Lichtlijnig

“April 2010: Zeer zonnig, droog en zacht” kopt het KNMI vandaag op zijn website. Kijkend naar de cijfers valt daar weinig op af te dingen, desondanks kijk ik met gemengde gevoelens terug op het weer in april. De gemiddelde temperatuur is in ons tuintje uitgekomen om op 8,3 ºC. Daarmee lag de gemiddelde temperatuur bijna een graad boven het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 van 7,5 ºC.

De grafiek laat mooi zien dat de temperaturen eigenlijk de hele maand op en neer bleven dansen. Tot de laatste week bleven de maximumtemperaturen over het algemeen ruim onder de 15 graden steken. Omdat de wind gedurende die periode vrijwel steeds uit noordelijke richtingen waaide, voelde het vaak allerminst aangenaam aan. Echt lekker werd het pas in de laatste week van april, toen de weilanden in rap tempo geel begonnen te kleuren met hier een daar een lila accent …

Over zon hadden we niet te klagen. Ik heb 10 ronduit zonnige dagen kunnen noteren en 9 dagen waarop het slechts licht bewolkt was. Van 15 t/m 18 april was de lucht echt helemaal streeploos blauw. Niet alleen waren er in die periode geen wolken te zien, maar omdat een vulkaanuitbarsting vele tonnen as en stof uitstootte, werd het vliegverkeer in een groot deel van Europa volledig stilgelegd, waardoor er ook geen contrails oftewel vliegtuigstrepen te zien waren …

De nachten waren over het algemeen nog knap fris in april.Ik heb nog drie vorstdagen heb kunnen noteren, en de minimumtemperatuur kwam slechts vijf maal boven de 5 ºC uit. De laagste minimumtemperatuur was -2,9 ºC, de hoogste maximumtemperatuur werd op 25 april bereikt met 24,3 ºC. We wachten hier dus nog op de eerste zomerse dag …

April begon en eindigde regenachtig. Er viel slechts op vier dagen neerslag van betekenis, daar tussendoor was het 26 dagen achtereen droog. In de ons omringende natuurgebieden leverde dat een rook- en stookverbod op. In ons tuintje ben ik uitgekomen op een totale neerslagsom van 33 mm, tegen normaal ca. 41 mm …

Mei is inmiddels net zo nat begonnen als april is geëindigd. Met 27 mm is er in de eerste drie dagen van de maand al bijna evenveel neerslag gevallen als in de hele maand april. De weilanden bieden intussen een heel andere aanblik dan vorige week. Lekker ontspannen in het zonnetje liggen herkauwen is er niet bij, nu staan de koeien regelmatig dicht bijeen met de kont naar regen en wind gekeerd …

De verschillen zijn weer groot momenteel. Terwijl in het zuidwesten gisteren plaatselijk 7 ºC werd gemeten, bleef de thermometer in het noordoosten steken bij -3 ºC. In ons tuintje werd het gisteren niet warmer dan -1,6 ºC, en op dit moment is het met -2,5 ºC nog net wat kouder. Volgens het KNMI waren temperaturen vanmiddag om 14:20 uur als volgt verdeeld …

De afgelopen week kwam het kwik hier dagelijks maar korte tijd even boven het vriespunt. De veelal noordoostelijke wind maakte het onder een voortdurend gesloten grijs wolkendek voor het gevoel echter nog een stuk kouder. Geen wonder dus dat er nog steeds veel sneeuw en ijs ligt. Terwijl ik de onderstaande foto gistermiddag maakte aan de Alde Ie ten westen van Gorredijk, zag ik voor het eerst deze week heel vaag een paar stukjes blauw tussen de wolken doorschemeren …

Even leek de zon door de bewolking heen te breken, maar dat was maar van korte duur. Ik had net genoeg tijd om een tegenlichtopname te maken van de glanzende ijsvloer aan de andere kant van de weg, daarna schoven er weer wolken voor de zon …

