Lichtlijnig

Na een overwegend bewolkte en regenachtige zomer zitten we nu in een prachtige herfstweek…

After a most cloudy and rainy summer we have a wonderful autumn week now …

Vandaag schijnt de zon voor de derde dag op rij volop, wat een luxe … dat hebben we sinds mei niet meer meegemaakt …

Today the sun is shining for the third day in a row, what a luxury … we haven’t had that since may …

Het blauw was zo … blauw boven het meertje De Leijen gistermiddag … wat een mooie wereld …

The blue was so … blue above Lake Leijen yesterday afternoon … what a wonderful world …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

Met uitzondering van een paar dagen aan het begin en het eind van de maand hadden we in september vrijwel steeds te maken met fraai nazomerweer. In ons tuintje kon ik 8 warme dagen met een maximumtemperatuur van 20 graden of hoger noteren, tweemaal werd zelfs de zomerse waarden van 25 ºC overschreden. De gemiddelde temperatuur kwam in ons tuintje uit op 14,6 ºC. Daarmee was september bijna een graad warmer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 van ca. 13,7 ºC in onze regio.

Donkere wolken pakten zich vooral aan het begin en het eind van de maand regelmatig samen …

Behalve warm was september met gemiddeld 30 mm neerslag over het land ook droog. Gewoonlijk valt er in september landelijk ca. 75 mm neerslag. Neerslag van betekenis viel er hier eigenlijk alleen op 3 en 5 september …

Vooral in de tweede en derde week van september liet het zonnetje zich regelmatig zien. In die periode lag de maximumtemperatuur vrijwel iedere dag rond de 20 graden …

Ondanks de overwegend mooie nazomerse omstandigheden heb ik ook dit jaar in september weer relatief weinig fotokuiertjes gemaakt. Net als voorgaande jaren stond de wijnmaand weer voor een belangrijk deel in het teken van het petanque. Om te beginnen heb ik een aantal fotoseries gemaakt van de regionale competitie en ‘t Open Fries Kampioenschap voor Doubletten …

Maar belangrijker nog: dankzij het aangename nazomerse weer heb ik me rustig kunnen voorbereiden op het jaarlijkse clubkampioenschap. Met de temperaturen en mijn maat Fokke als bondgenoten is het ook dit jaar weer gelukt om het clubkampioenschap tot een goed einde te brengen. En dat was behalve een overwinning op mijn clubgenoten toch ook nu weer een belangrijke zege op mezelf in de voortdurende strijd met de MS.

Deze wat druilerige dag, waarop de herfst echt zijn intrede lijkt te doen, leent zich prima om nog eens een greep in mijn archief te doen. Daarbij ga ik net als gisteren weer exact drie jaar terug in de tijd …

Het was een mooie nazomerse dag met een maximumtemperatuur van ruim 21 ºC, waarop ik een ritje ten zuidwesten van Drachten maakte. In de buurt van Tijnje zag ik een torenvalk, die speurend naar een prooi, langdurig biddend boven een weiland in de lucht hing …

Nadat ik de auto had laten uitrollen in de berm en het raampje naar beneden had laten schuiven, begon ik de vogel te fotograferen, terwijl hij zich links van de weg langzaam op de wind liet meevoeren. Toen hij vond dat hij ver genoeg in oostelijke richting van zijn jachtgrond was afgedreven, stak hij de weg over om vervolgens in gezwinde vaart terug te keren …

Tot mijn vreugde kwam hij nog wat dichterbij dan de eerste keer. Omdat ik intussen rustig uit de auto was gestapt, kon ik hem steunend op de auto goed op de korrel nemen …

Een mooiere serie van een torenvalkje in volle vlucht heb ik nog niet kunnen maken. Hopelijk krijg ik nog eens een kansje met mijn huidige camera, want dan zou het nog net iets beter moeten kunnen …