Lichtlijnig

Het eiland Terschelling heeft i.s.m. National Geographic in het kader van de ‘Maand van de Aarde‘ het project ‘Sprekend Landschap‘ ingericht …

In the context of the ‘Month of the Earth’ the Dutch island Terschelling has established the project ‘Speaking Landscape’ in cooperation with National Geographic …

Een fietsroute voert langs 12 locaties op het eiland waar de beroemde gele kaders van National Geographic staan …

A cycle route carries along 12 locations where the famous National Geographic frames are erected …

Het eiland heeft een grote variatie aan landschappen: stranden, jonge duinen, oude duinen, heidevelden, bossen, een open polderlandschap en leuke kleine dorpjes …

The island had a great variety of different landscapes: beaches, young dunes, old dunes, heath or moor, woods, open polders and beautiful little villages …

Door elk van de kaders kun je één van deze prachtige landschappen zien. Aan ieder frame hangt een luidspreker, waaruit op gezette tijden het verhaal over natuur en landschap op de betreffende locatie klinkt …

Through each of the frames you can see one of these wonderful landscapes. At each frame is a speaker attached, from which sounds the story concerning nature and landscape at that location …

Aan de ‘Maand van de Aarde’ is ook een fotowedstrijd verbonden. Ik heb heel wat plaatjes van dit National Geographic logo geschoten, maar ik geloof niet dat er een winnaar tussen zit …

There’s a photocontest with the ‘Month of the Earth’. I’ve made a lot a pictures of this National Geographic loge, but I don’t think there’s a winner among them …

Wij hebben vorige week maar één van de locaties bezocht, maar het project blijft twee jaar bestaan, dus wie weet …

We visited just one of the locations last week, but the project will remain for two years, so who knows …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Lekker uitgerust werd ik vorige week dinsdagochtend wakker. De dames maakten voor de verandering eens een iets minder fitte indruk, omdat ze o.a. als gevolg van het onweer geen van beiden echt goed hadden geslapen. Ze vertelden dat ons huisje ‘s nachts heftig had staan schudden en trillen onder het natuurgeweld, maar daar heb ik vrijwel niets van meegekregen. Zodra ik het bed voelde, ben ik onder invloed van de vermoeienissen van de eerste dag in een diepe slaap gevallen.

Hoewel het onweer verkoeling en grijs weer had gebracht, besloten we rond half twaalf op de fiets te stappen om wat van eiland te bekijken. Omdat de wind ‘s nachts was gedraaid, besloten we eerst maar een stuk in westelijke richting te fietsen, zodat we op de terugweg de wind in de rug zouden hebben. Na een minuut of twintig bereikten we een hoog duin met een uitzichtpunt. Die uitdaging moest ik natuurlijk aangaan …

Het was een flinke klim om boven te komen, en die klim werd maar nauwelijks beloond, want het uitzicht werd ernstig beperkt door het grijze weer …

In welke richting we ook keken, het was aan alle kanten even grijs …

Omdat er ook nog eens een koude wind over het uitzichtpunt waaide, zijn we al vrij snel weer afgedaald …

Rond half een hielden we even halt bij de monumentale “Bessenschuur’. Naar verluidt is dit de enige originele cranberryschuur in Europa. Van oudsher is dit het middelpunt van de cranberryteelt op Terschelling …

Omdat de lucht intussen wel erg donker was geworden, besloten we terug te keren richting Formerum. We waren nog maar nauwelijks onderweg of het begon zachtjes te regen. Tijd om de regenjassen aan te trekken …

Onderweg moest er nog even een heel korte tussenstop worden gemaakt, omdat ik me vooraf had voorgenomen om één van de logo’s van National Geographic, die tijdelijk op verschillende plaatsen op het eiland staan, te fotograferen. In een volgend logje kom ik nog wel op die logo’s terug …

Toen we onze weg vervolgden, gingen de hemelsluizen echt helemaal open. De regenjassen hielden onze bovenlichamen weliswaar lekker droog, maar onze broeken werden des te natter. Gelukkig wist Jetske raad toen we terug waren op onze uitvalsbasis: de broeken gingen in de droger bij de receptie, zodat we later op de dag weer helemaal opgedroogd op pad konden gaan …