Lichtlijnig

Na de krachtsinspanningen van de afgelopen dagen had ik er gisteren geen enkele behoefte aan om naar buiten te gaan. Met langdurige sneeuwval en een harde tot stormachtige oostelijke wind in het vooruitzicht leek het me een goed plan om een weekendje rust in acht te nemen in de behaaglijke warmte van de woonkamer. Verder dan de tuin ben ik niet gekomen, maar dat was al ruimschoots voldoende om te voelen hoe gemeen koud het was.

Op de Buienradar leek het er lange tijd op dat het sneeuwfront net onder ons door zou schuiven, maar Piet Paulusma, die al een paar dagen voor een gevaarlijke sneeuwjacht had gewaarschuwd,  begon ons in de loop van de dag steeds duidelijker op het hart te drukken dat die sneeuw ons in de loop van de middag toch echt zou bereiken. In combinatie met lichte vorst en een harde oostelijke wind zou er serieus sprake zijn van stuifsneeuw en duinvorming, en dat zou best eens de rest van het weekend kunnen duren. Binnen blijven als je er niet hoeft, luidde het devies.

Aan het eind van de middag begon het hier inderdaad te sneeuwen. En dat heeft het vervolgens de hele nacht en ochtend gedaan. Dankzij de vorst waren het maar hele kleine vlokjes, die stuk voor stuk niets voorstellen, maar al die kleine vlokjes bij elkaar hebben intussen opnieuw een dikke deken over ons tuintje gedrapeerd. Daar zat ik eerlijk gezegd niet meer op te wachten. Wat mij betreft hebben we hier eerst wel even genoeg sneeuw gehad.  Diverse webloggers in den lande doen bij toerbeurt hun beklag, omdat ze nog vrijwel geen sneeuw hebben gehad … Gun die mensen toch ook hun portie, dan krijgt hier in Fryslân het ijs misschien eindelijk eens een kans om wat te groeien …

Bovendien is het hier al zo’n mooie witte wereld, dat ontdekte ik vrijdag. Nadat ik ‘s ochtends de poolsneeuw filmisch had vastgelegd, ben ik ‘s middags in de auto gestapt om eens een kijkje te nemen bij De Leijen. Onderweg naar het prieeltje op de oever van De Leijen liep ik door een sprookjeswereld …

Weggedoken achter de houten omranding van het prieeltje bij Doktersheide waande ik me op een heuse poolvlakte …

Maar dan wel een vriendelijke poolvlakte, waarop ik in de verte vaag een  onbewoond eilandje ontwaarde …

En verder leek er helemaal niets te zijn …

De aalscholvers die de bomen regelmatig bevolken, hebben hopelijk elders een voedingrijker heenkomen gevonden …

Op weg terug naar de auto kan ik het niet laten om nog even een macro-opname te maken van een berijpte rietpluim …

Vandaag ziet de wereld er weer heel anders uit. De lucht is grijs en het blijft maar sneeuwen, het zal buiten Drachten nu waarschijnlijk echt op een boosaardige poolvlakte lijken. Sneeuwduinen vormen nog steeds een ernstige belemmering voor het verkeer, daarom blijft het gisteravond door het KNMI afgekondigde weeralaram voor Noord-Nederland ook de rest van de dag nog van kracht.

Gistermiddag heb ik een tijdje in het prieeltje aan de oever van de Leijen bij Doktersheide gezeten om te genieten van de wolken, die langzaam over het meertje dreven …

Yesterday afternoon I went to the arbor at the shore of a small lake called De Leijen to enjoy the sight of calm floating clouds above the lake …

Ik ontdekte dat ik niet alleen was in het prieeltje. Tientallen grote en kleinere spinnen hadden er een groot netwerk van spinnenwebben weten te weven …

I discovered I wasn’t alone in the arbor. Dozens of large and smaller spiders had made a large network of webs …

De spinnen hadden al heel wat kleine vliegjes in hun webben gevangen …

The spiders already caught a lot of flies in their webs …

Sommige spinnen waren erg groot, dus ze zullen vast een enorme eetlust hebben …

Some of the spiders were very big, so they’ll have a lot of appetite, I think …

Spinnen of niet, het uitzicht op de voorbij drijvende wolken boven het meer was prachtig …

Spiders or not, the sight of the clouds floating above the lake was wonderful …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Nadat ik vrijdagmiddag de weekendbroodjes had gehaald bij de bakker, ben ik even doorgereden naar de Leijen om wat plaatjes van de mooie wolkenluchten te schieten. Dat lukte heel aardig …

Omdat de atmosfeer nog steeds onstabiel was en er regelmatig buitjes ontstonden, heb ik zekerheidshalve gekozen voor de locatie bij Doktersheide, zodat ik me in geval van nood even terug zou kunnen trekken in het prieeltje. Dat bleek geen overbodige luxe te zijn, want er trok inderdaad even een korte, maar felle bui over …

Een aalscholver steeg bij nadering van de bui op van een van de eilandjes en ging op zoek naar een beter heenkomen …

Toen ik later terug liep naar de auto, hoorde ik zoals wel vaker een vogeltje luidkeels kwetteren in het omringende riet. Meestal zie ik in zo’n geval niet meer dan wuivend riet, maar vrijdagmiddag had ik meer geluk. Plotseling zag ik dit vogeltje in de rietkraag aan de overkant van de sloot zitten …

Zo te zien was hij of zij met een vers gevangen libel in de snavel op weg naar het nest, waar de jongen ongetwijfeld zouden wachten op dit smakelijke hapje. Regelmatig veranderde hij even van plaats. Omdat hij zich bleef ophouden aan de waterkant – nu eens aan deze, dan weer aan gindse kant – lukte het me steeds weer om hem te ontdekken. Mogelijk zat het nestje in de buurt waar ik zat, daarom ben ik maar niet te lang blijven zitten. Betere foto’s van een klein vogeltje in het riet heb ik nog niet eerder kunnen maken, mijn dag was dus weer goed …

Rest alleen nog de vraag wat voor vogeltje het is … Kan het een kleine karekiet zijn …?