Lichtlijnig

Planningen zijn er om zo nodig aan te worden aangepast. Dat heb ik dan ook maar gedaan, toen ik in juni een MS-aanval te verwerken kreeg. Juist op dat moment had ik aan de slag gemoeten met het clubblad van de jeu de boulesvereniging, maar dat heb ik toen maar een maandje uitgesteld …

Nu we ruim een maand verder zijn, ben ik weer helemaal bij. De website van SVP is weer helemaal up-to-date, en vanochtend heb ik het clubblad afgeleverd bij de drukker. Dat gaf me meteen een mooie gelegenheid om weer eens een kijkje te nemen bij de pingoruïne op het bedrijventerrein Azeven Noord …

De laatste keer dat ik hier was, was op 14 december 2009, de eerste ijsdag van de lange winter. Het verschil tussen toen en nu is zo ongeveer 28 graden …

Toen bloeiden er alleen maar ijsbloemen …

Vandaag trekken op precies hetzelfde plekje de paarsgele bloemetjes van het bitterzoet de aandacht …

Pas als we een stapje naar links doen en langs het bitterzoet in zuidwestelijke richting kijken, wordt duidelijk dat we hier toch echt op een bedrijventerrein zitten …

Maar wel op een bedrijventerrein waar de meeste gebouwen gezien mogen worden …

Aan het eind van de ochtend kon ik het clubblad van de jeu de boulesvereniging ophalen bij de drukker op bedrijventerrein Azeven Noord. Zoals meestal heb ik ook nu weer van de gelegenheid gebruik gemaakt om even een kijkje te nemen bij de pingo aan de oostkant van het terrein. De pingo was bedekt met een eerste fragiel ijsvloertje …

Omdat het niet wijs is om over één nacht ijs te gaan, heb ik me behoedzaam langs de oever bewogen om de eerste ijskristalletjes van het jaar vast te leggen …

Vanwege de laaghangende bewolking was het allemaal niet echt sprankelend, maar zo’n eerste ijsvloertje dat erbij ligt als een gebroken spiegel heeft toch altijd wel wat …

Dat we hier toch echt op een bedrijventerrein zitten is pas te zien als ik vanaf de oostelijke oever een foto maak …

Toen ik mijn rondje om de pingo had gemaakt, was ik blij dat ik met tintelende vingers de warmte van de auto weer op kon zoeken, want na zo’n zachte herfst is het weer wennen aan de eerste winterkou.

Om even uit te waaien heb ik vanmiddag een fotokuiertje gemaakt bij de pingo aan de oostkant van het nieuwe bedrijventerrein Azeven Noord bij Drachten …

Ik hoefde weinig moeite te doen om uit te waaien, want er stond een stevige bries. Daardoor was het niet eenvoudig om een enigszins acceptabele foto te maken van de moerasvergeet-me-nietjes die op de oever van de pingo bloeien …

Midden in het water bloeien bloemetjes, die bij ons in tuin bloeien. Maar hoe heten die bloemetjes …? Ik heb het geweten, maar die kennis is blijkbaar weer geheel vervaagd en verdwenen …

Als ik dat zo bekijk, kunnen we wel wat van die plantjes verhuizen naar de achterkant van onze nieuwe vijver …

Iets verderop lukte het me zowaar om ondanks de harde wind een klein vliegje op één van die bloemetjes te kieken …

Daarna was het de hoogste tijd om terug te gaan naar de auto, want er kwamen weer akelig donkere wolken aan. Ik was net op tijd om een buitje te ontlopen, zodat ik droog, maar heerlijk uitgewaaid weer thuis kwam.