Terwijl ik mijn weg vervolgde, werd de bewolking nog één keer wat dunner. Omdat er juist een paar grote groepen ganzen tussen mij en de zon passeerden, heb ik de auto even half in de berm gezet om nog een paar foto’s te kunnen maken …

Hopend met een toevalstreffer, waarin ik het silhouet van een paar gazen voor de zon zou kunnen vastleggen, zoomde ik nog even in op de zon. Meer dan een lege witte schijf kreeg ik echter niet op de gevoelige plaat, de ganzen zaten net wat te laag …

Vandaag is het opnieuw koud en grijs. De sneeuwradar laat zien, dat we ons weer kunnen gaan opmaken voor een volgende portie sneeuw. We lijken de komende dagen opnieuw te maken te krijgen met winterse ongemakken op de weg.

Voor de schaatsliefhebbers is er nog steeds geen goed nieuws. Gisteravond stelde Piet Paulusma ons in de loop van de komende week matige tot strenge vorst in het vooruitzicht, omdat het krachtige hogedrukgebied dat een een tijdlang voor anker ligt boven Rusland en het noorden van Scandinavië, zich eindelijk leek te gaan uitbreiden naar onze omgeving. Vandaag heeft Piet zijn prognose echter alweer aardig bijgesteld: meer dan lichte, een enkele nacht misschien matige vorst, lijkt er niet in te zitten. In de loop van de week lijken de temperaturen op te zullen lopen …

We wachten het maar weer af. Met het oog op de sneeuw en de voorlopig nog aanhoudende vorst zal ik in ieder geval het vogelvoer in de tuin weer wat aanvullen. Daarmee zijn de vogels weer even geholpen, en het vergroot voor mij de kans om daadwerkelijk wat te tellen te hebben tijdens de tuinvogeltelling.
Maak er een mooi weekend van.

Zo, het clubblad van de jeu de boulesvereniging ligt bij de drukker en de website van SVP  is voorzien van de laatste nieuwtjes. Nu heb ik dan eindelijk even tijd om terug te blikken op het weer van november. Eigenlijk kan ik daar heel snel klaar mee zijn, want op hoofdlijnen is het samen te vatten als ‘november was warm en nat’. Maar laat ik proberen er iets meer over zeggen.

Volgens het KNMI was november uitzonderlijk zacht. Sinds het begin van de metingen in 1706 was alleen november 1994 met gemiddeld 10,2 graden nog warmer. In de afgelopen novembermaand kwam de gemiddelde temperatuur in De Bilt uit op 9,5 graden tegen 6,2 ºC normaal (gemiddeld over 1971-2000). In ons tuintje ben ik uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 8,5 ºC tegen normaal ca. 5,8 ºC.

De hoogste temperatuur deed zich voor op 13 november met een maximum van 14,6 graden.
Volgens het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 hebben we in november gemiddeld zes maal te maken met nachtvorst. Zo ver is het dit jaar niet gekomen. De laagste temperatuur die ik heb kunnen noteren was 1,4 ºC op 8 november. Ook in de Bilt is de temperatuur niet tot onder het nulpunt gedaald …

November mag dan een warme maand zijn geweest, het was bepaald geen zonnige maand. De warme lucht werd aangevoerd met een zuidwestelijke stroming met depressies en lagedrukgebieden. Kijkend naar mijn foto-archief en de dagelijkse steekwoorden m.b.t. het weerbeeld kom ik maar tot 5 dagen waarop de zon zich een paar uurtjes liet zien. Van die dagen heb ik ook elke keer volop kunnen profiteren. Voor de rest was het over het algemeen grijs en zwaar bewolkt met buien of langdurige perioden met miezerregen …

Landelijk viel er gemiddeld ongeveer 118 mm neerslag tegen 82 mm normaal. In ons tuintje ben ik uiteindelijk uitgekomen op 109 mm tegen normaal ca. 80 mm. Op vier dagen viel er bij ons 10 mm of meer. De natuur kon overigens wel wat water gebruiken, want de eerste twee maanden van de herfst waren juist aan de droge kant geweest …

Intussen is ook de eerste decade van december – met uitzondering van de eerste van de maand – grijs, zacht en nat verlopen. In de loop van volgende week lijkt zich eindelijk het eerste winterweer aan te dienen. Wat mij betreft mag het, alles is beter dan die eindeloze grijsheid.

