Lichtlijnig

Vandaag nog twee foto’s van de Waddenzee bij Paesens-Moddergat …

Today two more photos of the sea near Paesens-Moddergat in the northern part of the Netherlands …

Zoals u kunt zien was het eb toen we er waren, het licht en de weerspiegelingen waren prachtig …

As you can see it was low tide when we were there, light and reflections were wonderful …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend!… – … Enjoy your weekend!

Vandaag nogmaals een paar foto’s die vriend Johan in mei maakte van kites en kristallen aan de Noordfranse kust …
Bedankt Johan!

Today again some pictures of kites and crystals made by my friend Johan at the sea side in northern France …
Thanks Johan!

.

.

.

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend … – … Enjoy your weekend

Gisteren beloofde ik jullie, dat we vandaag vanaf de dijk zouden afdalen naar zeeniveau.
Belofte maakt schuld, dus bij deze …

.

.

Als alle plaatjes geschoten zijn, fietsen we verder in oostelijke richting …

Een stuk verderop lassen we weer even een kleine tussenstop in om wat plaatjes van het Wad te kunnen schieten …

.

.

Om te voorkomen, dat ik ze met mijn trapondersteuning voor de wind uit het wiel zou rijden, leek het de dames beter om maar weer voorop te rijden, zodat zij het tempo konden bepalen …

Regelmatig werd er even een bezorgde blik over een schouder geworpen om te kijken of ik het nog kon bijbenen, of dat ik tussendoor weer eens was afgestapt om een plaatje te schieten …

En dan naderen we het einde van ons tochtje op de oever van het Wad. Aan de andere kant van dat hek gaan we weer omhoog om onze weg aan de andere kant van de dijk te vervolgen …

Morgen fietsen we binnendijks door het Terschellinger weidegebied.

Zoals dat soort dingen zo vaak gaat, hadden we achteraf bekeken ons mooie beschutte plekje in de duinen maandagmiddag helemaal niet zo snel hoeven verlaten. We zaten nog maar nauwelijks op de fiets, of het zonnetje brak weer door. Van slecht weer leek voorlopig nog helemaal geen sprake meer te zijn. En dus konden we rustig nog even wat boodschappen doen en een terrasje pakken in het dorp. Elk nadeel heb tenslotte zo zijn voordeel.

Terwijl we rond half zes lekker in het zonnetje zaten, werden we om alvast in de stemming te komen voor Oerol verrast met een kleinkunstvoorstelling op tafel …

Nadat we een paar pizza’s hadden weggewerkt, zijn we rond kwart over negen ‘s avonds weer op de fiets gestapt om hopelijk de zon achter de einder te zien wegzakken. Juist op dat moment kwam er vanuit het westen weer bewolking opzetten. Om toch in elk geval één mooi plaatje te kunnen schieten, liet ik onze kleine kolonne aan het begin van de duinen even halt houden op het fietspad …

Lang duurde het oponthoud niet, want we wilden nu toch wel allemaal zo snel mogelijk naar het strand. In de aanloop naar de strandopgang zette ik mijn fiets met maximale trapondersteuning in de hoogste versnelling om flink vaart te maken. De eerste helft van de beklimming ging moeiteloos, door daarna regelmatig terug te schakelen, kon ik fietsend bijna de top bereiken. De klim verliep op de fiets toch een stuk gemakkelijker dan lopend. Omdat de dames nog niet eens halverwege waren, kon ik even rustig op adem komen, terwijl intussen het grote genieten van het zicht op zee kon beginnen …

De zon kregen we niet meer te zien, maar er volgde een uiterst aangenaam half uurtje, waarin Jetske en ik ons heerlijk konden uitleven met de camera, terwijl Aafje op haar eigen manier ook ten volle genoot van het schouwspel en het geluid en de geur van de zee …

Was het overdag al erg rustig geweest op het strand, nu hadden we het hele strand voor ons zelf …

Ook de goaltjes stonden er verlaten bij …

We hadden in fotografisch opzicht weer alle geluk, omdat er een paar fotogenieke vissersschepen passeerden …

Die leenden zich ook prima voor een laag standpunt …

Hij liet zich weliswaar niet meer zien, maar de zon deed nog steeds zijn werk door enkele rode banen aan de onderkant van de wolken tevoorschijn te toveren. Een associatie met poollicht was snel gemaakt …

Intussen begonnen mijn benen onder invloed van alle inspanning behoorlijk te verkrampen, zodat het tijd was om langzaam maar zeker eens terug te gaan naar de fietsen. Langzaam ging het zeker, niet alleen omdat mijn benen geen hoog tempo meer toelieten, maar ook omdat we ons maar moeilijk los konden rukken van het schouwspel dat zich boven de Noordzee afspeelde …

Het werd een lange weg terug. Vooral de klim naar de fietsen hakte er weer flink in, daarna ging het echter fluitend, maar ik was wel blij toen we eenmaal weer bij het chalet waren aangekomen. Daar was het – na een warme douche en een heerlijk medicinaal blowtje nog lang gezellig – terwijl het onweer steeds dichterbij kwam …

Met een gangetje van zo’n 58 km per uur bracht de Koegelwieck ons maandag rond het middaguur onder een strakblauwe hemel in drie kwartier van Harlingen naar Terschelling. Daar stond Jetske al op de kade op ons te wachten. Met de bus vervolgden we onze reis naar de plaats van bestemming. Daarna volgde, terwijl de eerste wolkjes aan het zwerk verschenen, een wandeling van ruim 500 meter naar het chalet bij Formerum …

Het eerste deel was nog goed te doen, dat werd al wat minder toen we het asfalt verlieten om onze weg via een zandpad te vervolgen …

Nadat we onder het genot van een bakje koffie wat hadden bijgepraat en mijn benen weer wat op krachten waren gekomen, was het tijd om naar het strand te gaan. De gereserveerde fietsen, waarvan de mijne was voorzien van elektrische trapondersteuning stonden al voor ons klaar op het terras van het chalet.

Na pakweg 10 minuten fietsen waren we al aan de voet van de strandopgang. Daar wachtte ons een flinke klim om het strand te bereiken, maar de beloning was ernaar. Strand en zee lagen er prachtig bij …

Over de schier oneindige zandvlakte liepen we, onze weg zoveel mogelijk over harde delen van het strand zoekend, tegen de harde en frisse oostelijke wind in om een mooi beschut plekje in de duinen te vinden …

Gelukkig hoefden we niet lang en ver te zoeken om een mooi plekje te vinden …

In de zon en uit de wind kon het grote genieten beginnen met een mooi panorama …

Niet alleen het strand en de zee boden een mooie aanblik, ook de lucht was het aanzien waard, zeker in oostelijke richting …

Na ongeveer anderhalf uur bood de lucht in westelijke richting ineens een heel andere aanblik. Daarvan zal ik morgen wat foto’s laten zien in het kader van Skywatch Friday …