Lichtlijnig

Vanwege de hevige sneeuwval hebben mijn fotomaatje en ik vorige week donderdag besloten om onze gezamenlijke fotokuier maar even uit te stellen. We spraken af dat ik ‘ijs en weder dienende’ maandag naar de Kop van Overijssel zou komen. Dat bleek een goede keuze te zijn geweest, want het was vandaag prachtig weer en zowel de snelwegen als de andere doorgaande wegen waren goed berijdbaar. Het enige minpuntje was dat mijn ruitensproeiers bevroren waren, waardoor ik op de heenweg een paar maal aan de kant moest om de zoutaanslag van de ruiten te spoelen met de ruitenontdooier. Desondanks was ik vlot ter plaatse.

Nadat we onder het genot van koffie hadden bijgepraat, besloot me Jetske me te verblijden met een ritje door De Weerribben.

Natuurlijk moest ik even een tegenlichtopname maken van de tjasker. Dat had ik achteraf bekeken beter niet kunnen doen, want voor het optimale shot moest ik net een stapje teveel naar rechts maken. Het gevolg was dat ik weggleed en met mijn rechtervoet krakend door een dun laagje ijs onder een dikke laag sneeuw gleed. De rest van de tocht heb ik moeten maken met een natte (en stinkende) rechtervoet, maar een kniesoor die daar op let bij zulke mooie omstandigheden …

“Friese paarden in de sneeuw,” riep Jetske een tijdje later. En dus ging de auto aan de kant om opnieuw een paar plaatjes te schieten …

Jetske deed op alle mogelijke manieren haar best om de paarden te roepen, maar dat had slechts een averechtse uitwerking, want ze stapten steeds verder bij ons vandaan. Dan Jetske maar even op de foto …

Ook in Nederland ligt een flinke laag sneeuw …

Als je in De Weerribben bent, dan moet er natuurlijk ook riet op de foto. Her en der stonden nog bossen riet, die in afwachting van vervoer in schoven bijeen waren gezet. Ze gingen schuil onder een laag sneeuw …

Aan het eind van onze rit door deze prachtige witte wereld kreeg ik nog de kans om een paar reeën die fotograferen …

Bedankt voor deze prachtige rit door ‘jouw’ – ditmaal betoverend mooie witte – wereld, Jetske.

Zodra de zon tegenwoordig even schijnt, moet je erbij zijn. “Naar buiten” luidt dan het advies, want als het een beetje tegenzit laat het zonnetje zich vervolgens weer een paar dagen nauwelijks of niet zien. Dit weekend mogen we wat dat betreft niet mopperen. Aan het begin van de middag heb ik daarvan geprofiteerd door een rondje te rijden in de buurt van Oudega en Earnewâld. Een paar maal ben ik voor een klein kuiertje en een korte fotosessie gestopt. Daarbij vormden o.a. een groepje reeën en een torenvalkje het doelwit voor mijn camera. Eigenlijk waren ze net wat te ver weg voor echt scherpe foto’s, maar ik heb bij de Hooidammen wel weer een paar aardige tegenlichtopnamen kunnen maken …

Omdat er van deze foto slechts dreiging uitgaat, en omdat er voor de komende dagen weer veel regen en wind worden verwacht, wil ik jullie niet met deze foto de nieuwe week in sturen. Het lijkt me veel beter om dat te doen met “Sunset at Smalle Ee”.

Onlangs vertelde ik al, dat ik wat ouder videomateriaal heb herontdekt. Zo ook de opnamen die ik op 8 september 2005 maakte van de zonsondergang. In de afgelopen dagen heb ik die beelden tot een warm en sfeervol filmpje aaneen gesmeed …

.

Het weer liet het deze week niet toe om veel op pad te zijn, maar de keren dat ik op pad was, waren in fotografisch opzicht toch wel geslaagd. Voor de Skywatch Friday van gisteren had ik een ruime keuze, want het stormachtige karakter van het weer heeft de saaie grijsheid van vorige week verdreven. Tussen de veelal nog steeds grijze wolken kwam af en toe weer wat ruimte voor de zon, en hier en daar was soms weer een stukje blauw te zien …

Nadat ik gisteren voor Skywatch Friday uiteindelijk heb gekozen voor een paar van de meest actuele foto’s, namelijk van de donderdag, vandaag twee tegenlichtopnamen die ik dinsdagmiddag heb gemaakt in de buurt van De Veenhoop. Kijkend naar de lucht zouden ze echter ook vandaag gemaakt kunnen zijn …