Vanochtend realiseerde ik me ineens dat ik nog geen aandacht had geschonken aan het weer in oktober. Hoogste tijd om daar even wat aan te doen. Lang hoeft dat overigens niet te duren, want oktober was een heel modale herfstmaand. Volgens het KNMI was het landelijk gezien in het noordoosten net wat kouder dan normaal, terwijl het in het zuidwesten een graadje zachter was dan normaal. In ons tuintje ben ik uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 10,0 ºC tegen een langjarig gemiddelde van ca. 9,9 ºC in onze regio, een normale temperatuur dus …

Oktober maakte zijn naam als wijnmaand meer dan waar dit jaar. Wij hadden een prachtige druivenoogst, waar behalve wij zelf ook buren, vrienden, jeu de boulers en niet te vergeten de vogels volop van hebben genoten …

Oktober was ook een tamelijk zonnige maand. Als gevolg daarvan lukte het op verschillende dagen nog om diverse insecten te fotograferen. Hoogtepuntje in dat opzicht was wel de volkomen gave en prachtig gekleurde dagpauwoog, die ik op 28 oktober wist te kieken bij Olterterp …

Landelijk gezien lag de hoeveelheid neerslag met gemiddeld 71 mm rond het langjarig gemiddelde van ca. 78 mm. Er waren echter grote verschillen in ons kleine landje. Vooral als gevolg van zware buien die op 7 oktober over het zuiden van ons land trokken, was het daar het natst. Het KNMI-station Ell wist met 125 mm neerslag ook nu weer een record te vestigen …

In ons tuintje was het in oktober aan de droge kant. In totaal heb ik 51 mm kunnen aftappen tegen normaal ca. 74 mm. Het grote voordeel van dat droge weer was dat het veelal prima kuierweer was, en dat de bossen hun herfstdracht mooi toonden …

Met uitzondering van een paar dagen aan het begin en het eind van de maand hadden we in september vrijwel steeds te maken met fraai nazomerweer. In ons tuintje kon ik 8 warme dagen met een maximumtemperatuur van 20 graden of hoger noteren, tweemaal werd zelfs de zomerse waarden van 25 ºC overschreden. De gemiddelde temperatuur kwam in ons tuintje uit op 14,6 ºC. Daarmee was september bijna een graad warmer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 van ca. 13,7 ºC in onze regio.

Donkere wolken pakten zich vooral aan het begin en het eind van de maand regelmatig samen …

Behalve warm was september met gemiddeld 30 mm neerslag over het land ook droog. Gewoonlijk valt er in september landelijk ca. 75 mm neerslag. Neerslag van betekenis viel er hier eigenlijk alleen op 3 en 5 september …

Vooral in de tweede en derde week van september liet het zonnetje zich regelmatig zien. In die periode lag de maximumtemperatuur vrijwel iedere dag rond de 20 graden …

Ondanks de overwegend mooie nazomerse omstandigheden heb ik ook dit jaar in september weer relatief weinig fotokuiertjes gemaakt. Net als voorgaande jaren stond de wijnmaand weer voor een belangrijk deel in het teken van het petanque. Om te beginnen heb ik een aantal fotoseries gemaakt van de regionale competitie en ‘t Open Fries Kampioenschap voor Doubletten …

Maar belangrijker nog: dankzij het aangename nazomerse weer heb ik me rustig kunnen voorbereiden op het jaarlijkse clubkampioenschap. Met de temperaturen en mijn maat Fokke als bondgenoten is het ook dit jaar weer gelukt om het clubkampioenschap tot een goed einde te brengen. En dat was behalve een overwinning op mijn clubgenoten toch ook nu weer een belangrijke zege op mezelf in de voortdurende strijd met de MS.