Lichtlijnig

Vandaag een paar foto’s van de mooiste wandeling die ik dit jaar tot nu toe heb gemaakt …

Today a few photos of the most beautiful walk I made so far this year …

Het natuurgebied De Deelen bestaat voor een groot deel uit water …

As you can see it’s an area with a lot of water …

Deze oude tjasker helpt mee om het water in een deel van het gebied op het juiste niveau te houden…

This old mill -a tjasker- is a drainage wind pump which helps to keep the water at a good level …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

Dankzij het overwegend trieste en regenachtige weer heb ik in december 2011 veel minder foto’s gemaakt dan in de wintermaand van 2009 en 2010. Dat betekent dat ik naar alle waarschijnlijkheid ook veel minder gewandeld heb, en dus werd het tijd om het nieuwe jaar te beginnen met een wandeling die net wat langer werd dan ik had gepland …

Het eerste petgat lag er bij gebrek aan wind en vogels vrijwel roerloos bij. Pas helemaal achteraan kwam er wat leven in de brouwerij, doordat een grote groep meerkoeten bij mijn nadering hun beschutte plekjes langs de wal verlieten …

Bij het eerste bankje op mijn route heb ik even wat rust gepakt. Maar ook weer niet te lang, want het is dan wel warm voor de tijd van het jaar, maar de bovenbenen verstijven snel. Eenmaal weer op weg heb ik het onderstaande groepje bomen nog maar eens gekiekt. Dat heb ik op 13 oktober ook gedaan, maar toen was vooral het struikgewas nog een stuk groener. Vandaag vond ik het licht er wel erg mooi …

Ik besloot mijn weg in eerste instantie te vervolgen tot het tweede bankje, bij wat ik altijd maar de hoofdbrug noem. Daar aangekomen begon de gevoelsstoornis in mijn halsstreek weer aardig op te spelen, maar de benen voelden nog goed, en dus besloot ik mijn kuier maar via het oostelijke pad af te maken …

Hoewel er gisteren een kleine 30 mm regen is gevallen, stond de tjasker er in alle rust bij. Maar ja, dat kon ook moeilijk anders, want er was nog steeds maar weinig wind …

Het molentje aan de andere kant van de verbindingsvaart draaide wel regelmatig zijn rondjes, maar veel water leek het daarmee niet te verplaatsen …

Vanaf het derde bankje op mijn route heb ik een tijdlang genoeglijk naar het molentje zitten kijken …

Even zitten … morgen maar verder …

Dinsdag liep ik om 13:53 uur langs deze tjasker in De Wieden, het was er grijs en winderig op dat moment …

Tuesday I passed this old so called tjasker mill around 13:53 o’clock, it was grey and windy at the moment …

Toen ik er bijna anderhalf uur later weer langs liep, brak het zonnetje door, het landschap zag er ineens een stuk vriendelijker uit …
Let ook even op de vlinder die net voorbij fladdert …

When I passed the mill again about an hour and a halve later, the sun started to shine, suddenly the landscape seemed much more friendly …
Don’t forget to look at the by chance passing butterfly …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

Woensdag ben ik weer samen met Jetske het rietland in de Kop van Overijssel in geweest om video-opnamen te maken van de werkzaamheden in de rietteelt. Daarvoor moesten we ditmaal het water op. Nadat ik op locatie voldoende videomateriaal had geschoten, hebben we nog een kleine rondvaart door De Weerribben gemaakt. En dat leverde een bijzondere fotografische bijvangst op …

Op een bepaald moment zijn we op een willekeurige plek voor anker gegaan om even een broodje te eten en vervolgens eens te kijken wat voor moois er zoal te zien was. Nou, dat viel nog lang niet tegen. Om te beginnen kreeg ik er mijn eerste libel van het jaar voor de lens …

Dinsdagmiddag heb ik in het Weinterper Skar nog tevergeefs uitgekeken naar het eerste veenpluis, maar in de Kop van Overijssel pluisde het een dag later al volop …

Het meest bijzonder was echter de vlinder die ik er na een tijdje van bloem naar bloem zag dartelen. Tijdens het vaartochtje hadden we afgesproken dat Jetske de boot onverwijld zou aanleggen, zodra ik luidkeels “NU” riep. In dat geval hoopte ik namelijk de zeldzame grote vuurvlinder te kunnen fotograferen. Omdat Jetske een stuk verderop zat te fotograferen, riep ik – hoewel we dus al op de wal waren – toch maar even luidkeels “NU”, toen ik een grote in eerste oogopslag oranjekleurige vlinder zag fladderen …

