Lichtlijnig

Je hebt addertjes in het gras en je hebt adders onder het gras.
Na de overstap op Windows 7 werd ik door de fa. Microsoft toch weer geconfronteerd met een addertje onder het gras. Waar ik ook heb gekeken, er is nergens een driver te vinden voor mijn scanner. Dat probleem deed zich twee jaar geleden bij de overstap naar Vista ook al voor. Toen duurde het niet zo gek lang, voordat Canon met een nieuwe driver kwam. Tot het tegendeel is bewezen, ga ik er maar vanuit dat dat nu ook weer het geval zal zijn.

Nu mis ik mijn scanner niet dagelijks, maar op termijn wil ik toch nog wel weer eens wat foto’s uit de oude doos scannen, b.v. van onze vakanties en van de studiereis naar Berlijn in 1979. Vandaag is het twintig jaar geleden dat de Berlijnse Muur viel, terwijl het dertig jaar geleden is dat ik een week in Berlijn heb doorgebracht. Daarom had ik me voorgenomen om deze week wat foto’s en verhalen over Oost- en West-Berlijn op het weblog te plaatsen, maar dat gaat dus even niet door.

Het addertje onder het gras, deed me terugdenken aan een adder in het gras.
Toen ik onlangs mijn computerbestanden aan het ordenen was, werd ik door enkele lezers al gewezen op de kans om vergeten bestanden tegen te komen. Wel, het korte videootje van een adder op de Merskenheide was zo’n bestand.

Tijdens een wandeling op de Merskenheide zag ik op 3 mei 2007 al op ruime afstand een adder languit op een pad liggen. Stapje voor stapje kwam ik dichterbij, na elke stap een foto makend. Toen ik hem dicht genoeg was genaderd, maar toch nog op veilige afstand was, schakelde ik over op de videomodus van mijn camera. Juist op dat moment ging de adder er als een speer van door …

Vanuit mijn computerhoekje houd ik vandaag een oogje op verschillende vensters op de wereld. Aan mijn rechterkant heb ik via de grote vensters in de schuifpui zicht op ons tuintje, dat langzaam maar zeker meer in de greep van de herfst komt. Nu er nog slechts hier en daar een enkele druif hangt, is het tijd geworden om de vogels op andere manieren in de tuin te houden. Omdat we sinds de werkzaamheden in de tuin wat meer ruimte op het terras hebben, hebben we het voederhuisje daar nu een plekje gegeven …

Op de terrastafel, die vlak voor de schuifpui staat, ligt een stuk boomstronk waar ik regelmatig wat zaadjes op strooi. De eerste musjes hebben er op pakweg anderhalve meter van mijn stoel intussen al heerlijk zitten smikkelen. Ze waren nog niet bereid om ook even te blijven zitten tot ik een foto van het gezelschap had gemaakt. Aan het begin van de middag is het wel gelukt om een eerste pimpelmeesje te kieken …

Een ander venster op de wereld bevindt zich aan mijn linkerzijde in de zithoek. Via de tv houden we aan het begin van een Olymisch schaatsseizoen de eerste verrichtingen van onze schaatsters in Thialf in de gaten, en die vallen nog niet echt mee. Maar gelukkig: “Vancouver is nog ver,” zou Joop Zoetemelk gezegd hebben …

Het derde venster op de wereld bevindt zich recht voor me en wordt aangedreven door Windows 7. Zonder dat er echt spectaculaire vernieuwingen in zitten, ben ik tot nu toe erg tevreden over Seven. Een eerlijke vergelijking met Vista kan ik niet maken, omdat Seven draait op een nieuwe pc die qua hardware een stuk beter in elkaar lijkt te zitten dan zijn voorganger. Seven lijkt in alle opzichten net wat sneller te zijn dan Vista, maar belangrijker is dat alles veel soepeler werkt dan onder Vista. De belangrijkste vernieuwing die ook echt meerwaarde heeft, is voor mijn gevoel de vernieuwde taakbalk van waaruit programma’s veel sneller te starten zijn. Het enige probleempje dat ik tot nog toe ben tegengekomen, is dat de aansluiting voor de hoofdtelefoon niet lijkt te werken, maar daarmee weten ze bij de computerzaak vast wel raad.

