Lichtlijnig

Met sneeuw en gladde wegen in het vooruitzicht zal ik de komende tijd wel wat minder vaak de beschikking hebben over de auto, want ik kan moeilijk van Aafje verlangen dat ze zich zowel ‘s ochtends als ‘s avonds in de duisternis over glibberige en slecht verlichte wegen op de fiets voortbeweegt. Omdat Aafje vandaag ook al met de auto naar haar werk is, had ik me voorgenomen om vandaag verslag te doen van het ritje dat ik gistermiddag nog heb gemaakt. Bij nader inzien heb ik me echter bedacht, dat ik een aantal van die foto’s maar beter kan bewaren voor Skywatch Friday. Eén foto wil ik jullie echter niet onthouden, daarvoor zat deze werkelijk prachtige buizerd te mooi te poseren tussen de Hooidammen en het westelijker gelegen Sitebuorren. Aan zijn verendek te zien is hij bijna winterklaar …

Wat nog niet winterklaar was, was ons tuintje. Dat bedacht ik me, toen ik vanmorgen ‘ons’ roodborstje weer in de tuin zag rondscharrelen. Omdat ik lekker in mijn vel zat, besloot ik het nuttige en het aangename maar te verenigen. Om te beginnen heb ik de druif zo goed en zo kwaad als het ging een snoeibeurt gegeven. Daar was hij ook wel aan toe, want vorig jaar was het er vanwege alle sneeuw niet van gekomen. Vervolgens heb ik het terras en het tuinpad ontdaan van alle takjes en bladeren. Tot slot heb ik her en der in de tuin wat versnaperingen voor de vogels opgehangen en gestrooid. Dat laatste klusje werd meteen beloond …

Intussen zijn ook een merel, een pimpelmeesje en een paar koolmeesjes al even wezen buurten. Nu resten er nog slechts twee klusjes. Het net moet nog van de vijver, maar daarvoor moet de hazelaar ook zijn laatste bladeren – en dat zijn er nogal wat – maar eens laten vallen. Als dan binnenkort ook de ramen van de schuifpui nog eens een sopje hebben gehad, dan hoef ik niet bij elke foto zoveel vlekjes weg te poetsen als op die van het roodborstje.

Terwijl ik dit schrijf, dalen de eerste natte sneeuwvlokken nu in ons tuintje neer …

Na het gestruin door het grasland was ik vrijdagmiddag blij dat ik even lekker op het bankje bij de dobbe kon zitten. Het was er zoals vrijwel altijd heerlijk rustig, en tussen de windvlaagjes door lag het wateroppervlak af en toe even spiegelglad bij …

De kuifeenden dobberden wat in hun favoriete noordwest hoek van de dobbe rond en tegen de boomwal stapten ook ditmaal weer een paar ganzen rond …

Toen mijn benen weer wat tot rust waren gekomen, ben ik even langs de waterkant naar de zuidwestelijke hoek van de dobbe gelopen. Daar vandaan was goed te zien hoe groen het struikgewas aan de oostkant van de dobbe al weer is …

Ik kon het niet laten om meteen nog even een fraaie spiegeling mee te pakken …

Op weg terug naar het bankje heb ik nog een tijdje staan speuren bij het struikje, waarop ik een maand geleden op aanwijzing van Heidehipper een wonderlijke string eitjes heb vastgelegd. Inmiddels was al duidelijk geworden dat het naar alle waarschijnlijkheid ging om eitjes van de ringelrups. Heidehipper ontdekte eerder vorige week dat de eitjes waren uitgekomen en dat de jonge rupsen zich alle kanten op repten. Vrijdagmiddag was er geen spoor meer van ze te bekennen …

Het zal wel goed komen met de rupsjes, er zijn intussen voldoende jonge blaadjes waarmee ze hun buikjes rond kunnen eten. Als ze zelf geen voer voor vogels vormen tenminste, want er zitten heel wat vogels rond de dobbe te kwinkelieren die best wel trek hebben in mals hapje. Zoals het bovenstaande roodborstje of het vogeltje hieronder bijvoorbeeld …

Op weg terug naar de auto zat dit vogeltje luidkeels boven het pad te zingen. Het duurde even voordat ik hem had gelokaliseerd, maar uiteindelijk heb ik hem toch nog aardig kunnen kieken. Nu is het alleen nog even de vraag wat voor vogeltje het is, ik twijfelde tussen een fitis en een tjiftjaf. Tiny had gisteren een soortgelijk vogeltje gefotografeerd in het Bargerveen, zij fluisterde me toe dat dat een fitis was, daarom ga ik er eerst maar vanuit dat dit ook een fitis is …

Gisteravond ging ons tuintje voor de zoveelste maal deze winter opnieuw schuil onder een witte deken. Onder invloed van de regen van vandaag is de tuin amper twaalf uur later – op dat ene hoopje decembersneeuw na – weer groen …

De combinatie van regen, onwillige benen en Olympische Winterspelen, waardoor ik afgelopen nacht opnieuw wat al te laat in mijn bedje rolde, nodigen niet uit tot het maken van een fotokuiertje. Gelukkig brengt het roodborstje dagelijks een paar maal een bezoekje aan ons tuintje om voor wat afleiding te zorgen …

Nadat hij zich bij het voederplekje achter in de tuin tegoed had gedaan aan wat zaadjes, scharrelde hij een tijdje rond bij de rotspartij waar het beekje bij onze vijver ontspringt. Nadat hij de zaak van alle kanten grondig had bestudeerd verdween hij weer naar elders …

Ons tuintje is opnieuw voorzien van een vers laagje sneeuw. Er zijn winters geweest dat we dolblij waren met zo’n dun laagje poedersneeuw, maar in deze sneeuwwinter kijken we er al niet eens meer van op…

Of het nu met die sneeuw te maken heeft of niet, er hebben hier nog nooit zoveel vogels in de tuin gezeten in het weekend van de tuinvogeltelling als nu. De eerste vogel die ik vanochtend voor de lens kreeg was het roodborstje, dat voor de gelegenheid een bijzonder plekje in het decor had opgezocht: hij hing aan de grote denappel-vetbol …

Korte tijd later streek er achter in de tuin een groenling neer …

Een spreeuw nam even een kijkje bij de voedertafel. Hij leek me wat chagrijnig, alsof hij met een verwijtende blik wilde zeggen: “Waarom leg je hier niet eens wat druiven voor me neer …?”

Mevrouw merel name de situatie even in ogenschouw vanaf het dak van de bijkeuken. Blijkbaar stond het haar niet aan, want ze verwaardigde zich niet tot een afdaling …

Nadat ik voor wat vers strooigoed had gezorgd, kwamen ook de mussen tevoorschijn …

En nog weer een half uurtje later liet ook het pimpelmeesje zich zien …

Het was een mooie en succesvolle vogelteldag.

De vogels hebben het niet gemakkelijk momenteel, maar in ons tuintje hebben ze niet echt te klagen. De overdekte voedertafel wordt dagelijks voorzien van een nieuwe voorraad brood en zaadjes. Behalve een tiental mussen komt ook het roodborstje vrijwel iedere dag even langs om te zien of er nog wat zijn gading tussen zit …

Ook het niet overdekte deel van de voedertafel wordt regelmatig bezocht …

Ook achter in de tuin hangt het een en ander om de vogels door de winter te helpen …

Vooral mussen en vinken doen hun best om de restjes die naar beneden vallen op te ruimen …

Ook van het bruisende water in de vijver wordt door diverse vogels regelmatig gebruik gemaakt …

Maar of het verstandig is om tijdens het drinken de staart in het water te laten hangen is maar de vraag …