Lichtlijnig

Met volop zon en wind was het vandaag een prima dag om even lekker uit te waaien …

Maar dan wel met de kop in de wind, anders waaide je van je paaltje …

Waar afgelopen nacht en vanmorgen de golven van de Waddenzee tegen de zeedijk beukten, was vorige week slechts een schier oneindige vlakte van sneeuw en ijs te zien zo ver het oog reikte …

Normaal gesproken kun je vanaf dit punt bij Paesens-Moddergat (kaartje Google Maps) de Waddeneilanden Schiermonnikoog en Ameland zien liggen, door de nevel boven de sneeuw- en ijsmassa was daar vorige week vrijdag geen sprake van …

Natuurlijk kon ik het niet laten om ook ditmaal weer even over de dijk te klimmen, zodat ik even een fotokuiertje langs de vermaarde palenrij kon maken …

Het werd maar een kort kuiertje deze keer. Om te beginnen was het er snijdend koud, maar belangrijker nog: ik zag het niet zo zitten om daar ergens aan het uiteinde van de wereld ten val te komen …

Nadat ik even een paar shots had gemaakt van een aantal van de berijpte paaltjes en het drijfijs dat daar achter op de Waddenzee op en neer deinde, vond ik het al snel welletjes …

Voetje voor voetje terug naar de zeedijk was het motto op dat moment, terug naar de hopelijk snel weer warme auto …

Het zit er vanwege de lagere temperaturen een stuk minder lekker dan in de zomer, maar daar staat dan weer tegenover dat het in deze tijd van het jaar bij het strandje aan de Smalle Eesterzanding een stuk rustiger is dan in de zomerperiode …

Aan het eind van de palenrij zaten zoals zo vaak een paar aalscholvers en een meeuw …

Eén van de aalscholvers had halverwege de palenrij een plekje gevonden. Een flets zonnetje liet zijn verenpak net even glanzen …

En voor het overige werd de sfeer bepaald door het zacht ruisend riet, dat werd gereflecteerd op de zachtjes kabbelende golfjes …

Woensdag was ik een paar uurtjes aan ‘t Wad bij Paesens-Moddergat (kaart Google Maps) …

Wednesday I spend some time at sea in the most northern part of the Netherlands (map Google Maps) …

Bij eb valt de Waddenzee goeddeels droog, daardoor is het mogelijk om met ‘n gids naar 1 van de Waddeneilanden te lopen …

At low tide this sea is almost completely dry, therefore it is possible to walk to one of the islands …

Ik houd van dit gebied met zijn weidsheid, zijn lijnen en vlakken, en bovenal vanwege de rust die het vrijwel altijd ademt …

I really love this area, because of the glitziness, the lines and planes, and above all because of the silence it is breathing …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

De sporen op het Wad ontlokten gisteren vragen als ‘Zijn die sporen afkomstig van mensen of van dieren …?’, ‘Zie ik daar Wadlopers …?’ en ‘Waar leiden die sporen heen …?’

Laat ik eens een poging wagen om die vragen te beantwoorden. Om te beginnen zijn die sporen hoofdzakelijk gevormd door kleine mensenvoetjes, er struinden namelijk twee ouders met drie kinderen op het drooggevallen Wad rond …

Of we ze daarmee wadlopers mogen noemen? Nee, dat lijkt me toch niet. Echte wadlopers maken onder begeleiding van een gids vanaf het vasteland lopend de oversteek naar één van de Waddeneilanden …

En dat doen deze mensen duidelijk niet, zij lopen slechts wat heen en weer op het Wad. De sporen leiden uiteindelijk allemaal weer terug naar de palenrij bij Paesens-Moddergat. Moeder zette als eerste weer voet op het droge …

Toen ook de rest van de familie na verloop van tijd weer veilig was teruggekeerd, riep moeder haar kroost bijeen voor een uitgebreide wasbeurt bij een plas achter de palenrij op het Wad …

Terwijl mama een vies gezicht trok tijdens het voeten wassen, leek de jongste van de drie meiden zich af te vragen waar papa bleef. Die leek echter onder en boven de wet te staan, want hij stiefelde zo met de zeeklei tussen zijn tenen de zeedijk weer op …

Uiteindelijk keerde de rust terug op dat prachtige stukje Wad bij Paesens-Moddergat. Dit is en blijft onder alle weersomstandigheden voor mij één van de meest bijzondere natuurgebieden van ons land …