Lichtlijnig

De eerste libel – een smaragdlibel, zo werd mij later verteld – kreeg ik al op 18 april voor de camera. De waterjuffers lieten nog even op zich wachten, maar intussen heb ik ook daar een aantal van kunnen portretteren. Het onderstaande drietal heb ik dinsdagmiddag binnen 10 minuten kunnen kieken in het Weinterper Skar …

Het eerste exemplaar zat net aan de maaltijd, toen ik hem zag zitten. Hij was zo bereidwillig om even te tonen wat er op het menu stond, maar omdat zijn prooi wat onscherp in beeld kwam, kan ik er niet meer van maken dan dat het een vlieg was. Nou ja, als hij maar smaakte …

Enkele meters verderop zweefde de onderstaande kleurrijke gast rond te midden van een groot aantal soortgenoten …

Ik zal het wel nooit leren om ze allemaal van elkaar te onderscheiden en op de juiste wijze te benoemen, ik vind de foto’s belangrijker …

Toch meen ik in alle bescheidenheid heel voorzichtig te mogen opmerken dat de laatste van het trio een watersnuffel is …

Maar schroom niet om te corrigeren of aan te vullen.

Nadat de lucht boven de Leijen weer wat was opgeklaard, ben ik terug gegaan naar de auto. Via ommelandse wegen ben ik vervolgens naar het Weinterper Skar gereden. Daar kwam ik een uurtje later aan …

Omdat het ook in de blauwgraslandjes momenteel nog steeds erg nat is, is er nog niet overal in het Weinterper Skar gemaaid. Dat bood mij de gelegenheid om nog wat blauwe knopen op de gevoelige plaat vast te leggen. De blauwe knoop staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen. Hij komt voor in schrale (blauwgraslanden) graslanden, heidevelden op natte tot vochtige grond en in veenmoerasrietlanden …

Veel van de bloemen waren intussen al uitgebloeid, maar desondanks lag er nog een paarse waas over een deel van één van de blauwgraslandjes. De bloemen die nog wel bloeiden kregen regelmatig bezoek van de laatste insecten die er in ‘t rond vlogen …

Er fladderden zelfs nog een paar geaderde witjes van bloem naar bloem, waarvan er eentje wel even wilde poseren …

Veel van de bloemen die al waren uitgebloeid, waren in trek bij spinnen …

Eén spin had zich met een prooi aan de onderkant van een nog bloeiende blauwe knoop genesteld …

Mijn dag was weer goed, want met de foto’s van de blauwe knoop heb ik de gang der seizoenen in het Weinterper Skar weer aardig rond voor dit jaar.

Nadat ik de libel bij het vennetje bij de Merskenheide had vereeuwigd, was het tijd om de rug even te rechten en even te genieten van de wolken die op het wateroppervlak werden weerspiegeld. Op zoek naar een volgend onderwerp deed ik een paar stappen tussen de graspollen door. Lang hoefde ik niet te zoeken, want toevallig was ik er getuige van hoe een juffertje een smakelijk hapje ving …

Om het juffertje – volgens mij een gewone pantserjuffer – niet te storen tijdens de maaltijd, sloop ik heel voorzichtig dichterbij, zodat ik vanuit verschillende hoeken een paar fraaie portretfoto’s kon maken …

Het juffertje bleef wonderlijk genoeg rustig aan die ene grasspriet hangen, terwijl ze intussen ook haar prooi – zo te zien een groene cicade – in een stevige wurggreep hield …

Tja, zo is de natuur: eten of gegeten worden …

Hoe het afgelopen is, weet ik niet, ik had geen tijd om dat af te wachten, want ook een stukje verderop werd het diner geserveerd …

En dan nog even dit …
Dit weblog wordt nog slechts bijgewerkt t.b.v gebruikers met een klein 4×3 beeldscherm. I.v.m. technische problemen is het niet mogelijk om hier te reageren. Dat kan wel op het weblog waar dezelfde foto’s dagelijks in een groter formaat worden gepubliceerd: Afanja’s weblog.