Lichtlijnig

Terwijl we genoeglijk op het bankje bij de dobbe zaten te babbelen en te genieten van de meegebrachte versnaperingen, schroefde ik het ministatiefje onder mijn camera. Nieuwsgierig als altijd hield Tijmen goed in de gaten waar ik mee bezig was.
“Waarom doe je dat, pake?” vroeg Tijmen, toen ik de camera op het statiefje voor ons in het gras zette.
“Zal ik ons eens samen op de foto zetten?” antwoordde ik, terwijl ik weer naast Tijmen op het bankje ging zitten.
“Dat kan toch niet …,” klonk het enigszins vertwijfeld.
“Oh nee … nou, let maar eens goed op …,” zei ik, terwijl ik de afstandsbediening van de camera tevoorschijn haalde.
Piep piep piep … klik … klonk het vanuit het gras.
“Oh heb je de afstandsbediening van te tv meegenomen …?” zei Tijmen lachend.

Het uitzicht was mooi, de koekjes waren lekker en we zaten gezellig te babbelen, maar daar waren we niet voor gekomen. Er moest gefotografeerd worden, en dus begaven we ons door het lange gras, nadat ik met Tijmen had afgesproken dat hij niet te dicht bij het water zou komen …

Al snel zag ik een geaderd witje zitten. Voorzichtig kwam ik wat dichterbij om het beestje te fotograferen …

“Wat zet je op de foto. pake?”
“Kom maar eens heel voorzichtig wat dichterbij,” zei ik, “daar zit een vlinder.”
Jammer genoeg vloog de vlinder net op, toen Tijmen afdrukte, maar hij staat er mooi wel op …

Omdat er verder weinig leven te bespeuren viel, bedacht ik een onderwerp om te fotograferen.
“Als jij nu hier blijft staan, dan loop ik daar naar toe,” zei ik tegen Tijmen, “dan kunnen we elkaar mooi op de foto zetten …”

“Ik zie twee pake’s,” kraaide Tijmen even later van plezier …

Ik zag op mijn beurt twee Tijmen’s.
Toen we aan het eind van de middag de foto’s bekeken, ontdekten we dat er precies ter hoogte van de weerspiegeling van Tijmen’s gezicht bellen op het wateroppervlak te zien waren. “Daar zat vast een kikker bellen te blazen,” was Tijmen’s reactie …

Nadat we zo nog een tijdje hadden rondgestruind, nam ik de lucht even in ogenschouw. Op dat moment zette Tijmen mij nog even en profil op de foto, terwijl hij zelf stoer tegen de zwerfkei leunde, die naast het bankje ligt. Zulke mooie foto’s zijn er lang niet van me gemaakt. Goed werk, Tijmen!

Daarna was het toch echt tijd om opnieuw vrolijk keuvelend terug te gaan naar de auto. Daar aangekomen was het nog steeds droog, en dus besloot ik, nadat ik Tijmen had vastgegespt, nog even naar de picknicktafel een paar honderd meter verderop te rijden. Daar kon ik Tijmen verrassen met een hartige hap die goed in de smaak viel …

De worstjes waren nog maar net op, toen we ons moesten haasten om droog in de auto te komen. Tijmen maakte onderweg vanaf zijn zetel achterin nog een foto van de plensbui waar we enkele momenten later doorheen reden …

Eenmaal weer thuis vertelde Tijmen in geuren en kleuren aan beppe waar we waren geweest en wat we hadden gedaan. We hebben afgesproken dat we bij een volgende logeerpartij zeker weer samen op pad zullen gaan. En zo lang mijn benen me willen dragen zullen er vast nog vele gezamenlijke fotokuiertjes volgen, want we vonden het allebei erg gezellig.

De foto’s die ik hier gisteren publiceerde, heb ik donderdag gemaakt tijdens een heuse ontdekkingstocht door de Kop van Overijssel en Flevoland met mijn fotomaatje. Jetske is intussen al veel verder met haar verslag van deze tocht. Dat tempo kan ik niet bijhouden. Ik laat vandaag nog wat foto’s zien van de eerste tussenstop bij het Stroïnkgemaal, dat aan de voormalige Zuiderzeedijk tussen Vollenhove en Blokzijl staat (kaart Google Maps) …

Het Stroïnkgemaal werd in 1919 gebouwd in opdracht van het waterschap Vollenhove, als hoofdstoomgemaal van Noord-west-Overijssel. Het gemaal werd op 9 juni 1920 officieel in gebruik genomen met twee Jaffa centrifugaalpompen. Vanwege het kostenaspect werd gekozen voor stoombemaling, hoewel elders in het land op veel plaatsen al elektrische gemalen werden gebouwd …

Daarmee is het Stroïnkgemaal evenoud als het ir. D.F. Woudagemaal bij Lemmer. Dit gemaal werd officieel geopend op 7 okt 1920 door koningin Wilhelmina. Het grootste verschil zit erin, dat het Woudagemaal op dit moment nog steeds het grootste, nog in bedrijf zijnde, stoomgemaal ter wereld is …

