Lichtlijnig

Om te voorkomen dat later het beeld ontstaat dat dit een week met slecht weer was, heb ik besloten het verslag over ons Drentse weekendje maar even een paar dagen op te schorten. Vandaag was tenslotte al de derde mooie en lekkere voorjaarsdag op rij, en morgen schijnen we er nog één te krijgen. De foto’s van het buiencomplex dat zaterdag aan het eind van de middag over de Drentse akkers trok, bewaar ik voor later in de week. Waarschijnlijk passen ze dan weer wat beter in het weerbeeld …

Nadat we vanochtend samen toezicht hebben gehouden op het snoeien van de hazelaar, ben ik vanmiddag even in de auto gestapt voor een voorjaarsritje. Langs de Alde Ie zag ik een steltlopertje in het natte land scharrelen. Nadat ik de auto rustig had laten uitrollen en het raampje aan de rechterzijde naar beneden had laten zoeven, kreeg ik zicht op een fraai kontje. Terwijl de tureluur – want dat is het, lijkt me – driftig zoekend en in het water happend langzaam bij me vandaan liep, kon ik nog een paar foto’s van hem maken …

Een half uurtje later liep ik onderweg naar de dobbe in het Weinterper Skar Heidehipper tegen het lijf. Nadat we weer even hadden zitten bijpraten op het bankje, hebben we even wat rondgestruind op zoek naar objecten voor onze camera’s …

Daarbij wees Heidehipper me op de eitjes die hij hier enige tijd geleden ontdekte. Ze zijn als een kostbaar kleinood om een takje gewikkeld. Omdat we hier allebei regelmatig komen, kunnen we nu allebei proberen in de gaten te houden wat er t.z.t. uit tevoorschijn zal komen …

Om te laten zien dat het echt mooi voorjaarsweer is nog een paar frisgroene blaadjes …

De onderwerpen liggen de laatste dagen niet echt voor het oprapen, maar dat zal wel meer met mezelf te maken hebben dan met de onderwerpen. Mijn lijf protesteert weer eens tegen de temperatuurwisselingen, daarom heb ik maar even weer wat gas teruggenomen.

Gelukkig heeft de kuier in de Kale Duinen bij Appelscha nog wel wat foto’s opgeleverd, die ik hier nog niet heb getoond. Vandaag laat ik even wat hout de revue passeren, zoals een van de vele omgezaagde bomen aan de rand van de zandverstuiving …

De langzaam wegkwijnende stronk van een omgezaagde boom …

Een takje dat zich voordoet als een omgezaagde boom …

Het restant van wat ooit een boom was …

Ja, voor wie het wil zien heeft het Aekingerzand van groot tot klein veel te bieden.