Lichtlijnig

Dat zul je nou altijd zien … Is de lucht weer eens het grootste deel van de dag helderblauw, heb ik na een slechte nachtrust volstrekt onvoldoende kracht in mijn benen om even een kuiertje in de zon te maken. Omdat een vervolg op de buiïge serie van gistermiddag niet echt past bij het weerbeeld van vandaag, maak ik er een korte terugblik op de mooie herfst van 2011 …

Met in De Bilt een gemiddelde temperatuur van 11,4 °C tegen een langjarig gemiddelde van 10,6 °C, eindigde de herfst volgens het KNMI op de negende plaats in de top tien van zachtste herfsten sinds 1901. In ons tuintje ben ik uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 10,8 °C, daarmee was het precies een graad warmer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. Geen wonder dat de koeien begin september nog wel even wilden pootjebaden …

Na de natte zomer viel het op veel plaatsen niet mee om de gewassen van het zompige land te halen, vooral maïs bleef noodgedwongen langer dan normaal op het land staan. Het vee had echter geen enkel probleem met de mooie herfst, tot ver in november stonden er koeien in de nog steeds grazige groene weiden …

De herfst was gemiddeld over het land droog met 142 mm regen tegen een langjarig gemiddelde van 243 mm. Het droge karakter van de herfst werd voornamelijk veroorzaakt door november. Het was volgens het KNMI de droogste novembermaand sinds tenminste 1906 met gemiddeld over het land slechts 9 mm neerslag tegen een langjarig gemiddelde van 82 mm. In ons tuintje ben ik deze herfst uitgekomen op 163 mm neerslag, tegen langjarig (1971-2000) ca. 231 mm …

Het was een prachtige herfst, die zich zeker in de eerste week van november van zijn mooiste kant liet zien. Van 14 tot 25 november volgde een periode waarin het voor het eerst sinds lange tijd vrijwel dagelijks mistig was, maar dat kon het beeld van de mooie herfst niet overschaduwen …

En intussen is de winter zacht en regenachtig van start gegaan. Tot op dit moment is er in december in ons tuintje 112 mm neerslag gevallen, helaas is dat vrijwel alleen in de vorm van regen en wat hagel neergedaald. Een winterse witte kerst lijkt er dit jaar niet in te zitten.

Na een grijze en grauwe week hadden we gisteren weer eens een stralende najaarsdag. Dat kwam mooi uit, want het meeste werk aan de film over de rietcultuur in de Weerribben zit er eerst op. In de komende week moet ik de verschillende hoofdstukken nog aaneen smeden en het geheel voorzien van wat muziek, maar dat is niet het meeste werk meer. En dus had ik gistermiddag tijd voor een lekker kuiertje in het Weinterper Skar …

Op het pad naar de dobbe zag ik diverse keren een vlinder fladderen. Steeds vloog hij een paar meter om dan weer neer te strijken op het dikke bladerdek dat het pad bedekte. Het beestje leek helemaal op te gaan in het bladerdek, waardoor het me niet lukte om hem te localiseren en te fotograferen …

In de afgelopen week zijn veel bladeren van de bomen gewaaid, niet zo ver bij de dobbe vandaan lukte het me om wat van de laatste fraai gekleurde herfstbladeren te fotograferen …

Op de zwerfsteen naast het bankje bij de dobbe zat een libel lekker in het zonnetje. Vlak voordat ik er een foto van kon maken werd hij helaas verjaagd door een andere libel. Even kon ik ze nog volgen, maar daarna verdwenen ze uit zicht. Nadat ik even wat had rondgestruind bij de dobbe ben ik lekker op het bankje gaan zitten. Genietend van het uitzicht viel het me op dat de waterstand in de dobbe de laatste jaren rond deze tijd niet zo laag is geweest …

Terwijl ik zo wat zat te mijmeren, rende er ineens een hond voor me langs. Zonder verder op of om te kijken zette hij koers naar de dobbe, waar hij even een verfrissende duik nam …

Korte tijd later kwam het baasje van de hond bij me staan om even een praatje te maken. Nadat hij zich even grondig had uitgeschud, voegde de hond zich bij ons. In november even pootjebaden was blijkbaar goed te doen, maar je moet het niet overdrijven …

Nadat de man en zijn hond hun weg vervolgden, keerde de rust bij de dobbe terug. Even heb ik nog op het bankje gezeten, maar toen opkomende sluierbewolking de temperatuur begon te drukken, ben ik maar weer terug geslenterd naar de auto. Het was een heerlijke najaarsdag, zo mogen er nog wel een paar komen…

Terwijl we vrijdag rustig door de Wieden tuften, stuitten we op een bepaald moment op een paar pootjebadende koeien …

Als een koe te water is geraakt in een sloot met hoge walkanten, dan moet er meestal hulp komen om het dier weer op het droge te krijgen …

Daar was hier geen sprake van, ze stonden rustig wat om zich heen te kijken en namen de voorbijgangers in zich op …

Daarna kuierenden ze op hun gemak door de rietkraag het land weer op …

Na dit intermezzo hadden we weer vrije doorgang op de kanoroute …

Met een gemiddelde temperatuur van 17,4 ºC, tegen 16,6 ºC als langjarig gemiddelde, was de zomer van 2009 volgens het KNMI in De Bilt de negende warme zomer op rij.
In ons tuintje kwam de gemiddelde temperatuur over de maanden juni, juli en augustus uit op 16,7 ºC tegen normaal 15,8 ºC

Met een gemiddelde maximumtemperatuur van 21,1 ºC was het voor mij eigenlijk wel een aangename zomer, waar ik heel aardig doorheen ben gerold. Eigenlijk heb ik maar een paar dagen echt last gehad van de warmte, en kijkend naar het temperatuurverloop kan dat ook wel kloppen, want we hebben maar één echt tropische dag gehad en slechts vijf dagen waarop de temperatuur de tropische grens van 30 graden naderde. De maximumtemperatuur lag veelal tussen de 19 en 24 graden, en dat is voor mij een ideale temperatuur:

- warme dagen (maximumtemperatuur 20,0 ºC of hoger): 59 – normaal 49
- zomerse dagen (maximumtemperatuur 25,0 ºC of hoger): 12 – normaal 15
- tropische dagen (maximumtemperatuur 30,0 ºC of hoger): 1 – normaal 3

Op 20 augustus was het met een maximumtemperatuur van 33,1 ºC echt weer om te gaan pootjebaden …

De zomer van 2009 was behalve warm ook droog. Landelijk viel in de drie zomermaanden 189 mm neerslag tegen 202 mm normaal. In ons tuintje was het met 243 mm wat natter dan normaal. Dat was met name te danken aan de maand juli, waarin hier bijna tweemaal zoveel neerslag viel als normaal …

Omdat ik in 2003 ben begonnen met het vastleggen van de weergegevens zoals die zich in ons tuintje voordoen, kan ik nu zeven zomers op een rijtje zetten. De laatste zeven zomers zijn allen warmer geweest dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 van ca. 15,8 ºC voor onze omgeving. Over de afgelopen zeven zomers ben ik uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 17,2 ºC …

De laatste zeven zomers waren niet alleen warmer, maar ook natter dan het langjarig gemiddelde van ca. 208 mm over de periode 1971-2000.  Gemiddeld ben ik over 2003-2009 in ons tuintje uitgekomen op 274 mm zomerse neerslag …

Tot slot nog één foto die ik op de warmste dag van het jaar heb gemaakt vanaf de zeedijk bij Paesens-Moddergat. Een groep voorbij vliegende zwanen leek verkoeling te zoeken door maar zo laag mogelijk over het Wad te vliegen …