Lichtlijnig

Terwijl Aafje heel voorzichtig weer iets van kleur op haar wangen begint te krijgen, liggen er ook op dag 67 na de 17e december nog een paar langzaam wegkwijnende hoopjes sneeuw in ons tuintje …

Helaas heeft één van de paarse vlinderstruiken, die ik vorig jaar op mijn verjaardag van mijn fotomaatje heb gekregen, alle sneeuw niet overleefd …

De zware last van een halve meter sneeuw is hem helaas noodlottig geworden …

Ook de agapanthus, die ten tijde van het begin van de winter in een vergeten hoekje is blijven staan, heeft de winter jammer genoeg niet overleefd …

Gelukkig is er ook goed nieuws te melden vanuit ons tuintje: de lampionnetjes hebben moedig stand gehouden en stralen boven de bevroren vijver nog steeds kleur en warmte uit …

De regen van de afgelopen tijd doet ons tuintje bepaald geen goed. Normaal valt er in ons tuintje in juli zo’n 70 mm neerslag, op dit moment is er in juli al 119 mm gevallen. Daar lijken de hazelnoten niet zo goed tegen te kunnen, ze vallen sinds enkele dagen bij bosjes uit de boom. Blijkbaar denken de noten en/of de boom dat het al herfst is …

Ook met de vlinderstruik gaat het niet goed. Vorig weekend begonnen de prachtige witte bloemen te bloeien, maar intussen is het mooiste er al vanaf. Ik denk niet dat ik hier de komende dagen nog  veel vlinders of andere insecten op zal kunnen fotograferen …

Gelukkig gaat het met de druiven nog steeds goed, ze groeien dat het een lieve lust is en er hangen meer trossen aan dan ooit tevoren …

Maar ik ben er allerminst gerust op dat het goed zal blijven gaan. Ik ben het beeld van augustus 2007 namelijk nog niet vergeten. Toen vielen de druiven na een uitermate natte julimaand – er viel toen ruim 200 mm neerslag – vroegtijdig op het terras …

We wachten het maar rustig af, want we kunnen er toch niets aan doen. Ik laat me de laatste spannende dag van de Tour de France met een beklimming van de mythische Mont Ventoux er in elk geval niet door bederven. Integendeel: nadat ik jullie allen een goed weekend heb gewenst, ga ik er eens goed voor zitten …

Het Tourpeloton doorkruist vandaag in de koninginnerit de Haute-Savoi in de Franse Alpen. Er staan vijf zware beklimmingen en levensgevaarlijke afdalingen op het programma. Hoe gevaarlijk die afdalingen kunnen zijn, was gisteren te zien aan de afschuwelijke val van Jens Voigt. Vandaag zal het zo mogelijk nog gevaarlijker zijn, want het regent in de bergen.

De dag begon overigens met een verrassing: Denis Menchov, de Russische kopman van de Raboploeg, die nog geen dag goed heeft gereden, sprong mee met de eerste ontsnapping van de dag. Intussen is hij in een afdaling alweer tweemaal onderuitgegaan en peddelt hij nu eenzaam rond tussen de kopgroep en het peloton …

Onze landgenoot Kenny van Hummel moest het peloton ook vandaag al op de eerste beklimming weer laten gaan. Hij heeft opnieuw lang gestreden om op tijd binnen te komen, maar zojuist is hij gevallen en heeft helaas de strijd op moeten geven. Desondanks heb ik groot respect voor deze knaap, die tot vandaag alle beklimmingen helemaal in zijn eentje heeft weten te overleven.

Al met al zijn de ontwikkelingen voor mij voldoende reden om vandaag wat heen en weer te scharrelen tussen tuin, tv en pc. De foto’s van vandaag komen dan ook uit de tuin. Het is weer de tijd van de zweefvliegen, en verschillende soorten daarvan zijn erg fotogenieke insecten. Dat is ook bij deze het geval …

Net als waterjuffers lijken ook veel zweefvliegen veel op elkaar. Vanwege de minieme verschillen zijn ze vaak maar moeilijk te determineren. In dit geval gok ik erop, dat het een pyjmazweefvlieg is …

Sinds enkele dagen staat één van onze vlinderstruiken in bloei. Vandaag kon ik daar een eerste bezoeker op vastleggen …

Ook in dit geval weet ik niet zeker om wat voor beestje het gaat. Hij liet zich maar moeilijk fotograferen. Op slechts twee van de meer dan 20 foto’s hield hij zijn vleugels heel even stil, het overgrote deel van de tijd liet hij ze in hoog tempo bewegen …

Het is in ieder geval een nachtvlinder die overdag vliegt. Dat maakt het al iets gemakkelijker om tot een naam te komen. Kijkend naar de figuur op de vleugels, zou ik zeggen dat het een gamma-uil (Autographa gamma) is. Wetend dat er lezers met veel meer kennis op dit vlak zijn, hoor ik het natuurlijk graag even als het anders is …

Zo, en nu ga ik weer naar de buis, want de spanning stijgt.