Lichtlijnig

Na acht ijsdagen op rij is de temperatuur zojuist weer eens iets boven nul gekomen, maar het landschap ligt er nog uiterst winters bij …

Het valt niet mee om als paard helemaal alleen op die barre vlakte in de koude wind te staan …

Wat doe je dan als paard als er een fotograaf bij je weiland stopt?
Juist, je roept je maatje …

En na kort overleg poseer je dan gebroederlijk om te laten zien dat je samen de winter wel door komt …

Na een nacht met strenge vorst is het ook vandaag weer een prachtige ijsdag onder een strakblauwe hemel. Desondanks wacht ik nog even met mijn kuiertje, want ik wil aan het eind van de middag wat foto’s maken van de zonsondergang bij de bevroren Leijen. Daarom plaats ik hier vandaag nog een paar foto’s die ik gistermiddag aan het eind van mijn rondrit heb gemaakt in de buurt van Earnewâld …

Naar mate de middag vorderde begon het wat heiïg te worden en verschenen er meer en meer ganzen in de lucht. De meesten vlogen in zuidwestelijke richting met een grote boog om me heen …

Eén groep ganzen koos voor een andere koers en vloog in oostelijke richting vlak bij me langs …

Tot slot nog een uitsnede uit de bovenstaande foto …