Lichtlijnig

Terwijl ik gistermiddag bij de Merskenheide op zoek was naar groentjes, trof ik in het struikgewas verschillende schildwantsen aan. Met hun veelal wat ribbelige, glanzende schildjes zijn dat over het algemeen wel fotogenieke beestjes, en omdat ze meestal maar langzaam bewegen, zijn ze nog vrij gemakkelijk te fotograferen ook. Eén van de exemplaren die ik gistermiddag zag, was wel heel bijzonder …

Aan de punten van zijn uitschuifbare kaken had hij een smakelijk hapje gespiest. Zo te zien was het een heel klein snuitkevertje. Vermoedelijk gaat het hier dan ook om de snuitkeverwants, die een voorkeur heeft voor snuitkevers en andere torretjes …

De snuitkeverwants schijnt een erg goede jager te zijn, die zijn uitschuifbare zuigsnuit in de zachte delen van zijn prooi prikt, die hij daarna langzaam leeg zuigt…

Volgens Gardensafari wordt er onderzoek gedaan naar de bruikbaarheid van de snuitkeverwants als biologische ongediertebestrijder in de landbouw …

Hoe dan ook, ik vond dit gistermiddag een wel heel bijzondere vangst. En dan bedoel ik niet zozeer de vangst van de wants, maar de foto’s die ik van het tweetal heb kunnen maken.