Lichtlijnig

We hoefden gisterochtend weliswaar maar een klein stukje te lopen om bij het prieeltje te komen, en daar staan ook wel een paar bankjes, maar het was er bij een temperatuur onder het vriespunt niet echt lekker zitten. Daarom heb ik de tijd daar toch hoofdzakelijk staand, leunend tegen de omranding doorgebracht. En dat was achteraf bekeken toch weer wat teveel van het goede. In de loop van de middag begon ik gisteren te merken dat het vergeefse wachten in de vrieskou om een glimp van de gedeeltelijke zonsverduistering op te vangen toch weer indrukwekkende sporen heeft achtergelaten …

Ik had me voorgenomen om vandaag mijn weeroverzicht van 2010 te presenteren, maar de deken van vermoeidheid die over mijn lijf ligt, weerhoudt me daarvan. Er zitten op dit moment nogal wat losse eindjes in dat weeroverzicht waar ik eerst eens rustig met een frisse blik naar moet kijken …

Er zullen nog wel een paar dagen overheen gaan, voordat die losse eindjes aaneen geklonken zijn, want er staan deze week ook nog wat andere zaken op het programma. Zo word ik morgen ik bij mijn fotomaatje verwacht en de vrijdag staat in het teken van het afscheid van onze overleden buurman, maar uiteindelijk hoop ik toch een mozaïek aan weercijfertjes te kunnen produceren en publiceren …

Vandaag doe ik het in elk geval uiterst rustig aan, en daarna zien we wel verder …

Omdat we dinsdag toch op de bevroren vlakte van de Leijen liepen, konden we eigenlijk ook meteen wel even bij het eilandje kijken, we waren nu toch in de buurt. Nu alleen nog het juiste spoor zien te vinden …

Zou dit het te volgen spoor zijn …

Nee, dat gaat van niks naar nergens …

En dit diagonale spoor dan …

Ook niet …, maar intussen hebben we het eilandje wel weer in zicht …

Dan kan het niet anders of we moeten dit spoor volgen …

En zo bereikten we na enig dwalen uiteindelijk toch het eilandje, dat slechts bestaat uit een paar bomen …

Nadat we in de betrekkelijke luwte van de bomen even een shagje hadden gerookt, begaven we ons weer op weg naar het prieeltje …

Even uitkijken bij het oversteken van de baan, want er komen voortdurend schaatsers aan …

We laten de klompen voor wat ze zijn en gaan op zoek naar een kop snert …

Het bankje stond er uitnodigend als altijd bij, toen ik rond het middaguur samen met mijn fotomaatje bij de dobbe in het Weinterper Skar arriveerde. ‘s Zomers is wat schaduw op dat bankje wel lekker, maar nu had dat tot gevolg dat er nog een flinke laag rijp op lag, en dat leek me toch wel wat erg koud an ‘t gat …

Nog afgezien daarvan zou gaan zitten ook geen al te beste uitwerking hebben op mijn toch al behoorlijk verstijvende benen. Nee, rustig in beweging blijven is het motto met deze kou. En dus ben ik wat rond de dobbe gaan scharrelen …

Er was blijkbaar zelfs al iemand over het ijs gelopen, en zo te zien was hij er ook op een paar plaatsen doorheen gegaan. “Dat is Heidehipper vast niet geweest,” zei Jetske lachend. Nee, die was het zeker niet geweest. Net zo min als ik trouwens. Ik doe ook wel eens gekke dingen op het ijs, maar er zijn grenzen. Het ijs op buitenwateren is op dit moment nog volstrekt onbetrouwbaar …

Jetske had zich intussen weer op de van haar zo bekende wijze op de macrofotografie gestort …

Daar heb ik mezelf ook nog wel even mee bezig gehouden, maar gelukkig heb ik het een stuk makkelijker met het volledig kantelbare schermpje van de Powershot SX1 IS …

Helemaal tevreden ben ik overigens niet over mijn eigen macro’s. Jetske zal vanavond vast mooiere exemplaren op haar weblog zetten, maar ik doe het met wat ik heb. En dat doe ik met plezier, want daar gaat het tenslotte om …

Het was een korte, maar krachtige wandeling deze keer, want na een half uurtje hadden we het wel gezien. Maar het was er weer niet minder gezellig om!

Oktober begon zonnig en zacht. Op 3 en 4 oktober steeg de maximumtemperatuur tot boven de 20 ºC. Onder invloed van een zuidelijke stroming kwam de gemiddelde temperatuur over de eerste tien dagen in ons tuintje uit op 14,6 ºC …

Vanaf 11 oktober kwamen we in een noordelijke stroming terecht. Overdag bleven de maximumtemperaturen onder de 15 graden steken en de minimumtemperatuur daalde tweemaal onder het vriespunt …

Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje uit op 10,1 ºC, vrijwel gelijk aan het langjarig gemiddelde van 9,9 ºC. Dat was ook landelijk gezien het beeld …

De eerste helft van oktober verliep hier in de buurt vrijwel helemaal droog. Dat het maïs op diverse plaatsen met rupsvoertuigen van het land werd gehaald, was dan ook niet te danken aan een natte oktober, maar aan een natte zomer (juli 107 mm, augustus 156 mm, september 114 mm). Hierdoor lagen veel landerijen er nat bij …

In ons tuintje heb ik in oktober in totaal 82 mm neerslag afgetapt, tegen ca. 74 mm normaal. Landelijk was oktober met 70 mm tegen 82 mm normaal zelfs aan de droge kant …

Tekenend voor deze mooie en zonnige oktobermaand waren de libellen, die zich tot het eind van de maand op verschillende plekken regelmatig lieten zien en fotograferen …

Aan alles komt een eind, zo ook aan het mooie weer in oktober, want het eind van de maand was ronduit grijs te noemen …

Gisteren liet ik hier in het kader van Skywatch Friday een akker zien die er mooi droog bij lag. Dat was geen representatief beeld voor veel van de landerijen hier in de buurt, omdat die akker samen met de Merskenheide op een glooiïng in het terrein ligt …

Een lager gelegen akker ten zuiden van het Weinterper Skar bood een heel andere aanblik …

Behalve met de rijen maïsstoppels viel er hier ook leuk te spelen met de plassen in de diepe sporen …

De wisselende bewolking maakte het beeld compleet met voortjagende schaduwen …