Lichtlijnig

De operatie waarbij Aafje’s galblaas – die haar de afgelopen maanden zo plaagde – is verwijderd, is goed verlopen. De galblaas is verwijderd middels wat ik maar een kijk-doe-operatie noem, en dat zal het herstelproces aanzienlijk sneller doen verlopen dan na een gewone operatie. Terwijl ik aan het bed zat, kwam de diëtiste langs om afspraken te maken over de wijze waarop m.n. het tekort aan eiwitten, dat ze de afgelopen periode heeft opgelopen, zo spoedig mogelijk weggewerkt kan worden.

Op dit moment ligt ze nog wat pips in haar ziekenhuisbed en wil ze het liefst alleen maar slapen, maar hopelijk zit ze er over niet al te lange tijd weer net zo patent bij als op deze foto …

Het zijn heftige tijden in Huize Afanja. Zo moest ondergetekende gisteren naar de tandarts. Omdat ik wat vage klachten had, was ik er geenszins zeker van hoe dat af zou lopen, maar dat viel gelukkig reuze mee.
Vanmiddag nemen we bij de Wâldhof afscheid van een oom van Aafje die vorige week is overleden.
Morgen mag ik weer een dagje het riet in om te filmen …

Maar het belangrijkste is toch wel dat Aafje na maanden van pijn, ellende en misselijkheid vrijdag in ziekenhuis Nij Smellinghe verlost wordt van haar onwillige galblaas. Daarna zal er ongetwijfeld nog een vervelende periode van herstel volgen, maar uiteindelijk zal de zon toch achter die donkere wolken vandaan komen, zodat we hopelijk een mooie zomer tegemoet gaan.

We zijn kind aan huis in Nij Smellinghe de laatste tijd. Vanochtend zijn we er al weer geweest, ditmaal niet voor mij, maar opnieuw voor Aafje. Na vier weken medicatie is er nog steeds niets veranderd m.b.t. haar gezondheidssituatie, het blijft kwakkelen. Daarom acht de specialist het na enig reduceren, deduceren en elimineren tijd voor een fermere ingreep. Alles wijst erop dat Aafje’s galblaas de boosdoener is, en dus moet die er maar uit. Volgende week mogen we daarom opnieuw naar het ziekenhuis, dan voor een afspraak met de chirurg …

Het bezoek aan het ziekenhuis heeft me vanochtend wel weer voldoende lichaamsbeweging opgeleverd, maar foto’s heb ik er niet aan overgehouden. Omdat de maartse buien die ons voor vandaag in het vooruitzicht zijn gesteld tot nu toe zijn uitgebleven, plaats ik hier vandaag een paar foto’s van een stevige maartse bui die zaterdag 20 maart over het Drentse land trok …

Volgens de buienradar zijn de actuele maartse buien op dit moment naar ons onderweg, maar die bekijk ik dan wel lekker vanuit de warme kamer, want ik vind het buiten allerminst aangenaam vandaag …

Het was gisteren toch nog weer even spannend, maar uiteindelijk mocht ik Aafje gistermiddag weer meenemen naar huis. Voorlopig zal ze het nog een tijdje heel rustig aan moeten doen, want het herstel zal de nodige tijd vergen …

Na alle extra drukte en stress van de afgelopen dagen is het voor mij ook tijd om even wat gas terug te nemen. Hoewel de laatste sneeuwresten bijna uit ons tuintje zijn verdwenen, is het nog te koud om de bloemetjes buiten te zetten, in plaats daarvan genieten we in alle rust lekker binnenshuis van de vele bloemen die de woonkamer momenteel sieren …

Maak er een mooi weekend van!

Nog voordat de laatste sneeuw uit ons tuintje was verdwenen viel er afgelopen nacht een nieuw laagje van het witte goedje, zodat we intussen toe zijn aan dag 64 van de lange witte winter …

Buiten Drachten was het vandaag de hele dag mistig en mistroostig …

Maar ook in het ziekenhuis werd de nodige mist gecreëerd. Gisteren zag het er naar uit dat Aafje vandaag weer naar huis zou mogen, maar dat vond de arts vandaag toch weer niet zo’n goed idee. IJs en weder dienende wordt ze hopelijk morgen ontslagen. Nu is het alleen nog even de vraag of het daarvoor moet gaan vriezen of dat de dooi juist moet doorzetten. Naar het zich laat aanzien blijft het voorlopig echter kwakkelen …