In de loop der jaren heb ik al heel wat Windows-versies gebruikt. Nadat ik op mijn werk al een tijdje onder DOS werkte met een computer waar zelfs nog geen harde schijf in zat, ben ik privé begonnen met Windows 3.11. Zodra Windows 95 op de markt kwam, heb ik dat op die machine geïnstalleerd. Helemaal stabiel was het systeem niet, maar het was een enorme stap voorwaarts.

Het eerste tamelijk stabiele besturingssysteem, waar ik met veel plezier mee heb gewerkt, was Windows 98 SE. Toen ik op een bepaald moment aan een andere pc toe was, werd dat een Medion van de Aldi waar Windows ME op was geïnstalleerd. In mijn ogen was dat lange tijd het meest rampzalige systeem dat Microsoft op de markt heeft gebracht. Daarom ben ik al snel terug gegaan naar 98 SE …

Het systeem waar ik tot dusver het meest gelukkig mee ben geweest, is Windows XP. Ik baalde dan ook als een stekker, toen de computer waar dat systeem op draaide het begaf. Omdat ik het op dat moment niet zo zag zitten om de overstap te maken naar een nieuwe pc met Vista voorgeïnstalleerd, had ik me verzoend met het idee om me eerst maar even een tijdje te behelpen met de trage, maar nog steeds werkzame reserve computer. Dat zou me tijd geven om wat extra geld bijeen te sparen, zodat ik bij een plaatselijke pc-boer een systeem met XP in elkaar kon laten zetten.

Dat was echter buiten de waard gerekend, want nog diezelfde avond kwam Aafje aanzetten met een MD8828 van Aldi. Jawel, met Vista geïnstalleerd … Goede raad was duur …
Uiteindelijk kwam ik tot de slotsom, dat ik haar moeilijk met dat apparaat terug kon sturen. Achteraf bekeken had ik dat echter maar beter wel kunnen doen, want de MD8828 bleek een absolute miskoop te zijn. Al vanaf het begin was het systeem traag bij vrijwel alles wat ik ermee deed, en in de loop der tijd dienden zich verschillende problemen en storingen aan, zowel met de hardware als met de software. Diverse telefoontjes met de servicedesk, een paar bezoekjes van een monteur en het opsturen van het apparaat hebben geen verbetering gebracht. Het is en het blijft een nukkig apparaat, dat met een zekere regelmaat een blauw scherm vertoont en de laatste maanden gemiddeld een keer of vijf, zes per dag opnieuw moet worden opgestart …

Vorige week had ik het helemaal gehad en heb ik bij de goed bekend staande computerzaak hier in het winkelcentrum De Drait een nieuw systeem besteld. Aldi zal ongetwijfeld binnenkort ook weer met een scherpe aanbieding komen van Medion, maar dat is me de laatste keer niet zo goed bevallen.

De eerste gebruikerservaringen zijn voor zover ik heb kunnen nagaan vrijwel allemaal positief, dus ik kijk vol verwachting uit naar Seven, want slechter dan Vista kan het nooit zijn. Ik houd jullie op de hoogte.

Vanochtend verscheen er voor het eerst sinds lange tijd weer eens een groepje spreeuwen in de tuin …

Terwijl ze luid kwetterend en met ruisende vleugelslagen op de pergola neerdaalden, draaide ik in mijn computerhoekje voorzichtig met de camera in hun richting …

Veel gelegenheid om wat foto’s te maken kreeg ik niet, zodra er eentje op de vlucht ging, gingen ze allemaal, met of zonder druif in de snavel …

De weinige foto’s die ik heb gemaakt konden vanwege het grijze en miezerige weer de toets der kritiek niet echt doorstaan. Toen ik korte tijd later bezig was om ze met behulp van Photoshop enigszins toonbaar te maken, werd ik weer eens onaangenaam verrast door het roemruchte blauwe scherm van Vista.
Nog een paar dagen volhouden, eind deze week hoop ik met Windows 7 te kunnen werken …

De uitgebreide herstart- en scanprocedure die volgde, gaf mij mooi de tijd om de troep op te ruimen die de spreeuwen tijdens hun bliksembezoek hadden achtergelaten op het terras. Eigenlijk zou ik die spreeuwen erkentelijk moeten zijn voor de lichaamsbeweging die me dat heeft opgeleverd, maar ik ben toch wel blij dat er een stuk minder spreeuwen in ons tuintje zaten dan tijdens de video-opnamen die ik in het voorjaar van 1994 heb gemaakt van een ontzagwekkende hoeveelheid spreeuwen bij Jubbega …