Lichtlijnig

“Wachten op de terugkeer van de winter …,” schreef ik vorige week donderdagmiddag, terwijl ik door de beregende ramen naar ons grijze en natte tuintje zat te kijken. Wel, ik hoefde niet lang te wachten, want op vrijdagochtend lag ons tuintje er zo bij …

Dat is toch een aanzienlijk vriendelijker aanblik dan tijdens de natte en grijze donderdag. En zo denken ook de vogels er blijkbaar over, want nadat ik donderdag geen vogel had gezien, is het sindsdien weer regelmatig een drukte van belang bij de voederplekjes …

De koolmezen en de pimpelmeesjes hebben een voorkeur voor de twee voederkransen die in de tuin hangen …

De musjes en af toe eens een vinkje blijven liever wat achter in de tuin om hun kostje bijeen te scharrelen …

De familie merel maakt geregeld gebruik van het feit dat de vijver opengehouden wordt door een zuurstofpompje …

En tot slot mijn favoriete bezoeker, die dagelijks langskomt om wat lekkers te smikkelen bij het voederhuisje …

… of bij het voederplekje dat ik onlangs op het terras aan de rand van de vijver heb gecreëerd …

Afleiding genoeg dus.

Ons tuintje is opnieuw voorzien van een vers laagje sneeuw. Er zijn winters geweest dat we dolblij waren met zo’n dun laagje poedersneeuw, maar in deze sneeuwwinter kijken we er al niet eens meer van op…

Of het nu met die sneeuw te maken heeft of niet, er hebben hier nog nooit zoveel vogels in de tuin gezeten in het weekend van de tuinvogeltelling als nu. De eerste vogel die ik vanochtend voor de lens kreeg was het roodborstje, dat voor de gelegenheid een bijzonder plekje in het decor had opgezocht: hij hing aan de grote denappel-vetbol …

Korte tijd later streek er achter in de tuin een groenling neer …

Een spreeuw nam even een kijkje bij de voedertafel. Hij leek me wat chagrijnig, alsof hij met een verwijtende blik wilde zeggen: “Waarom leg je hier niet eens wat druiven voor me neer …?”

Mevrouw merel name de situatie even in ogenschouw vanaf het dak van de bijkeuken. Blijkbaar stond het haar niet aan, want ze verwaardigde zich niet tot een afdaling …

Nadat ik voor wat vers strooigoed had gezorgd, kwamen ook de mussen tevoorschijn …

En nog weer een half uurtje later liet ook het pimpelmeesje zich zien …

Het was een mooie en succesvolle vogelteldag.

Vanuit mijn computerhoekje houd ik vandaag een oogje op verschillende vensters op de wereld. Aan mijn rechterkant heb ik via de grote vensters in de schuifpui zicht op ons tuintje, dat langzaam maar zeker meer in de greep van de herfst komt. Nu er nog slechts hier en daar een enkele druif hangt, is het tijd geworden om de vogels op andere manieren in de tuin te houden. Omdat we sinds de werkzaamheden in de tuin wat meer ruimte op het terras hebben, hebben we het voederhuisje daar nu een plekje gegeven …

Op de terrastafel, die vlak voor de schuifpui staat, ligt een stuk boomstronk waar ik regelmatig wat zaadjes op strooi. De eerste musjes hebben er op pakweg anderhalve meter van mijn stoel intussen al heerlijk zitten smikkelen. Ze waren nog niet bereid om ook even te blijven zitten tot ik een foto van het gezelschap had gemaakt. Aan het begin van de middag is het wel gelukt om een eerste pimpelmeesje te kieken …

Een ander venster op de wereld bevindt zich aan mijn linkerzijde in de zithoek. Via de tv houden we aan het begin van een Olymisch schaatsseizoen de eerste verrichtingen van onze schaatsters in Thialf in de gaten, en die vallen nog niet echt mee. Maar gelukkig: “Vancouver is nog ver,” zou Joop Zoetemelk gezegd hebben …

Het derde venster op de wereld bevindt zich recht voor me en wordt aangedreven door Windows 7. Zonder dat er echt spectaculaire vernieuwingen in zitten, ben ik tot nu toe erg tevreden over Seven. Een eerlijke vergelijking met Vista kan ik niet maken, omdat Seven draait op een nieuwe pc die qua hardware een stuk beter in elkaar lijkt te zitten dan zijn voorganger. Seven lijkt in alle opzichten net wat sneller te zijn dan Vista, maar belangrijker is dat alles veel soepeler werkt dan onder Vista. De belangrijkste vernieuwing die ook echt meerwaarde heeft, is voor mijn gevoel de vernieuwde taakbalk van waaruit programma’s veel sneller te starten zijn. Het enige probleempje dat ik tot nog toe ben tegengekomen, is dat de aansluiting voor de hoofdtelefoon niet lijkt te werken, maar daarmee weten ze bij de computerzaak vast wel raad.