Lichtlijnig

Na de lange witte winter had ik me verheugd op een warm en vrolijk voorjaar, maar dat valt tot nu toe bar tegen. In maart en april was het weliswaar iets warmer en droger dan gemiddeld, maar echt aangenaam was het met uitzondering van enkele dagen allerminst …

De eerste week van mei is met een gemiddelde temperatuur van 7,1 ºC (normaal is dat ca. 12 ºC)  en 32 mm neerslag ronduit koud en nat verlopen …

Volgens het KNMI ziet het er ook voor de komende week helaas nog niet echt rooskleurig uit, en ook mijn glazen bol stelt nog geen echte weersverbetering in het vooruitzicht …

Enfin, we zullen het ermee moeten doen.
Maak er een mooi weekend van, en probeer warm en droog te blijven!

De zaterdag begon grijs en druilerig. ‘s Ochtends konden Tijmen en ik nog net even een balletje trappen op het enorme gazon dat we rondom ‘De Schaapskooi’ tot onze beschikking hadden, maar de rest van de dag werd het toch vooral een dag voor binnenactiviteiten. Nadat Tijmen me tweemaal had verslagen met ‘Jonge dieren memory’ dat we voor hem hadden meegenomen, heb ik het stokje maar doorgegeven aan Marianne …

Terwijl de dames in de loop van de middag even in de rust gingen, en Nils en Tijmen zich stortten op het bakken van een taart, ben ik in de auto gestapt om een ommetje te maken over de Drentse dreven …

Het was nat op de Drentse akkers, en het zou in de loop van de middag alleen maar natter worden …

Op het moment dat ik het onderstaande regiospecifieke hek passeerde, was het net even droog, zodat ik de auto even kon verlaten om een paar foto’s te maken …

Terwijl ik mijn weg vervolgde over de smalle Drentse weggetjes die zich door het Drentse landschap slingerden, werd het natter en natter en kwamen er in rap tempo donkere wolkenpartijen dichterbij …

Vanaf dat moment besloot ik me te laten leiden door de ontwikkelingen in lucht, zoals ik dat ook in onze eigen omgeving in dergelijke omstandigheden vaak doe. Dat bleek een goede beslissing te zijn, want dat zou me in de loop van de middag nog een aantal aardige foto’s opleveren …

Het was een natte herfstweek. De eerste dagen was er af en toe nog wat blauw te zien tussen de buien door …

It’s been a wet autumn week in the Netherlands. Sometimes we could see a little blue between the showers …

… maar de laatste dagen was de lucht hoofdzakelijk grijs …

… but in the last days the sky was mainly grey …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Lekker uitgerust werd ik vorige week dinsdagochtend wakker. De dames maakten voor de verandering eens een iets minder fitte indruk, omdat ze o.a. als gevolg van het onweer geen van beiden echt goed hadden geslapen. Ze vertelden dat ons huisje ‘s nachts heftig had staan schudden en trillen onder het natuurgeweld, maar daar heb ik vrijwel niets van meegekregen. Zodra ik het bed voelde, ben ik onder invloed van de vermoeienissen van de eerste dag in een diepe slaap gevallen.

Hoewel het onweer verkoeling en grijs weer had gebracht, besloten we rond half twaalf op de fiets te stappen om wat van eiland te bekijken. Omdat de wind ‘s nachts was gedraaid, besloten we eerst maar een stuk in westelijke richting te fietsen, zodat we op de terugweg de wind in de rug zouden hebben. Na een minuut of twintig bereikten we een hoog duin met een uitzichtpunt. Die uitdaging moest ik natuurlijk aangaan …

Het was een flinke klim om boven te komen, en die klim werd maar nauwelijks beloond, want het uitzicht werd ernstig beperkt door het grijze weer …

In welke richting we ook keken, het was aan alle kanten even grijs …

Omdat er ook nog eens een koude wind over het uitzichtpunt waaide, zijn we al vrij snel weer afgedaald …

Rond half een hielden we even halt bij de monumentale “Bessenschuur’. Naar verluidt is dit de enige originele cranberryschuur in Europa. Van oudsher is dit het middelpunt van de cranberryteelt op Terschelling …

Omdat de lucht intussen wel erg donker was geworden, besloten we terug te keren richting Formerum. We waren nog maar nauwelijks onderweg of het begon zachtjes te regen. Tijd om de regenjassen aan te trekken …

Onderweg moest er nog even een heel korte tussenstop worden gemaakt, omdat ik me vooraf had voorgenomen om één van de logo’s van National Geographic, die tijdelijk op verschillende plaatsen op het eiland staan, te fotograferen. In een volgend logje kom ik nog wel op die logo’s terug …

Toen we onze weg vervolgden, gingen de hemelsluizen echt helemaal open. De regenjassen hielden onze bovenlichamen weliswaar lekker droog, maar onze broeken werden des te natter. Gelukkig wist Jetske raad toen we terug waren op onze uitvalsbasis: de broeken gingen in de droger bij de receptie, zodat we later op de dag weer helemaal opgedroogd op pad konden gaan …