfguod yn libben te hâlden. Troch de memmetaal yn eare te hâlden, bliuwt de taalkundige en kulturele tradysje bestean, en wurdt men him bewust fan de ferskillen tusken de ferskate minskengroepen. Dit soe liede ta mear begryp.

Foar my is it Frysk de memmetaal. Dêrom skriuw ik myn stikje hjoed mar ris yn it Frysk. Dat jowt ek wat tsjinwicht tsjin de ûntjowing dat der de lêste tiid stadichoan mear Nederlanske weblogs binne dy’t oergean op it brûken fan de Ingelske taal. Ik fyn dat skande, want wy moatte wiis wêze op ús beide rykstalen. We ha der úteinlik mar twa: it Nederlânsk en it Frysk, en we moatte op beide sunich wêze. Mar goed, dat moat elkenien ek sels mar witte.
Jim witte no yn elts gefal hoe’t ik der oer tink.

Hawar, genôch eamele …, litte we it mar oer de foto’s ha.
Ferline wike tongersdei seach ik yn’e omkriten van Aldeboarn in pear swannen yn in feart …

In eintsje fierder sette ik de auto yn’e berm, en wylst ik werom rûn nei de swannen, makke ik al fêst in foto fan de lêste swan. Fuort neidat ik dy earste foto makke hie, gyngen de trije oare swannen in eintsje fierderop mei in soad leven op’e wjuk …

Om net yn oanrekking te kommen mei de beammen, draaiden se fuortendalik doe’t se út it wetter wiene nei rjochts. In swan dy’t oan de oare kant fan’e dyk yn’e greide siet, sette it op in draven doe’t de trije swannen oer him hinne fleagen. Doe’t er genoch gong hie, gyng ek dizze swan de loft yn…

Twa by twa fleagen se leech oer it lân fuort. Ik koe beide spantsjes noch in skoft neisjen …

It wie net myn doel om dy moaie grutte fûgels skrik oan te jeijen, mar it hat my wol wer in pear aardige plaatsjes opsmiten …

No jim ha it wol begrepen, tink?
Ja, it falt ek wol in slach ta, as jo Ingels kinne, dan is it Frysk ek wol te dwaan …

Het jaar eindigt in Fryslân zoals het begon: koud, met veel ijs en wat sneeuw …

The year ends the way it started in Fryslân: cold, with a lot of ice and some snow …

Terwijl mijn vriend Johan dinsdag sporen in de sneeuw fotografeerde, richtte ik mijn camera op passerende schaatsers op de Leijen bij het dorp Rottevalle …

While my friend Johan was photographing tracks in the snow, I pointed my camera at passing skaters on the frozen lake de Leijen near the small village Rottevalle…

Terwijl ik wat meer omhoog keek, zag ik een groep van zeven zwanen voorbij vliegen … zeven zwanen op weg naar de toekomst …

Looking at the sky I saw a group of seven swans passing by … seven swans heading for the future …

Ik wens jullie allen een fantastisch en vooral gezond 2011!

I wish all of you a fantastic and above all healthy 2011!

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Gelukkig Nieuwjaar!… – … Happy New Year!

Onderweg van de maïsoogst naar huis zag ik gistermiddag in een sloot aan de Kraenlânswei ten zuiden van De Veenhoop een zwanenfamilie zwemmen …

Nadat ik de auto iets verderop in de berm had gezet, heb ik een omtrekkende beweging gemaakt om de familie in beeld te brengen met de zon in mijn rug …

Ma zwaan bleef dicht bij haar kroost …

Pa zwaan vormde de eerste verdedigingslinie en hield mij nauwlettend in de gaten …

Uiteindelijk kreeg ik één kansje om de drie jongelingen zonder ouders op de foto te zetten …

In oktober 2009 trof ik pa en ma op dezelfde plek aan met hun toen vierkoppige kroost, alleen zaten ze toen in de sloot aan de andere kant van de weg.

Toen we gisteren begonnen aan een fotokuier in De Deelen werden we begroet door een vijftal zwanen, die door de nog wat grijze lucht vlogen …

When we started a walk in nature area ‘De Deelen” yesterday, we were welcomed bij five swans that flew through the still somewhat grey sky …

Zodra de zon begon te schijnen, verschenen er prachtige weerspiegelingen op het water van de vele petgaten …

As soon as the sun started to shine, wonderful reflections appeared on the water in the many ditches …

Tijdens de wandeling zagen we vele ganzen vliegen, op zoek naar een plek om de winter door te brengen, enkelen kwamen vlak over ons heen …

During our walk a lot of geese flew through the blue sky, looking for a place to stay for the coming winter …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend!… – … Enjoy your weekend!

Het Mirnser Klif ligt hemelsbreed bijna vier kilometer ten noordwesten van het Oudemirdumerklif. Het klif dankt zijn naam aan het iets verderop gelegen dorpje Mirns. Mirns bestaat feitelijk uit niet meer dan een groepje woningen en enige boerderijen. Het dorpje heeft een kleine begraafplaats met een klokkenstoel. Bovenop het klif staat Paviljoen ‘t Mirnserklif. Vanaf het terras heb je opnieuw een fraai uitzicht over het IJsselmeer …

We besluiten nog even te wachten met de koffie en dalen eerst af naar het strandje aan de voet van het Mirnser Klif. Aan het strandje bij het klif is het goed toeven. Het water is er zeer toegankelijk. De eerste kilometer voor de kust bestaat uit ondiep water, waardoor het een veilig dagrecreatiegebied is voor zwemmers en surfers. …

Een groot informatiebord aan het begin van het strandje en een bordje in het water verwijzen de zwemmers naar rechts en de kite surfers naar links …

Op deze rustige woensdag zijn er zwemmers noch surfers te zien. Aan het weer kan het niet liggen, want de bewolking is maar van tijdelijke aard …

De enige zwemmers die we zien zijn enkele tientallen zwanen, die een stuk naar het noordwesten ronddobberen op het rimpelende water van het IJsselmeer …

De zeilschepen aan de horizon bieden vanaf het lage standpunt op het strandje ineens een heel andere aanblik, er lijken nog slechts zeilen over te zijn …

Als we zijn uitgekeken op het strand, beklimmen we het klif weer om plaats te nemen op het terras …

Terwijl we ons de lunch goed laten smaken, genieten we na van de schitteringen op het water …

Morgen gaan we verder naar het westen voor een bezoekje aan het derde en laatste klif: het Reaklif of het Rode Klif.