Lichtlijnig

Nadat ik vorige week foto’s had gemaakt van een gewone pantserjuffer die verstrikt was geraakt in de tentakels van een kleine zonnedauw, besloot ik gistermiddag bij de Merskenheide op zoek te gaan naar een dergelijk tafereel ten einde dat op video vast te leggen. Ik had weer geluk …

De kleine zonnedauw is een vleesetend plantje dat zeer bedreven lijkt te zijn in het lokken en vangen van waterjuffers. Gistermiddag stuitte ik op een plantje dat meerdere pantserjuffers in haar kleverige tentakels gevangen hield. Eén van de juffertjes vocht voor het leven en wist die strijd uiteindelijk met een beetje hulp te winnen …

Uiteindelijk heb ik van de video-opnamen een 3:20 minuut durend filmpje kunnen smeden. Het lijkt niets zoals het hieronder staat, want WordPress geeft me maar weinig vrijheid bij het embedden, maar als je het beeldvullende afspeelt met de hoogst mogelijke instelling, dan zul je zien dat het een heel aardig filmpje is geworden op HD-kwaliteit …

Nadat ik de libel bij het vennetje bij de Merskenheide had vereeuwigd, was het tijd om de rug even te rechten en even te genieten van de wolken die op het wateroppervlak werden weerspiegeld. Op zoek naar een volgend onderwerp deed ik een paar stappen tussen de graspollen door. Lang hoefde ik niet te zoeken, want toevallig was ik er getuige van hoe een juffertje een smakelijk hapje ving …

Om het juffertje – volgens mij een gewone pantserjuffer – niet te storen tijdens de maaltijd, sloop ik heel voorzichtig dichterbij, zodat ik vanuit verschillende hoeken een paar fraaie portretfoto’s kon maken …

Het juffertje bleef wonderlijk genoeg rustig aan die ene grasspriet hangen, terwijl ze intussen ook haar prooi – zo te zien een groene cicade – in een stevige wurggreep hield …

Tja, zo is de natuur: eten of gegeten worden …

Hoe het afgelopen is, weet ik niet, ik had geen tijd om dat af te wachten, want ook een stukje verderop werd het diner geserveerd …

En dan nog even dit …
Dit weblog wordt nog slechts bijgewerkt t.b.v gebruikers met een klein 4×3 beeldscherm. I.v.m. technische problemen is het niet mogelijk om hier te reageren. Dat kan wel op het weblog waar dezelfde foto’s dagelijks in een groter formaat worden gepubliceerd: Afanja’s weblog.

Gisteren ben ik samen met mijn fotomaatje naar Kalenberg gereden om weer een onderdeel van de rietteelt op video vast te leggen. Daarbij ging het ditmaal om het samenbinden van riet tot handzame bossen. Omdat dit gebeurde in een grote stoffige schuur, zijn we na afloop nog even naar het rietland gereden om even uit te waaien en wat frisse lucht op te snuiven. Nadat het rietland in maart was afgeplagd, zag het er eind maart zo uit …

Nu, twee en een halve maand later, kleurt het jonge riet het landschap weer frisgroen …

In en rond het rietland krioelt het van de insecten, zo worden bijvoorbeeld de distels die her en der rond het rietland in bloei staan veelvuldig bezocht door hommels en zweefvliegen …

Op een pompeblêd streek een juffertje neer. Het determineren van waterjuffers blijft een lastige klus, maar in dit gevel zou ik zeggen dat het om een grote roodoogjuffer gaat …

Ook libellen lieten zich veelvuldig zien. Omdat ze nogal onrustig waren, lieten ze zich maar moelijk fotograferen. Eén exemplaar – een manlijke bruine korenbout(?) – wilde wel even stil blijven zitten …

Tot slot nog een klein vliegje dat op een rietstengel zat te zonnen …

Het laatste beestje van de dag heb ik maar niet op de foto gezet. Dat was namelijk een teek die zich in mijn linkerhand had geboord. Gelukkig was ik op stap met een ervaren verpleegkundige, die het beestje op deskundige wijze heeft verwijderd.