Lichtlijnig

Vandaag deel 3 -tevens het slot- van een serie foto’s die om wat voor reden dan ook dit jaar niet eerder op het weblog terecht zijn gekomen.

Na een natte zomer werd het vanaf half september eindelijk weer een langere tijd achtereen droog, en dus kon ik tegen het eind van de maand op mijn gemak even op het terras gaan liggen om deze snuitkever vast te leggen …

Ik heb dit jaar maar weinig paddenstoelen gefotografeerd, maar de exemplaren die ik heb gekiekt, mogen stuk voor stuk gezien worden. Daarom verdient ook deze vliegenzwammen die ik half oktober in De Deelen aantrof zo voor de jaarwisseling nog even een plekje …

Het kon weer niet normaal met het weer dit jaar. Na een druipnatte zomer volgde een kurkdroge herfst, waarin het vaak heerlijk kuieren was. De foto hieronder heb ik begin november gemaakt in het Fochteloërveen …

Met een gemiddelde temperatuur die ongeveer 2 graden boven normaal lijkt uit te komen, deed de wintermaand december zijn naam helaas geen eer aan. Behalve dat het erg zacht was, gingen de hemelsluizen ook weer veelvuldig open, zo ook toen we op 5 december over de Wâldwei naar Leeuwarden reden …

Vanmiddag heb ik een heerlijke kuier gemaakt in De Deelen. Ik heb me er toe moeten zetten om zo ver te komen, want ik ben doodmoe, maar daar wil ik met dit mooie najaarsweer eigenlijk niet aan toegeven. Daar komt nog bij, dat Aafje morgen de auto nodig heeft, dus dan komt er niet van. Met een paar pauzes op een bankje was, het knabbelend op een stukje zoethout, allemaal net te doen.

Een paar van de landschapsfoto’s laat ik morgen zien in het kader van Skywatch friday, maar voor de sfeer zet ik er toch even een plaatje van een van de petgaten bij. De berken die het petgat omzomen hebben hun blaadjes al laten waaien …

De rest van dit logje komt ten goede aan de vliegenzwam. Ik ga maar zelden op zoek naar paddenstoelen, maar als ik min of meer toevallig een mooi exemplaar op of naast mijn pad aantref, dan gaat die meestal toch wel even op de foto …

Vandag viel die eer onder andere te beurt aan tweetal paddenstoelen. Een klein exemplaar, dat nog bezig was om zich boven de grond uit de worstelen, en een wat grotere, die een stukje verderop aan de voet van een paar berken stond …

Ik had er vanmiddag elders ook al een paar gezien, maar die waren al goeddeels aangevreten. Dit exemplaar was nog mooi fris van kleur en rondom puntgaaf …

Niet alleen van boven, maar ook van onderen was hij met het strakke lijnenspel van zijn fijne plaatjes het bekijken zeker waard …

De gebeurtenissen van afgelopen zondag werken voorlopig nog wel even na. Zo werd ik aan het eind van de ochtend gebeld door een clubgenoot die zondag niet aanwezig was, maar die gisteren tijdens de clubavond wel het een en ander had gehoord. Was hij erbij geweest, dan waren de zaken waarschijnlijk heel anders gelopen. Maar ja, sommige gedane zaken nemen nu eenmaal geen keer. Enfin, we hebben in elk geval een prima gesprek gehad, en respect en waarderende woorden naar elkaar uitgesproken, en daar ben ik oprecht blij mee.

