Lichtlijnig

Hield ik gisteren 10 van de 80 foto’s over die het bekijken waard waren, vandaag waren het er nog veel minder: 5 van de 173. Aafje ontdekte namelijke aan de buitenzijde van de schuttingdeur een nest met jonge spinnetjes …

Daar moest ik natuurlijk even van zien te profiteren, maar dat viel nog lang niet mee …

Die kleine achtpotertjes bleven namelijk maar bewegen en door elkaar heen krioelen …

Daarnaast eiste ook de wind zijn rol weer op, niet alleen door het nestje heen en weer te laten wiegen, maar ook door regelmatig het zonlicht dempende bladerdek opzij te duwen …

Desondanks ben ik wel weer tevreden over het resultaat van deze serie, waarin vooral de vrolijke kleur van de spinnetjes opvalt …

Serieus … vanochtend om 9:30 uur ben ik begonnen aan wat een prachtig zomers logje zou worden, maar ik kwam er niet uit … Na een slapeloze nacht blijven mijn gedachten ook nu nog onophoudelijk van hot naar her schieten. Ik heb last van beesies … Nee, niet van deze beesies, die hinderen me tot nu toe niet echt. Ook de spinnetjes die ik op 6 juni op het terras fotografeerde plagen me niet …

Nee, ik heb last van heel andere beesies … Eerlijk gezegd vond ik het al wat vreemd dat ik vorige week vrijwel iedere nacht redelijk goed sliep in mijn hangmat, maar nu begrijp ik het …

De methylprednisolonbeesies zijn pas echt begonnen hun feesie in mijn lijf te vieren, toen de hele club zaterdagavond kompleet was. Nou, vooruit maar dan, het is tenslotte voor het goede doel … Maak er maar een dolle boel van daarbinnen, jongens. Maar over een paar dagen moet het toch wel afgelopen zijn, want de zomer staat voor de deur …

Maar verder gaat alles goed, hoor! Om gehoor te geven aan mijn onrust en gelijktijdig mijn ledematen eens even te testen, heb ik zojuist in de tuin met succes een kleine fotoreportage gemaakt van de papavers.