Lichtlijnig

Eigenlijk had ik gehoopt dat de voorspelde sneeuw ditmaal aan ons voorbij zou gaan, maar het mocht niet zo zijn. Nog voordat de sneeuw waarmee we in december zo rijkelijk waren bedeeld helemaal was weggesmolten, gaat ons tuintje opnieuw schuil onder een witte deken …

Met het oog op mijn mobiliteit zit ik niet te wachten op een nieuw sneeuwdek, doe mij langzamerhand maar wat ‘schoon’ winterweer. Ook voor de schaatsliefhebbers is dit nieuwe pak sneeuw slecht nieuws, want dit is funest voor het natuurijs. Voor ons vijvertje maakt het allemaal weinig uit, daar blijft het zuurstofpompje rustig bellen blazen …

Een merel profiteerde dankbaar van het wak door vanaf het randje van het ijs zijn snavel even een paar maal in het bruisende water te dopen. Daar wilde hij niet even op de foto, toen hij korte tijd later ineengedoken op de pergola zat, lukte dat wel …

Van poes hebben de vogels voorlopig niets te vrezen, die ligt lekker te slapen onder een wollige witte deken …

Nadat hij was neergestreken op de pergola keek hij eens naar links …

Hij keek eens naar rechts …

Nee, jammer … geen druiven meer …