Lichtlijnig

Met het oog op de weersverwachting, waarin sprake was van toenemende bewolking in de loop van de dag, ben ik vanmorgen na de koffie meteen maar op pad gegaan, zodat ik nog even wat zon mee kon pakken. Met de huidige benzineprijzen is het zaak om zo mogelijk met één ritje twee fotokuiertjes te combineren. Omdat mijn benen vanochtend lekker stabiel aanvoelden, besloot ik er een noordelijk ritje van te maken met eerst een kort kuiertje naar het prieeltje aan de Leijen bij Doktersheide en vervolgens een wat langere kuier in de Alde Feanen.

Nu het riet weer is gemaaid, is het prieeltje dat met z’n voeten in de Leijen staat, al vanaf het parkeerplaatsje bij Doktersheide te zien …

Eind december kon ik vanaf het ijs foto’s maken van de voorkant van het prieeltje, nu kan ik het ook eens vanaf de achterkant laten zien …

Het was geweldig om in december over het ijs naar het eilandje te kunnen lopen, maar nu het weer is omringd door water, heeft het toch ook wel wat …

Waar op 4 januari nog schaatsers over het ijs zwierden, zwemt nu weer een fuut rond …

Terwijl ik lekker in zon en wind over het water uitkeek, passeerde er een formatie van drie soorten ganzen …

Verder was er niets dan heerlijke schitteringen op het water …

… en zacht wuivende rietpluimen …

Voorjaar aan de waterkant … heerlijk!

Nadat we twee dagen in een kleine, mistige wereld hadden geleefd, trok de mist gisteren eindelijk op. Het leek er zelfs op, dat het zonnetje zich weer eens zou laten zien. Kortom: het was een prima weertje om met een ruime omweg naar de garage te rijden om toch maar een setje winterbanden te laten monteren …

Aan de Dominee Bolleman van der Veenweg bij Earnewâld heb ik de auto even aan de kant gezet om wat plaatjes te schieten van een berijpt rietveld. De combinatie van mist en vorst had de afgelopen dagen lange, scherpe ijspennen afgezet op de rietstengels …

Nu de lucht hier en waar wat blauw begon te kleuren en het wat lichter was dan de afgelopen dagen, begon de rijp er eindelijk wat sprankelender uit te zien dan onder die dichte grijze deken van mist …

Zacht wiegden de bevroren rietpluimen heen en weer op de wind …

Ook in close-up mogen de zwaar beladen rietpluimen gezien worden …

Plotseling leek het alsof de restanten van een oude windmotor me ergens op wilden wijzen …

Toen ik in de aangewezen richting keek, zag ik drie ooievaars vliegen. Ze vlogen in noordelijke richting, of dat iets wil zeggen over het vervolg van de winter, weet ik niet …

Terwijl ik op de terugweg de winterbanden aan het inrijden was, heb ik nog even een vleugje zonsondergang mee kunnen paken, maar dat bewaar ik voor Skywatch Friday.

Voor het spelen van een partijtje jeu de boules had ik gisteravond veel te weinig kracht in mijn benen, maar ik ben wel even naar de club gegaan om even wat bij te praten en een kop koffie te drinken. Daarna ben ik even naar de Bûtendiken tussen Smalle Ee en De Veenhoop gereden …

Van een mooie zonsondergang was vanwege de bewolking geen sprake, maar de opkomende grondmist stond garant voor sfeervolle plaatjes …

Een groepje schapen dromde samen op en rond een paar strobalen …

Rond 21:30 uur verscheen een fragiele maansikkel aan de pastelkleurige avondlucht …

Het was een mooie avond te midden van de weilanden …