Lichtlijnig

Over de temperaturen in mei kan ik kort zijn: het was koud, veel te koud voor de tijd van het jaar. Het KNMI in De Bilt kwam uit op een gemiddelde temperatuur van 10,5 graden, tegen 12,7 graden normaal (langjarig gemiddelde over 1971-2000). Daarmee was dit de koudste mei sinds 1991 toen gemiddeld 10,0 graden werd genoteerd. In ons tuintje was het zo mogelijk nog wat kouder: gemiddeld 9,2 ºC, tegen normaal ca. 11,8 graden …

De maximumtemperaturen kwamen met moeite slechts op twee dagen boven de 20 ºC. Normaal kent mei in onze regio gemiddeld acht warme dagen (20 graden of warmer) en twee zomerse dagen van 25 ºC of hoger. Pas halverwege de maand gingen de maximumtemperaturen richting 15 graden of hoger. De lage temperaturen werden veroorzaakt door de aanhoudende noordenwind …

Het gevolg was dat de natuur pas laat ontwaakte. Veel voorjaarsbloeiers lieten zich pas in de tweede helft van de maand zien, en ook in de insectenwereld bleef het lang rustig. Pas op 19 mei kon ik tijdens een vaartochtje in De Weerribben de eerste libelle van het jaar fotograferen op de rand van de boot …

Vooral de eerste helft van de maand was somber en nat. Tot en met 12 mei viel er in ons tuintje 58 mm neerslag …

Omdat het de rest van de maand vrijwel droog bleef, kwam de totale hoeveelheid neerslag in mei uiteindelijk uit op 62 mm. Daarmee was het net iets natter dan het langjarig gemiddelde van 55 mm …

Tot slot nog iets over het voorjaar van 2010. Het KNMI is uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 8,9 °C, precies gelijk aan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. In ons tuintje ben ik uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 7,7 °C. Daarmee ben ik voor het eerst sinds ik in 2003 ben begonnen mijn waarnemingen vast te leggen, uitgekomen op een gemiddelde temperatuur die lager ligt dan het langjarig gemiddelde van ca. 8,1 °C voor onze regio …

Het duurde even voordat de lange witte winter werd verdreven door het voorjaar, maar dat gebeurt wel meteen op een grondige manier. Vandaag werd in ons tuintje voor het eerst de grens van de 20 graden doorbroken. Op dit moment (13:39 uur) staat er 20,1 ºC op de thermometer. Daarmee valt de eerste warme dag toch nog ruim een week vroeger dan vorig jaar, toen kon ik de eerste 20+ noteren op 3 april …

Het is goed toeven in ons tuintje vandaag. Het was er niet alleen aangenaam warm, maar de voorjaarsbloeiers die aan alle kanten openbarsten, maken het ook voor het gezicht weer een stuk vrolijker. En ook de insectenwereld komt weer tot leven. Tijdens mijn rondje door de tuin telde ik vanochtend ruim 20 lieveheersbeestjes. Er scharrelde een exemplaar over de terrastafel …

Er zat er één op een bloeiende narcis …

Er lag een heel nest lieveheersbeestjes heerlijk te slapen tussen het mos …

Er gleed zo’n oranje rakker van de glijbaan …

Een ander exemplaar kuierde over een rood takje …

En er lagen nog een paar lieveheersbeestjes heerlijk te zonnen op een boomstronk …

Voor wie het nog niet wist: echt waar, het is voorjaar!

Na de lange witte winter is het nu dan toch echt lente, gisteren werd het zelfs ruim 15 ºC  …

After the long white winter spring is here at last, yesterday we had a temparture over 15 ºC …

Het contrast van de bloeiende hazelaar en de blauwe lucht is prachtig …

The contrast of the flowering hazel-tree and the blue sky is wonderful …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Maak er een mooi weekend van! … – … Enjoy your weekend!

Voor het eerst sinds 25 november 2009 kwam de thermometer vandaag weer eens boven de 10 graden, in ons tuintje liep de temperatuur op tot 12,4 ºC. Het voorjaar zit nu echt in de lucht …

Mijn fotomaatje heeft vandaag de eerste vlinder gefotografeerd, en ik trof de eerste lammetjes in een weiland aan. Dat was overigens een stuk later van vorig jaar, want toen was ik al op 2 januari bij een maximumtemperatuur van 2,5 ºC getuige van de geboorte van een paar lammetjes in de wei. Maar dat was te wijten aan een foutje in de planning, aldus de boer …

Deze lammetjes hebben het een stuk beter getroffen …

Zeker met dit weer is het  een feest om de eerste lammetjes in de wei te zien dartelen …

Nu maar hopen dat ze niet zijn besmet met Q-koorts, want ik stond benedenwinds …

Terwijl Aafje aan het begin van de middag haar warme bedje weer opzocht, omdat ze nog steeds ziek is en haar rust nodig heeft, heb ik weer eens een deel van mijn zuidwestelijke rondje gereden. Aan de Alde Ie bij Gorredijk heb ik de auto even stil gezet op het plekje waar ik ruim twee weken geleden nog wat kleine sneeuwduinen fotografeerde. Langzaam, heel langzaam verdwijnen de laatste sneeuw- en ijsresten uit de sloten en vaarten …

Vooral voor de watervogels breken er nu eindelijk weer betere tijden aan. Een paar Canadese ganzen waggelden van de vaart naar een plas verderop in het veld. “Kom op ma, we gaan weer eens even lekker baden,” leek pa gans te zeggen …

Voor pa leek de plas echter niet diep genoeg. Voor hem werd het waden in plaats van baden …

Aan de andere kant van de weg zag ik in de verte een grote groep kieviten zitten. Ik had het geluk dat de hele club de lucht in ging en vlak bij me langs vloog …

Als de kieviten er eenmaal weer zijn, kan het nooit lang meer duren voordat het echt voorjaar is …

Nog even een shotje van de ‘wetlands’ …

Ook de buizerd, die nu nog bijna door de koude wind van zijn paaltje werd geblazen, leek zich te verheugen op het naderende voorjaar dat hem vast weer lekkere hapjes zal bieden …