Lichtlijnig

Nu de rust op de zon is teruggekeerd en er vooreerst geen kans meer is op poollicht, moest ik hier het verslag van mijn ritje met Johan van dinsdag 17 januari maar weer eens oppakken. Waar waren we ook alweer gebleven …?

Na het bezoek aan de vogelkijkhut “Skieregoes” in het Easterskar, stelde Johan voor om naar Oranjewoud te rijden en daar ergens een hapje te eten. Dat ging mij echter net even te snel. Door eerst een kilometer of zes, zeven de andere kant op te rijden, zouden we nog mooi even een kijkje kunnen nemen bij het Tjeukemeer …

Het Tjeukemeer is het grootste meer in de provincie Fryslân. Bij slecht weer kan het er aardig spoken. Daarom is er enige tijd geleden hier langs de Marwei (kaartje Google Maps) aan de oostelijke kant van het meer een nieuwe oeverbescherming aangelegd om verdere afkalving van het land te voorkomen …

Het leverde in het mooie, nog steeds wat winters blauwe en heldere licht verrassend mooie lijnen en vlakken op, die toch weer een stuk vrolijker stemmen dan het druilerige weer op deze donderdag. Maar er gloort nog steeds hoop voor de winterliefhebbers …

Het lijkt erop dat we vanaf zondag in elk geval enige dagen winter krijgen, het is alleen nog de vraag hoe lang dat zal duren. Voorlopig heb ik gelukkig nog wel wat vrolijk stemmende foto’s in voorraad, waarmee ik het huidige herfstweer buiten de deur kan houden.

Terwijl de regen ook vandaag weer gestaag tegen de schuifpui klettert, prijs ik me rijk, dat ik nog steeds met veel plezier kan terugblikken op het ritje dat ik dinsdag met Johan heb gemaakt. Ik kan nog dagen vooruit, voordat de winter mogelijk opnieuw een speldenprikje komt uitdelen …

Nadat we de deur van de vogelkijkhut zo zacht mogelijk achter ons hadden gesloten -en dat valt bij de “Skieregoes” net als bij de meeste vogelkijkhutten nog lang niet mee- liepen we over het pad terug richting parkeerplaats. Onderweg wierp ik nog eenmaal een blik op de hut…

Halverwege het pad vloog een groepje ganzen luid gakkend over. Kijk, die had ik door de smalle kijkgaten in de hut waarschijnlijk weer gemist, maar nu kon ik ze net even vangen in een mooi zacht tegenlicht …

Op de sloot langs het pad lag nog steeds een fragiel laagje ijs …

Waar het ijs was gesmolten, werd het riet weerspiegeld op een zacht rimpelende waterspiegel …

Op de sloot die andere kant van het pad haaks op de eerste sloot loopt, viel bijna geen ijs meer te bespeuren …

Na de eerste ooievaar van zaterdag zijn we vandaag toe aan het eerste ijs …

Om daar wat foto’s van te maken ben ik vanmiddag voor een fotokuiertje naar de Merskenheide gereden …

Het was er prachtig en m.b.v. mijn plastic tasje heb ik zelfs even op een wat hoger gelegen plekje in de zon kunnen zitten …

Morgen nog zo’n dag … maar weer van proberen te genieten, want daarna schijnt het weer te gaan kwakkelen …

Vandaag een paar foto’s van de mooiste wandeling die ik dit jaar tot nu toe heb gemaakt …

Today a few photos of the most beautiful walk I made so far this year …

Het natuurgebied De Deelen bestaat voor een groot deel uit water …

As you can see it’s an area with a lot of water …

Deze oude tjasker helpt mee om het water in een deel van het gebied op het juiste niveau te houden…

This old mill -a tjasker- is a drainage wind pump which helps to keep the water at a good level …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

Dankzij het overwegend trieste en regenachtige weer heb ik in december 2011 veel minder foto’s gemaakt dan in de wintermaand van 2009 en 2010. Dat betekent dat ik naar alle waarschijnlijkheid ook veel minder gewandeld heb, en dus werd het tijd om het nieuwe jaar te beginnen met een wandeling die net wat langer werd dan ik had gepland …

Het eerste petgat lag er bij gebrek aan wind en vogels vrijwel roerloos bij. Pas helemaal achteraan kwam er wat leven in de brouwerij, doordat een grote groep meerkoeten bij mijn nadering hun beschutte plekjes langs de wal verlieten …

Bij het eerste bankje op mijn route heb ik even wat rust gepakt. Maar ook weer niet te lang, want het is dan wel warm voor de tijd van het jaar, maar de bovenbenen verstijven snel. Eenmaal weer op weg heb ik het onderstaande groepje bomen nog maar eens gekiekt. Dat heb ik op 13 oktober ook gedaan, maar toen was vooral het struikgewas nog een stuk groener. Vandaag vond ik het licht er wel erg mooi …

Ik besloot mijn weg in eerste instantie te vervolgen tot het tweede bankje, bij wat ik altijd maar de hoofdbrug noem. Daar aangekomen begon de gevoelsstoornis in mijn halsstreek weer aardig op te spelen, maar de benen voelden nog goed, en dus besloot ik mijn kuier maar via het oostelijke pad af te maken …

Hoewel er gisteren een kleine 30 mm regen is gevallen, stond de tjasker er in alle rust bij. Maar ja, dat kon ook moeilijk anders, want er was nog steeds maar weinig wind …

Het molentje aan de andere kant van de verbindingsvaart draaide wel regelmatig zijn rondjes, maar veel water leek het daarmee niet te verplaatsen …

Vanaf het derde bankje op mijn route heb ik een tijdlang genoeglijk naar het molentje zitten kijken …

Even zitten … morgen maar verder …