Tag: Merskenheide
De roodharige wespbij
by Jan K. alias Afanja on apr.13, 2011, under insecten, Macro's, natuur
Gisteren liet ik al wat portretten zien van de grijze zandbijen op de Merskenheide. Vandaag een ander beestje dat ik daar maandagmiddag ook heb vastgelegd …
Zie je grijze zandbijen, dan zitten er ongetwijfeld ook roodharige wespbijen in de buurt. In zijn geelzwarte jasje lijkt de roodharige wespbij veel op de wesp …
Als hij – gezien door het oog van de camera – op je afkomt, lijkt het een enorm agressief monster … En echt heel sympathiek is hij ook niet …
De roodharige wespbij is in zekere zin een soort koekoek in de insectenwereld. De vrouwelijke roodharige wespbij legt haar eieren in de door de grijze zandbij gegraven nesten …
De larve van de wespbij doodt bij uitkomst de larve of het ei van de grijze zandbij en doet zich vervolgens tegoed aan de voedselvoorraad …
Wespbijen eten geen vlees, zoals wespen, maar gewoon stuifmeel en nectar, het zijn immers bijen.
Ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar ik vind de ogen van de roodharige wespbij fascinerend …
En ik krijg met de dag meer lol in de macrofotografie. 
De grijze zandbij
by Jan K. alias Afanja on apr.12, 2011, under insecten, Macro's, natuur
Een fotokuier bij de Merskenheide stond al enige tijd op mijn lijstje, maar door gebrek aan kracht in mijn benen kwam het er niet van. Gistermiddag heb ik mijn wandelschoenen toch maar aangetrokken om die kant eens op te gaan, want het is nu de tijd dat de grijze zandbijen er actief zijn, en om die enisgzins acceptabel in beeld te krijgen is wat warmte en zeker een droge ondergrond van belang …
Ieder jaar is er op een paar plekjes bij de Merskenheide een grote groep grijze zandbijen actief. Vanaf ongeveer half maart beginnen de vrouwtjes met het graven van een nest dat bestaat uit een loodrecht naar beneden lopende hoofdgang van 50 tot 60 cm lang, met aan het eind ronde verbredingen van de afzonderlijke broedkamers. De bijen zijn op dat moment nog echt grijs …
Als de eitjes zijn gelegd, doen de bijen niets anders dan af en aan vliegen om wilgenstuifmeel aan te voeren naar het nest. De grijze zandbij, die dan intussen goeddeels geel gekleurd is door het stuifmeel dat op de achterpoten wordt vervoerd, keert steeds weer terug naar de eigen nestgang …
Een groot deel van de nestgangen op de Merskenheide is ingegraven in het pad, en dat maakt het niet gemakkelijk om het eigen nest steeds weer terug te vinden. Om te beginnen lijken al die gangen nogal op elkaar, maar veel van die gangen worden ook nog eens regelmatig dicht gelopen door passanten. Als in zo’n geval de juiste plek is gevonden, begint het grote graafwerk weer …
Normaal gesproken verpopt de larve van de grijze zandbij zich in de zomer, waarna hij als volwassen bij overwintert in de eigen cocon. Dat lukt echter niet altijd, want de grijze zandbij heeft ook vijanden. Daarover morgen meer …
Tot slot nog even een filmpje, dat ik in april 2009 heb gemaakt van ‘t nijvere leven van de zandbijen op de Merskenheide …
Bladknoppen
by Jan K. alias Afanja on mrt.19, 2011, under landschap, Merskenheide
Onder een strakblauwe hemel heb ik aan het begin van de middag weer eens een fotokuiertje gemaakt op de Merskenheide. Het vennetje aan het begin van het terrein lag er mooi spiegelend bij …
De heide leek stil en verlaten te zijn …
Het enige teken van leven werd gevormd door een ree in de verte, die ik alleen m.b.v. de maximale zoom enigszins acceptabel in beeld kon krijgen …