De stoommaachines van het Stroïnkgemaal werden in 1962 vervangen door dieselmotoren. De karakteristieke, 50 meter hoge schoorsteen deed geen dienst meer en werd in 1980 helaas gesloopt. Ook de dieselmotoren zijn op hun beurt inmiddels weer vervangen door moderne elektromotoren. Tussen 2000 en 2008 is het gemaal opgeknapt, en zijn de machines gereviseerd. In 1997 werd het gemaal op de rijksmonumentenlijst geplaatst …

Het Woudagemaal bij Lemmer verkeert nog steeds in originele staat. Ten tijde van overvloedige regenval wordt het Woudagemaal nog steeds onder stoom gebracht om ervoor te zorgen, dat we in Fryslân droge voeten houden …

Omdat stoomtechniek geen onderdeel meer uitmaakt van het reguliere onderwijs, wordt het Woudagemaal minimaal tweemaal per jaar onder stoom gebracht, omdat de medewerkers van Waterschap Frsylân de fijne kneepjes van het stoomvak alleen in de praktijk kunnen leren. Ik kan de liefhebbers van stoomtechniek een bezoekje aan het Woudagemaal ten zeerste aanbevelen. Op de website wordt aangekondigd wanneer het gemaal weer gaat draaien …

Het watergemaal Stroïnk ontleent zijn schoonheid vooral aan de prachtige weerspiegelingen in de waterpartij voor het gebouw. Dat is dan ook de belangrijkste reden waarom ik dit gemaal vandaag nog eens onder de aandacht breng …

In het begin van de week hadden we mooi zonnig, maar koud weer met een helderblauwe lucht …

In the beginning of the week we had wonderful sunny, but cold weather with a clear blue sky …

Maandagmiddag ben ik even bij de vijver gaan zitten om wat foto’s te maken van de blauwe lucht, weerspiegeld in de luchtbellen op het water …

Monday afternoon I sat down by the pond to make some photos of the blue sky, reflected in the bubbles on the water …

Ik kon mezelf zelfs naar jullie zien zwaaien …

I could even see myself waving at you …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Maak er een mooi weekend van! … – … Enjoy your weekend!

Gisteren hadden we een prachtige winterdag met een vriendelijke lucht …

Yesterday we had a wonderful winter day with a friendly sky …

Bomen en lucht werden mooi weerspiegeld in een dun laagje ijs …

Trees and sky were reflected in a thin layer of ice in a wonderful way …

Er leken reusachtige ijsbloemen op het water te drijven …

Huge frost flowers seemed to float on the water …

Het kleine vennetje was veranderd in een gebroken spiegel …

The small lake had changed into a broken mirror …

Helaas lijkt het vandaag en in het weekend weer grijs te worden …

Regrettably today and the weekend seem to be grey again …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Maak er een mooi weekend van! … – … Enjoy your weekend!

Het wordt tijd om – in ieder geval voorlopig – tot een afronding van de serie over het Wad te komen, want anders loop ik straks teveel achter. Zo heb ik donderdag bijvoorbeeld weer de eerste reeën in een weiland kunnen fotograferen. De fotokuier van vandaag stond in ‘t teken van de grassierkunst en de laatste heidelibellen. Dit alles moet echter nog maar even wachten …

De ritmisch op en neer dansende weerspiegelingen van de paaltjes in het Wad vroegen natuurlijk om wat video-opnamen. Nu heb ik tegenwoordig voor dit soort momenten mijn statief altijd in de auto liggen, en daar lag het nu dus ook … een stuk verderop op de parkeerplaats aan de andere kant van de dijk …
Johan bood aan om het even op te halen, maar dat vond ik toch ook weer wat te ver gaan. Een mens moet af en toe ook eens wat kunnen improviseren, en dus heb ik mijn camera m.b.v. een pakje papieren zakdoekjes zo goed en zo kwaad als het ging horizontaal op het schuine dijkvlak gelegd. Het voordeel daarvan was dat ik een mooi laag standpunt had …

De ca. 30 minuten aan ruwe opnamen heb ik de afgelopen dagen tot een 10 minuten durend filmpje gekneed. De ondersteunende muziek is ook nu als vanzelfsprekend weer van Johan van Aken. Om het idee van “Ontstressen aan ‘t Wad” zo dicht mogelijk te benaderen, kun je – afhankelijk van je computer en de snelheid van je internetverbinding – het filmpje het best op zo hoog mogelijke kwaliteit beeldvullend afspelen …

Johan doet overigens tot en met 5 december mee aan de kunstmanifestatie “Kunst in Smallingerland 3“, die vanmiddag om 15:00 wordt geopend door wethouder Nieske Ketelaar. Beeldprojecties van Johan van Aken zullen tijdens de manifestatie worden geprojecteerd op een muur van het gemeentehuis tegenover Expositieruimte De Galerij. Eind november hoop ik hier nog eens op terug te komen.