Lichtlijnig

Eigenlijk had ik gehoopt vandaag wat foto’s te kunnen maken van de ijszee op het Wad, maar tot mijn grote spijt heb ik nog niets gehoord van de garagehouder, en dus restte me vandaag weinig anders dan maar wat naar de vogeltjes in de tuin te kijken …

De merel kwam langs om even wat te drinken uit ‘t wak in de vijver, dat vanmorgen voor de tweede maal dichtgevroren was …

Het roodborstje liet zich een paar maal zien bij het goed gevulde voederhuisje …

De vlaamse gaai wipte regelmatig even aan om een pinda te pikken …

Wat rest is hier en daar een lege dop …

Daar kan ik dan echt van genieten …
De winter valt in met een eerste ijsdag, en meteen laat het roodborstje zich weer zien …

Hij kwam overigens niet op het voer af, dat sinds gisteren weer in ruime mate op diverse plaatsen in ons tuintje aanwezig is. Nee, het roodborstje kwam op het zachte geruis af, dat wordt veroorzaakt door het luchtpompje dat sinds gisteren weer bellen blaast om de vijver zo lang mogelijk open te houden. Hoe lang dat met de komende koudegolf zal lukken, is natuurlijk maar de vraag, maar voorlopig varen de vissen en de vogels er wel bij …

En ach, het geeft mij ook nog gelegenheid om af en toe weer eens een klein bolvormig zelfportretje te schieten …

Tot slot nog even dit …
De poldergemalen draaien tot morgen nog volop in Fryslân, er ligt nog geen centimeter ijs op de meeste sloten, vaarten, kanalen en meren, maar het E-woord is alweer diverse malen gevallen in de media. Friese hotels worden al gebeld door mensen die een kamer willen boeken voor als er een Elfstedentocht komt. Het moet toch ook niet gekker worden met die Hollanders en ander ijsgek volk …

Op dit moment lijken diverse ontwikkelingen in de natuur op het naderende voorjaar te wijzen. In ons tuintje is dat al niet anders. Vier dagen nadat de eerste gele krokus zich in ons tuintje bovengronds liet zien, kon ik gistermiddag tussen de druppels door het eerste paarse exemplaar ontwaren.

Verschillende weermodellen wijzen op de langere termijn echter in een heel andere richting dan voorjaar. Na komend weekend zou het wel eens een stuk(je) kouder kunnen worden. Hopelijk kunnen de vroege bloeiers tegen een portie februari-kou…

En dan die hemelse kleuren …

In de nacht van zondag op maandag heeft zonnevlek 1402 een grote uitbarsting op de zon teweeggebracht. Deze krachtige explosie in de klasse M9 heeft een grote wolk geladen zonnedeeltjes -een zogenaamde CME- de ruimte in geslingerd in de richting van de aarde. Volgens de laatste berichten zullen deze deeltjes ons waarschijnlijk in de loop van vanmiddag bereiken.

Dit alles betekent, dat we vanavond en vannacht mogelijk ook in (Noord)Nederland weer eens een kansje krijgen om poollicht te zien. Zoals meestal in dergelijke situaties, zijn de weersverwachtingen weer niet gunstig. In de loop van de dag schuift er vanuit het zuidwesten meer en meer bewolking (en regen) over ons heen. De beste kansen om eventueel iets te kunnen zien, lijken nog weggelegd voor het noordoosten. Als je vrij zicht hebt op de noordelijke horizon, dan is het misschien de moeite waard om af en toe eens te kijken of er wellicht een gat in de bewolking zit. Als je vervolgens (zwak) groen of rood licht aan de noordelijke hemel ziet verschijnen, dan heb je waarschijnlijk het geluk om poollicht te zien.

Zodra er meer duidelijkheid is, meld ik me vanmiddag of vanavond zeker even via Twitter.

En opnieuw is het een grijze en winderige dag. Ik waag me ook vandaag weer niet aan een kuiertje, want er valt momenteel in bos en veld toch maar weinig te zien. Het lijkt me beter om mijn krachten te sparen voor het weekend. Om toch even wat frisse lucht op te snuiven en even wat te bewegen, heb ik rond het middaguur even wat in de tuin rondgescharreld …

Met een temperatuur van ruim 9 graden is het ook vandaag weer allerminst koud. De natuur lijkt zich op verschillende fronten aan te passen aan het zachte weer. Dinsdag zag ik in de omgeving van Earnewâld een ooievaar in een weiland lopen. Vandaag staan in ons tuintje het eerste sneeuwklokje en de campanula gebroederlijk naast elkaar te bloeien. Het is een vreemdsoortige horrorwinter …

Zo, daarmee heb ik het 500-ste logje op dit weblog toch op een aardige manier kunnen vullen, al zeg ik het zelf …

Het is alweer een hele tijd geleden, dat ik hier voor het laatst wat druppelfoto’s heb getoond …

Dat moest ik vandaag maar eens proberen goed te maken met een paar foto’s die ik gisteren heb gemaakt …

Ik had geen zin om opnieuw in letterlijke zin de mist in te gaan …

Daarom heb ik rond het middaguur wat plaatjes geschoten van het enige versierde spinnenweb dat ik in ons tuintje kon vinden …