Bij nadere beschouwing was al snel duidelijk dat het geen grote vuurvlinder was. Maar wat het wel was, daar kwamen we niet meteen uit. Jetske vermoedde ‘s avonds dat het een zilveren maan was, ik had het idee dat het een grote parelmoervlinder was. Hoogste tijd om een tweetal hulplijnen in te schakelen. Hendrika en Heidehipper bevestigden in de loop van de avond allebei Jetske’s idee dat het een exemplaar van de zeldzame zilveren maan (Boloria selene) is. Hij staat op de rode lijst en komt in ons land nog maar op enkele plaatsen voor. Op Wikipedia valt te lezen: “In Vlaanderen is hij vermoedelijk uitgestorven. Als voornaamste oorzaak van de sterke achteruitgang wordt verdroging gezien. Op vliegplaatsen in Noord Nederland haalt hij wel heel grote dichtheden.” Dat laatste klopt wel, want we zagen er al snel 3 of 4 gelijktijdig fladderen …

We vulden elkaar als fotomaatjes weer perfect aan woensdag. De zilveren maan toonde mij de bovenzijde van zijn gespreide vleugels met de fraaie tekening , Jetske maakte vooral foto’s van de niet minder mooie onderkant van de vleugels. Dat kwam voor de determinatie later op de dag wel goed uit. Voor wie de foto’s van de onderkant van de vleugels nog niet heeft gezien bij Jetske: Hier staan ze.

UPDATE:
Dinsdag 27 juli kreeg ik van Gelkinghe via de mail een een linkje naar een videootje over de zilveren maan in het dal van de Elperstroom in Drenthe: http://www.youtube.com/watch?v=W9lIEE1qgzM&feature=youtube_gdata

Vanwege de hevige sneeuwval hebben mijn fotomaatje en ik vorige week donderdag besloten om onze gezamenlijke fotokuier maar even uit te stellen. We spraken af dat ik ‘ijs en weder dienende’ maandag naar de Kop van Overijssel zou komen. Dat bleek een goede keuze te zijn geweest, want het was vandaag prachtig weer en zowel de snelwegen als de andere doorgaande wegen waren goed berijdbaar. Het enige minpuntje was dat mijn ruitensproeiers bevroren waren, waardoor ik op de heenweg een paar maal aan de kant moest om de zoutaanslag van de ruiten te spoelen met de ruitenontdooier. Desondanks was ik vlot ter plaatse.

Nadat we onder het genot van koffie hadden bijgepraat, besloot me Jetske me te verblijden met een ritje door De Weerribben.

Natuurlijk moest ik even een tegenlichtopname maken van de tjasker. Dat had ik achteraf bekeken beter niet kunnen doen, want voor het optimale shot moest ik net een stapje teveel naar rechts maken. Het gevolg was dat ik weggleed en met mijn rechtervoet krakend door een dun laagje ijs onder een dikke laag sneeuw gleed. De rest van de tocht heb ik moeten maken met een natte (en stinkende) rechtervoet, maar een kniesoor die daar op let bij zulke mooie omstandigheden …

“Friese paarden in de sneeuw,” riep Jetske een tijdje later. En dus ging de auto aan de kant om opnieuw een paar plaatjes te schieten …

Jetske deed op alle mogelijke manieren haar best om de paarden te roepen, maar dat had slechts een averechtse uitwerking, want ze stapten steeds verder bij ons vandaan. Dan Jetske maar even op de foto …

Ook in Nederland ligt een flinke laag sneeuw …

Als je in De Weerribben bent, dan moet er natuurlijk ook riet op de foto. Her en der stonden nog bossen riet, die in afwachting van vervoer in schoven bijeen waren gezet. Ze gingen schuil onder een laag sneeuw …

Aan het eind van onze rit door deze prachtige witte wereld kreeg ik nog de kans om een paar reeën die fotograferen …

Bedankt voor deze prachtige rit door ‘jouw’ – ditmaal betoverend mooie witte – wereld, Jetske.