Lichtlijnig

Sommige bermen zijn momenteel weer een lust voor het oog, zo ook op dit paradijselijk aandoende plekje …

Boterbloemen …

Pinksterbloemen …

Fluitenkruid met een landkaartje …

En niet te vergeten de brede orchis …

Morgen volgt nog een bijzonder klein en zeer zeldzaam bloemetje.

En dan nog even dit: gisteravond en vanochtend deden zich opnieuw problemen voor met het invoeren van reacties op dit weblog. Dank aan Gelkinghe en Me! voor het melden daarvan. Wanneer zich de komende tijdstoringen blijven voordoen, dan stel ik een mailtje daarover op prijs. Want als ik van geen storing weet, kan ik er ook niets aan (laten) doen. Intussen lijkt er vanmiddag weer het e.e.a. te zijn aangepast door de provider, dus wie weet … misschien lukt het wel om probleemloos te reageren …

“April 2010: Zeer zonnig, droog en zacht” kopt het KNMI vandaag op zijn website. Kijkend naar de cijfers valt daar weinig op af te dingen, desondanks kijk ik met gemengde gevoelens terug op het weer in april. De gemiddelde temperatuur is in ons tuintje uitgekomen om op 8,3 ºC. Daarmee lag de gemiddelde temperatuur bijna een graad boven het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 van 7,5 ºC.

De grafiek laat mooi zien dat de temperaturen eigenlijk de hele maand op en neer bleven dansen. Tot de laatste week bleven de maximumtemperaturen over het algemeen ruim onder de 15 graden steken. Omdat de wind gedurende die periode vrijwel steeds uit noordelijke richtingen waaide, voelde het vaak allerminst aangenaam aan. Echt lekker werd het pas in de laatste week van april, toen de weilanden in rap tempo geel begonnen te kleuren met hier een daar een lila accent …

Over zon hadden we niet te klagen. Ik heb 10 ronduit zonnige dagen kunnen noteren en 9 dagen waarop het slechts licht bewolkt was. Van 15 t/m 18 april was de lucht echt helemaal streeploos blauw. Niet alleen waren er in die periode geen wolken te zien, maar omdat een vulkaanuitbarsting vele tonnen as en stof uitstootte, werd het vliegverkeer in een groot deel van Europa volledig stilgelegd, waardoor er ook geen contrails oftewel vliegtuigstrepen te zien waren …

De nachten waren over het algemeen nog knap fris in april.Ik heb nog drie vorstdagen heb kunnen noteren, en de minimumtemperatuur kwam slechts vijf maal boven de 5 ºC uit. De laagste minimumtemperatuur was -2,9 ºC, de hoogste maximumtemperatuur werd op 25 april bereikt met 24,3 ºC. We wachten hier dus nog op de eerste zomerse dag …

April begon en eindigde regenachtig. Er viel slechts op vier dagen neerslag van betekenis, daar tussendoor was het 26 dagen achtereen droog. In de ons omringende natuurgebieden leverde dat een rook- en stookverbod op. In ons tuintje ben ik uitgekomen op een totale neerslagsom van 33 mm, tegen normaal ca. 41 mm …

Mei is inmiddels net zo nat begonnen als april is geëindigd. Met 27 mm is er in de eerste drie dagen van de maand al bijna evenveel neerslag gevallen als in de hele maand april. De weilanden bieden intussen een heel andere aanblik dan vorige week. Lekker ontspannen in het zonnetje liggen herkauwen is er niet bij, nu staan de koeien regelmatig dicht bijeen met de kont naar regen en wind gekeerd …

Gistermiddag heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een kijkje genomen bij de Leijen aan de kant van Eastermar. Aan de waterkant viel weinig te beleven. Er dobberden een paar eenden en een meerkoetje rond en er zat een visdiefje op een paaltje te wachten tot een vissersman eindelijk zijn netten zou binnenhalen. Daarmee was het wel gezegd. Omdat er weinig te zien was, besloot ik al snel terug te gaan naar de auto …

Bijna aan het eind van het pad streek een paar meter bij me vandaan een oranjetipje op een pinksterbloem neer. Zo onrustig als de oranjetipjes vorige week vrijdag in het Weinterper Skar waren, zo voorbeeldig bleef dit exemplaar op de pinksterbloem zitten, mij alle gelegenheid gevend om hem netjes te portretteren. Toen ik iets te dichtbij kwam, hield het beestje het voor gezien en fladderde hij naar elders …

Geen probleem, want deze pinksterbloem bleek ook bij anderen in trek te zijn …

De vlinder had zich nog maar nauwelijks verheven, of er streken een paar kleine insecten op de pinksterbloem neer …

Op weg terug naar huis besloot ik nog even een tussenstop te maken bij Doktersheide. De laatste keer dat ik aan deze kant bij de Leijen was, was op die mooie, maar koude 8e januari. De Leijen lag er toen bij als een heuse poolvlakte. Gistermiddag lag het er allemaal heel anders bij. Terwijl ik naar het prieeltje liep, werd mijn aandacht getrokken door een vogeltje dat in het riet het hoogste lied zong. Waarschijnlijk gaat het zeer toepasselijk om een rietzanger …

Toen hij uit zicht verdween, ben ik tussen het riet door naar het prieeltje gekuierd, dat op palen boven het water rust …

In de bos- en heidegebieden hier in de buurt is i.v.m. de aanhoudende droogte een rook- en stookverbod afgekondigd, maar hier boven het water kon ik wel even een peukje roken. En dat heb ik dan ook gedaan, terwijl ik wat zat te mijmeren bij het uitzicht over de Leijen …

Het was weer een mooie middag.