Lichtlijnig

Lopend over het meest oostelijke pad in het laagveengebied De Deelen kun je op een paar plaatsen dergelijke palen met netten in de petgaten zien staan …

De afgelopen jaren ben ik er al vele malen langs gelopen zonder te weten wat het is, en waar het voor dient …

En aangezien die vragen ook hier nog niet zijn beantwoordt, zal het wel een raadsel blijven tot ik ter plaatse nog eens iemand van Staatsbosbeheer tegen het lijf loop …

Het gebeurt niet vaak dat ik een ommetje maak zonder dat ik op zijn minst met een paar acceptabele foto’s thuis kom …

Vandaag was het zo ver, en ik moet zeggen, dat is me slecht bevallen …

Daarom zullen jullie èn ik het vandaag moeten stellen met een drietal foto’s die ik vorige week dinsdag heb gemaakt in De Deelen …

Morgen meer …

Sinds de hazelaar zijn bladeren laat vallen, verkeert ons tuintje echt in herfstsfeer. Het net ligt weer niet voor niets over de vijver, want het heeft al mooi wat blad opgevangen. Voorlopig moet dat net nog maar even blijven liggen, want er hangen nog heel wat bladeren aan de boom …

Nog steeds zijn er hier en daar wat andere kleuren tussen de herfsttinten te zien. Maadag liet ik hier al een paar foto’s zien van de lavendel die nog steeds in bloei staat …

Vandaag heb ik rond het middaguur een paar foto’s gemaakt van een plantje dat achter in de tuin nog vrolijk staat te bloeien tussen de herfstbladeren. Nu rest nog de vraag wat voor bloemetjes het zijn, want ik heb weer eens geen idee, en Aafje is niet in de buurt om me te helpen …

Nadat ik het sociaal-cultureel werk vaarwel had gezegd, kreeg ik op de afdeling automatisering van een zorginstelling te maken met een heel ander netwerk. Met dat netwerk voelde ik me een stuk minder op mijn gemak dan binnen het sociaal-maatschappelijk netwerk waarin ik daarvoor had gefunctioneerd, maar dat kan ook liggen aan het feit dat ik rond de eeuwwisseling in toenemende mate werd geconfronteerd met allerlei vage gezondheidsklachten …

Thuis zette ik het netwerken intussen op een lager pitje. De spreeuwen en andere vogels mochten hun gang gaan bij de druiven, want daar spande ik geen net meer overheen. Wat wel bleef, was het netwerk over de vijver, bedoeld om de meeste bladeren op te vangen …

Toen het net vorige week weer over de vijver hing, viel het me op, dat er nogal wat blaadjes door de mazen van het net glipten. Dat was in het verleden waarschijnlijk ook wel het geval geweest, maar toen viel het vanwege de hogere beplanting rond de vijver waarschijnlijk een stuk minder op …

Na alle werk dat Aafje en Rink in augustus hebben verzet om de vijver weer in goede staat te brengen, kon het natuurlijk niet zo blijven dat er maar bladeren naar de bodem konden zinken. Daarom ligt er sinds zaterdagmiddag een fijnmazig netwerk over de vijver. Daar komen zelfs de kleinste blaadjes niet doorheen …

De vijver is er even niet mooier op geworden met dat malle net er overheen, maar het is voor het goede doel, zullen we maar zeggen. Zodra de meeste bladeren van de hazelaar en de haagbeuk zijn gewaaid, kan het net er weer af …

In mijn arbeidzame leven heb ik met diverse netwerken te maken gehad. Het meest interessante netwerk dat ik heb opgebouwd en waarvan ik deel uitmaakte, was zonder twijfel dat in en rond het sociaal-cultureel werk, in de periode 1983-1998. Hoewel ik vaak het idee heb gehad, dat er wel eens wat teveel werd vergaderd om het vergaderen, heb ik in die tijd toch met veel plezier samengewerkt met een breed scala aan personen, organisaties en instellingen …

Privé stortte ik mij indertijd in het najaar op een heel ander netwerk. Vooral in de beginjaren dat onze druif vrucht droeg, waren we zuinig op onze oogst. En dus werden de druiven vanaf zo ongeveer half september beschermd door een net. Als ervaren netwerker ontdekte ik al snel dat het weinig zin had om het net er maar wat slapjes voor langs te hangen, want daar trokken de spreeuwen zich niets van aan …

Ik had wel eens het idee dat ze me kwetterend zaten uit te lachen, terwijl ik het net aan het ophangen was. Daarom ben ik al snel overgeschakeld op een andere techniek. Met behulp van touwen en scheerlijnen hing ik het net zo op, dat het bijna de halve tuin overspande. Een paar jaar lang was dat effectief tegen de spreeuwen, en vanaf het terras leverde het ook nog eens een fraai lijnenspel op …

De laatste jaren hangen we geen net meer op om de druiven te beschermen. Om te beginnen levert de druif de laatste jaren zo’n riante oogst, dat we er best wat van kunnen missen voor de vogels. Daarnaast ben ik nooit echt een held geweest op een ladder, en dat is er de laatste jaren niet beter op geworden, want mijn evenwicht is niet meer wat het geweest is. Verder heb ik het idee, dat er steeds minder spreeuwen in de buurt zitten …

De laatste weken heeft er hooguit een keer of vier een groepje van pakweg 15-20 spreeuwen en een enkele lijster van de druiven zitten snoepen. Hoewel de camera altijd op of vlak naast mijn bureau voor het grijpen ligt, waren ze me tot nu toe te snel af. De enige spreeuwen die ik die najaar heb kunnen kieken, zaten in de tuin van de buurvrouw. Toch eens kijken wat buurvrouw heeft, dat wij niet hebben …

Wordt vervolgd …