Vanmiddag heb ik in alle rust een rondje gereden, waarbij ik een paar keer even lekker in de berm in het zonnetje heb gezeten. Een echte fotokuier zat er nog niet in, maar als je de goede plekjes weet te vinden, zijn er ook genoeg schoonheden aan de kant van de weg te zien. De vliegenzwam behoort zeker tot die categorie …

Een close-up van de witte stippen aan de bovenkant …

Een close-up van de plaatjes aan de onderkant …

Eigenlijk ben ik te laat begonnen met mijn vrijwel dagelijkse fotokuiertjes. In mijn arbeidzame leven had ik daar zogenaamd geen tijd voor, en als we dan eens op pad gingen, dan bleef dat vaak beperkt tot de bekende paden. Het gevolg daarvan is, dat ik momenteel wel eens wat te weinig paden in onze omgeving ken. Zo verzuchtte ik hier op 14 oktober dat het me weer niet was gelukt om via een van de bekende paden de uitkijkheuvel bij de Duurswouderheide te bereiken …

Als er iemand is die veel mooie paden en plekjes in de wijde omgeving kent, dan is het Heidehipper wel. Hij tipte me diezelfde dag nog om het eens via een ander pad te proberen. “Aan dat pad is het in deze tijd van het jaar vaak “bezaaid” met vliegenzwammen,” schreef hij erbij. Dat bleek niets teveel gezegd, want bij een eerste bankje dat ik op woensdag 28 oktober langs het bewuste pad aantrof, stond meteen al dit fraaie exemplaar mooi te zijn aan de voet van een berk …

Nadat ik mijn weg vervolgde door het bos, bereikte ik al snel de overwoekerde heide …

Met een temperatuur van ruim 16 graden en een zonnetje, dat nog moeiteloos door de opkomende bewolking wist heen te breken, was het de laatste echt mooie najaarsdag. En dat was aan de natuur te zien ook. Op een hek langs het pad kropen diverse lieveheersbeestjes rond …

Op het pad zaten een paar heidelibellen. Ik kon ze er niet toe verleiden om even te poseren voor een mooie macro-opname, zodra ik een voet verzette, vlogen ze op om een paar meter verderop weer neer te strijken. Gezien het late tijdstip in het jaar was ik echter ook al blij met dit plaatje …

Een stukje verderop stond er opnieuw een bankje aan de bosrand naast het pad. Dat paste me weer heel goed …

Ik ben er maar eens goed voor gaan zitten om een tijdje te genieten van dit uitzicht …

Daarna heb ik mijn pad vervolgd. Op naar het uitzichtpunt op de heuvel …
Wordt vervolgd …

Aan het eind van de ochtend belde Johan gisteren met de vraag of het niet eens tijd werd om er weer eens samen op uit te gaan. Dit vergde even enig overleg, want Aafje en ik hadden afgesproken dat we samen het net over de vijver zouden plooien, maar dat bleek ze eigenlijk net zo lief zonder mij te doen.

En dus begaven Johan en ik ons rond 14:00 uur op weg naar De Deelen. Onderweg hebben we een paar maal een tussenstop gemaakt om een paar plaatjes te schieten van het landschap en een dikke donkere wolkenpluk die zuidwaarts dreef …

Toen we korte tijd later te voet op weg waren in De Deelen, werd mijn blik getrokken door de in het oog springende kleurencombinatie die ik hier gisteravond ook al even liet zien …

Of het nu het viswater van de kabouters is, zoals Hanny dacht, of hun voetbad, zoals Ada vermoedde, dat laat ik even in het midden, maar de combinatie van het gele berkenblaadje en de rode vliegenzwam levert in elk geval een mooi plaatje op …

Bij het oversteken van het bruggetje onderweg naar mijn favoriete bankje in De Deelen, werd de wolkenlucht prachtig weerspiegeld in het wateroppervlak van het onderliggende petgat …

Vanaf het bankje, waar we lekker in het zonnetje zittend geruime tijd diverse zaken de revue lieten passeren, hadden we zicht op de opbollende wolken die met hoge snelheid richting Heerenveen dreven …

Toen we aan het eind van de kuier terug waren op de parkeerplaats, richtten we onze blik in oostelijke richting, waar zich in de omgeving van Drachten een donkere wolkenmassa samenpakte …

We waren nog maar net onderweg, toen we in de bui terechtkwamen. De planning was weer geweldig geweest …