Lichtlijnig

Woensdag ben ik weer samen met Jetske het rietland in de Kop van Overijssel in geweest om video-opnamen te maken van de werkzaamheden in de rietteelt. Daarvoor moesten we ditmaal het water op. Nadat ik op locatie voldoende videomateriaal had geschoten, hebben we nog een kleine rondvaart door De Weerribben gemaakt. En dat leverde een bijzondere fotografische bijvangst op …

Op een bepaald moment zijn we op een willekeurige plek voor anker gegaan om even een broodje te eten en vervolgens eens te kijken wat voor moois er zoal te zien was. Nou, dat viel nog lang niet tegen. Om te beginnen kreeg ik er mijn eerste libel van het jaar voor de lens …

Dinsdagmiddag heb ik in het Weinterper Skar nog tevergeefs uitgekeken naar het eerste veenpluis, maar in de Kop van Overijssel pluisde het een dag later al volop …

Het meest bijzonder was echter de vlinder die ik er na een tijdje van bloem naar bloem zag dartelen. Tijdens het vaartochtje hadden we afgesproken dat Jetske de boot onverwijld zou aanleggen, zodra ik luidkeels “NU” riep. In dat geval hoopte ik namelijk de zeldzame grote vuurvlinder te kunnen fotograferen. Omdat Jetske een stuk verderop zat te fotograferen, riep ik – hoewel we dus al op de wal waren – toch maar even luidkeels “NU”, toen ik een grote in eerste oogopslag oranjekleurige vlinder zag fladderen …

Bij nadere beschouwing was al snel duidelijk dat het geen grote vuurvlinder was. Maar wat het wel was, daar kwamen we niet meteen uit. Jetske vermoedde ‘s avonds dat het een zilveren maan was, ik had het idee dat het een grote parelmoervlinder was. Hoogste tijd om een tweetal hulplijnen in te schakelen. Hendrika en Heidehipper bevestigden in de loop van de avond allebei Jetske’s idee dat het een exemplaar van de zeldzame zilveren maan (Boloria selene) is. Hij staat op de rode lijst en komt in ons land nog maar op enkele plaatsen voor. Op Wikipedia valt te lezen: “In Vlaanderen is hij vermoedelijk uitgestorven. Als voornaamste oorzaak van de sterke achteruitgang wordt verdroging gezien. Op vliegplaatsen in Noord Nederland haalt hij wel heel grote dichtheden.” Dat laatste klopt wel, want we zagen er al snel 3 of 4 gelijktijdig fladderen …

We vulden elkaar als fotomaatjes weer perfect aan woensdag. De zilveren maan toonde mij de bovenzijde van zijn gespreide vleugels met de fraaie tekening , Jetske maakte vooral foto’s van de niet minder mooie onderkant van de vleugels. Dat kwam voor de determinatie later op de dag wel goed uit. Voor wie de foto’s van de onderkant van de vleugels nog niet heeft gezien bij Jetske: Hier staan ze.

UPDATE:
Dinsdag 27 juli kreeg ik van Gelkinghe via de mail een een linkje naar een videootje over de zilveren maan in het dal van de Elperstroom in Drenthe: http://www.youtube.com/watch?v=W9lIEE1qgzM&feature=youtube_gdata

Nadat ik zaterdagmiddag in De Deelen een tijdje had zitten genieten van het uitzicht over het petgat met de pompeblêden, werd het tijd om weer een stukje te lopen, eerst nog een klein stukje verder, en dan weer terug …

Staand op wat ik maar de hoofdbrug noem – waar diverse muggen en vliegen in spinnenwebben waren gevangen – had ik mooi zicht op het bruggetje op de bovenstaande foto …

Omdat een paar boerenzwaluwen regelmatig op de leuning van dat bruggetje neerstreken, ben ik ermaar even bij gaan zitten om dat bruggetje en die zwaluwen in de gaten te houden …

Ongemerkt kon ik stilletjes steeds wat dichter bij het bruggetje komen …

Zo lukte het me om een paar aardige portretjes te schieten van de dartele diertjes …

Ik heb nog een paar pogingen gedaan om ze in volle vlucht te vangen, maar dat leverde niet meer op dan wat blauwe lucht en enkele boomtoppen. Daarom ben ik uiteindelijk maar begonnen aan de terugweg, daarbij koos ik ditmaal weer eens voor het steigerpad dat tussen het riet door voert. Daar vond ik wat minder beweeglijke onderwerpen …

De varens ontrollen op gracieuze hun groene bladen of veren …

Met het riet is het hier veel minder gesteld dan met de varens …

Hier en daar liggen nog hele stukken riet plat als gevolg van de sneeuwjacht van 9 en 10 januari …

Desondanks was het weer een heerlijk weerzien met De Deelen.

Gistermiddag heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een kijkje genomen bij de Leijen aan de kant van Eastermar. Aan de waterkant viel weinig te beleven. Er dobberden een paar eenden en een meerkoetje rond en er zat een visdiefje op een paaltje te wachten tot een vissersman eindelijk zijn netten zou binnenhalen. Daarmee was het wel gezegd. Omdat er weinig te zien was, besloot ik al snel terug te gaan naar de auto …

Bijna aan het eind van het pad streek een paar meter bij me vandaan een oranjetipje op een pinksterbloem neer. Zo onrustig als de oranjetipjes vorige week vrijdag in het Weinterper Skar waren, zo voorbeeldig bleef dit exemplaar op de pinksterbloem zitten, mij alle gelegenheid gevend om hem netjes te portretteren. Toen ik iets te dichtbij kwam, hield het beestje het voor gezien en fladderde hij naar elders …

Geen probleem, want deze pinksterbloem bleek ook bij anderen in trek te zijn …

De vlinder had zich nog maar nauwelijks verheven, of er streken een paar kleine insecten op de pinksterbloem neer …

Op weg terug naar huis besloot ik nog even een tussenstop te maken bij Doktersheide. De laatste keer dat ik aan deze kant bij de Leijen was, was op die mooie, maar koude 8e januari. De Leijen lag er toen bij als een heuse poolvlakte. Gistermiddag lag het er allemaal heel anders bij. Terwijl ik naar het prieeltje liep, werd mijn aandacht getrokken door een vogeltje dat in het riet het hoogste lied zong. Waarschijnlijk gaat het zeer toepasselijk om een rietzanger …

Toen hij uit zicht verdween, ben ik tussen het riet door naar het prieeltje gekuierd, dat op palen boven het water rust …

In de bos- en heidegebieden hier in de buurt is i.v.m. de aanhoudende droogte een rook- en stookverbod afgekondigd, maar hier boven het water kon ik wel even een peukje roken. En dat heb ik dan ook gedaan, terwijl ik wat zat te mijmeren bij het uitzicht over de Leijen …

Het was weer een mooie middag.

Gisteren heb ik samen met Jetske onder prachtige Hollandse luchten met grote wollige wolken een tochtje gemaakt met een fluisterboot in De Weerribben …

Under beautiful Dutch skies with great fluffy clouds I’ve  made a trip on a small boat in the wetlands of De Weerribben yesterday …

Verschillende keren voeren we door bossen …

Several times we came through woods …

Maar we voeren vooral veel tussen uitgestrekte rietvelden door …

But most of the time we came through huge fields with reed …

In de rietvelden staan verschillende molentjes om het waterpeil te beheren …

Small windmills in the reedfiels are used to maintain the water level …

En als een oude molen kapot is en niet meer werkt …

And when an old windmill is broken and out of order …

… dan wordt er gewoon een oude tractor gebruikt om water naar het riet te pompen …

… an old tractor can also be used to pump water into the reedfield …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …