Lichtlijnig

Om organisatorische redenen wilden zijn ouders Tijmen wel even een paar dagen kwijt, daarom logeert het mannetje deze week een paar dagen bij pake en beppe (opa en oma voor de niet-Friestaligen). Hij was gisterochtend nog maar nauwlijks binnen, of hij vertelde met een stralend gezicht dat hij de oude fotocamera (Fuji Finepix J110w) van papa en mama had gekregen, nadat die een nieuw toestel hadden aangeschaft. Aangestoken door pake, die hij nog nooit zonder camera had gezien, ging er een grote wens van Tijmen in vervulling, want al voordat hij vier werd hanteerde hij dit toestel af en toe verbazend knap. Natuurlijk moest pake al snel op de foto …

Nadat Tijmen zich de eerste uren op teken- en plakwerkjes had gestort, heb ik hem ‘s middags voorgesteld om samen wat te gaan fotograferen in de tuin. Die suggestie werd stralend beaamd. Toen ik er nog aan had toegevoegd, dat ik een aantal van zijn foto’s op pake zijn weblog zou plaatsen, stapte hij trots glunderend gewapend met de camera naar buiten …

Tijmen heeft al van jongs af aan iets met onze druiven. Het was dan ook niet verwonderlijk dat daar een foto van gemaakt moest worden. Daarbij schuwde Tijmen het gebruik van de zoomfunctie niet …

Ook de knalrode mandevilla en de regenmeter werden secuur in beeld gebracht …

Natuurlijk mocht een foto van de vijver, waar de gele plomp zijn tweede bloem showt en waar de zoveelste waterlelie is opgedoken, niet ontbreken …

Helemaal achter in de tuin waren deze bloemetjes en de kruik een kiekje waard …

Wel een struik, maar nog steeds geen vlinders …

Terug op het terras bleek dat beppe aan het werk was bij de vijver …

Terwijl Tijmen met beppe over de vijver stond te kletsen, liet ik mijn blik en gedachten even naar de lucht dwalen. Juist op dat moment passeerde er een ooievaar. Toen ik de camera op hem had ingezoomd, zag ik dat hij niet alleen was. Waar zou zo’n beest dat vrachtje nou toch gaan afleveren …?

En dan nog even dit …
Dit weblog wordt nog slechts bijgewerkt t.b.v gebruikers met een klein 4×3 beeldscherm. I.v.m. technische problemen is het niet mogelijk om hier te reageren. Dat kan wel op het weblog waar dezelfde foto’s dagelijks in een groter formaat worden gepubliceerd: Afanja’s weblog.

Toen de lepelaars na drie kwartier nog steeds vrijwel roerloos op hun plek stonden, hield ik het dinsdagmiddag wel voor gezien in de Jan Durkspolder. Om het mooie, maar nog steeds frisse weer uit te buiten, besloot ik nog even naar het ooievaarsdorp te rijden. Daar kwam ik echter niet eens aan toe. Halverwege de rit zag ik in de verte een ooievaar opstijgen vanaf het nest, dat daar ergens midden in het rietland op een paal staat …

Omdat dit nest midden in de natuur toch nog een stukje fotogenieker is dan de nesten in het ooievaarsdorp, besloot ik weer eens een kuiertje te maken over het enige echte Kuierpaad dat door dit prachtige stukje natuur loopt …

Tijdens het laatste stukje van de kuier vlogen twee eenden verschrikt op vanuit de rietkraag. Ieder langs een kant van het ooievaarsnest vliegend namen ze de wijk …

Toen ik het nest goed binnen ‘schootsbereik’ had, zag ik dat er twee jonkies in het nest zaten …

Eén van de twee wilde na een tijdje wachten wel even eigenwijs opkijken. Om zijn nog zwarte snavel te showen, draaide hij zijn koppie nog even van links naar rechts ook …

Ik heb nog een tijdje wat rondgedrenteld, hopend dat pa terug zou komen met een verse hap voor zijn kroost. Bij gebrek aan een bankje duurde dat me echter te lang. In bedaard tempo ben ik maar begonnen aan de weg terug naar de auto. Regelmatig keek ik nog even om. Wie weet … misschien zou ik pa toch nog net in volle vlucht kunnen vangen. Maar nee, het was tevergeefs …

Gelukkig was er meer moois te zien. Zo stond er een keur aan gele lissen te pronken …

Toen er vlak bij me ook nog eens een zweefvlieg op een van de lissen neerstreek, kon ik opnieuw een serie afsluiten onder het motto ‘geen dag zonder macro’ …

Tijdens mijn ritje over het platteland maakte het melkachtig wit in de lucht woensdag steeds meer plaats voor helder blauw …

During my ride in the countryside the milky white sky slowly turned more and more into clear blue on wednesday …

Bij het ooievaarsstation It Eibertshiem leken een paar ooievaars (Ciconia ciconia) vanaf hun hoge nest te genieten van het uitzicht …

Near the storks station Eibersthiem a couple of storks (Ciconia ciconia) seemed to enjoy the view from their high nest …

Vlak nadat ik de bovenstaande foto had gemaakt, steeg één van de twee op …

Just after I took the photo above, one of the storks took flight …

De andere ooievaar bleef rustig achter op het nest …

The other stork stayed calm on the nest …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …       Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …