Lichtlijnig

Vandaag deel 3 -tevens het slot- van een serie foto’s die om wat voor reden dan ook dit jaar niet eerder op het weblog terecht zijn gekomen.

Na een natte zomer werd het vanaf half september eindelijk weer een langere tijd achtereen droog, en dus kon ik tegen het eind van de maand op mijn gemak even op het terras gaan liggen om deze snuitkever vast te leggen …

Ik heb dit jaar maar weinig paddenstoelen gefotografeerd, maar de exemplaren die ik heb gekiekt, mogen stuk voor stuk gezien worden. Daarom verdient ook deze vliegenzwammen die ik half oktober in De Deelen aantrof zo voor de jaarwisseling nog even een plekje …

Het kon weer niet normaal met het weer dit jaar. Na een druipnatte zomer volgde een kurkdroge herfst, waarin het vaak heerlijk kuieren was. De foto hieronder heb ik begin november gemaakt in het Fochteloërveen …

Met een gemiddelde temperatuur die ongeveer 2 graden boven normaal lijkt uit te komen, deed de wintermaand december zijn naam helaas geen eer aan. Behalve dat het erg zacht was, gingen de hemelsluizen ook weer veelvuldig open, zo ook toen we op 5 december over de Wâldwei naar Leeuwarden reden …

Juli 2011 gaat de boeken in als een natte, koele en wisselvallige hooimaand. Volgens het KNMI viel er gemiddeld over het land 140 mm regen, tegen normaal ca. 70 mm. De meeste neerslag viel op de noordelijke Veluwe, neerslagstation Elspeet meldde 263 mm. De minste neerslag viel in Limburg, waar neerslagstation Buchten slechts 31 mm registreerde …

In ons tuintje heb ik in juli 116 mm neerslag afgetapt, tegen normaal ca. 70 mm, het kostte me dan ook weinig moeite om wat druppels te fotograferen …

Het fotograferen van insecten werd er met al die regen niet makkellijker op. Een snuitkevertje probeerde op een van de vele natte dagen een goed heenkomen te zoeken bij de schuifpui …

Behalve nat was juli ook koel. In De Bilt is de gemiddelde temperatuur uitgekomen op 15,9 °C, tegen een langjarig gemiddelde van 17,4 °C over de periode 1971-2000. In ons tuintje kwam het gemiddelde uit op 15,3 °C, tegen een langjarig gemiddelde van 16,5 °C over de periode 1971-2000. Normaal telt juli in onze regio gemiddeld 18 warme dagen (maximumtemperatuur 20 °C of hoger), 6 zomerse dagen (maximumtemperatuur 25 °C of hoger) en 1 tropische dag (maximumtemperatuur 30,0 °C of hoger). In de afgelopen maand heb ik slechts 13 warme dagen kunnen tellen. Zomerse en tropische dagen hebben zich niet voorgedaan …

Maar het was niet allemaal kommer en kwel, tussen de buien door liet de zon zich af en toe nog wel eens even zien. Op één van die schaarse momenten liet de houtpantserjuffer zich weer zien bij onze vijver. Binnenkort zal ik daar nog eens wat foto’s van laten zien …

Het was maar een bijrol, en nog een sneue bijrol ook … die van dat kleine snuitkevertje dat eergisteren eindigde als diner voor een schildwants, bedoel ik … Gelukkig kwam ik gistermiddag in het Weinterper Skar een mooi groen snuitkevertje tegen, dat nog in prima conditie verkeerde. Daardoor kan ik dit diertje toch ook nog even op z’n mooist laten zien …

Het zou een groene bladsnuitkever kunnen zijn, maar veel familieleden van de snuitkevers lijken nogal op elkaar, zodat hij ook zomaar een andere naam kan hebben. Zeker is dat hij nog een mooie metallicgroene glans heeft. In de loop der tijd zal die mooie groene glans overgaan in een onbestemde mengeling van grijs, zwart, blauw en groen …

Terwijl ik gistermiddag bij de Merskenheide op zoek was naar groentjes, trof ik in het struikgewas verschillende schildwantsen aan. Met hun veelal wat ribbelige, glanzende schildjes zijn dat over het algemeen wel fotogenieke beestjes, en omdat ze meestal maar langzaam bewegen, zijn ze nog vrij gemakkelijk te fotograferen ook. Eén van de exemplaren die ik gistermiddag zag, was wel heel bijzonder …

Aan de punten van zijn uitschuifbare kaken had hij een smakelijk hapje gespiest. Zo te zien was het een heel klein snuitkevertje. Vermoedelijk gaat het hier dan ook om de snuitkeverwants, die een voorkeur heeft voor snuitkevers en andere torretjes …

De snuitkeverwants schijnt een erg goede jager te zijn, die zijn uitschuifbare zuigsnuit in de zachte delen van zijn prooi prikt, die hij daarna langzaam leeg zuigt…

Volgens Gardensafari wordt er onderzoek gedaan naar de bruikbaarheid van de snuitkeverwants als biologische ongediertebestrijder in de landbouw …

Hoe dan ook, ik vond dit gistermiddag een wel heel bijzondere vangst. En dan bedoel ik niet zozeer de vangst van de wants, maar de foto’s die ik van het tweetal heb kunnen maken.

Aan het begin van de middag heb ik een kuiertje gemaakt aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Ik heb er even om moeten zoeken, maar uiteindelijk vond ik toch een van de kleinste bloemetjes die ik ken: heidekartelblad (Pedicularis sylvatica)…

Het plantje staat op de rode lijst en is ons land uiterst zeldzaam. Ik heb het tot nu toe alleen aangetroffen in het Weinterper Skar. Dit minuscule exemplaar staat vlak langs het pad, zodat ik me niet op verboden terrein hoefde te begeven …

Hoe klein het is, kan ik het best laten zien door even mijn aansteker ernaast te leggen …

Op de terugweg trof ik aan de andere kant van het pad een heel klein kevertje aan …

Het lijkt me een snuitkevertje …

Mogelijk is het de groene struiksnuittor (Polydrusus sericeus), maar daar ben ik allerminst zeker van, want dat kleine grut lijkt allemaal nogal op elkaar …