Een paar bomen staken mooi af tegen de blauw lucht …
Hier en daar lijken de eerste bladknoppen op het punt open te gaan. Het lijkt nu toch echt lente te worden …
Honden aan de lijn
by Jan K. alias Afanja on jan.29, 2011, under landschap, Merskenheide, natuur, winter
Hoewel mijn lichaam de laatste week nogal heftig protesteert tegen de temperatuurschommelingen, hebben Jetske en ik donderdag toch even een gezamenlijke fotokuier gemaakt. Omdat het mooi helder weer was, stelde ik voor om even bij de Merskenheide te kijken. Met een beetje geluk zouden we misschien een paar reeën kunnen fotograferen …
De eerste foto’s maakten we bij de deels bevroren vennetjes. Langs de oever had Koning Winter een laagje met prachtige patronen over het water gelegd …
Wat verderop lag het ven nog open, daar vormden wind en water een mooie gebroken spiegel …
Jetske leek er niet uitgekeken te raken …
Toen we bij de heide aankwamen, zag ik in de verte een paar reeën staan. Terwijl ik Jetske op de ranke dieren wees, zagen we dat ze alle drie plotseling met grote sprongen maakten dat ze weg kwamen. De reden van hun gedrag werd al snel duidelijk: er rende een hond dwars over de heide. Daarmee was de kans om de reeën te kunnen fotograferen wel verkeken. Omdat we het allebei bovendien last kregen van de koude wind, besloten we maar rustig aan richting auto te gaan …
Enige tijd later werden we ingehaald door de man die zijn hond maar lukraak over de heide liet rennen. Toen ik de man aansprak op zijn gedrag, beweerde hij dat zijn hond altijd een meter of vier voor hem op het pad blijft lopen en nooit de heide in gaat. Kwader dan door keihard tegen me te liegen kunnen ze mij niet krijgen, want Jetske en ik hadden zowel de reeën als die hond over de heide zien rennen. Daarmee geconfronteerd had ontkennen geen zin meer, daarom gooide de man het over de boeg van de onschuld: “Die hond moet toch even kunnen rennen, en hij doet daar toch helemaal geen kwaad …”
Terwijl ik de discussie aanging, legde Jetske man en hond even vast op de gevoelige plaat. Van de stress die zo’n rondrennende hond bij de reeën veroorzaakt, en over wat er gebeurt als de reeën over enige tijd jongen hebben, had de man geen benul. Aan het begin van het pad heb ik hem nog even gewezen op het niet te missen bordje, waarop in kapitalen “HONDEN AAN DE LIJN” staat.
Ik heb niet de illusie dat deze discussie voor de toekomst veel zal opleveren, maar ik ben wel van mening dat we elkaar moeten blijven aanspreken op dergelijk grensoverschrijdend gedrag, want als we dat volledig overlaten aan de boswachter, dan komt het ook niet goed.
IJsbloemen
by Jan K. alias Afanja on jan.20, 2011, under ijs, landschap, Merskenheide
“Sierlik waar” noemen we het heerlijk zonnige weertype van vandaag in Fryslân. Het was na Nieuwjaarsdag en afgelopen zondag welgeteld de derde zonnige dag hier. Tijdens de voorgaande gelegenheden heb ik niet van het mooie weer kunnen profiteren, omdat ik op beide dagen verplichtingen binnenshuis had. Vandaag was dat gelukkig anders …
Vandaag had ik alle tijd om voor het eerst dit jaar eens even van het zonnetje te genieten …
Omdat ik de laatste tijd zuinig moet omgaan met mijn spaarzame energie, heb ik een kort kuiertje gemaakt naar de vennetjes op de Merskenheide …
De nachtvorst had een dun, maar uiterst sierlijk laagje ijs over het water gelegd …
Dankzij de cv blijven we thuis tegenwoordig verstoken van ijsbloemen, maar hier kwam ik ogen tekort …
