Tag: Memory
Grijs en nat
by Jan K. alias Afanja on mrt.23, 2010, under landschap, weerbeeld
De zaterdag begon grijs en druilerig. ‘s Ochtends konden Tijmen en ik nog net even een balletje trappen op het enorme gazon dat we rondom ‘De Schaapskooi’ tot onze beschikking hadden, maar de rest van de dag werd het toch vooral een dag voor binnenactiviteiten. Nadat Tijmen me tweemaal had verslagen met ‘Jonge dieren memory’ dat we voor hem hadden meegenomen, heb ik het stokje maar doorgegeven aan Marianne …
Terwijl de dames in de loop van de middag even in de rust gingen, en Nils en Tijmen zich stortten op het bakken van een taart, ben ik in de auto gestapt om een ommetje te maken over de Drentse dreven …
Het was nat op de Drentse akkers, en het zou in de loop van de middag alleen maar natter worden …
Op het moment dat ik het onderstaande regiospecifieke hek passeerde, was het net even droog, zodat ik de auto even kon verlaten om een paar foto’s te maken …
Terwijl ik mijn weg vervolgde over de smalle Drentse weggetjes die zich door het Drentse landschap slingerden, werd het natter en natter en kwamen er in rap tempo donkere wolkenpartijen dichterbij …
Vanaf dat moment besloot ik me te laten leiden door de ontwikkelingen in lucht, zoals ik dat ook in onze eigen omgeving in dergelijke omstandigheden vaak doe. Dat bleek een goede beslissing te zijn, want dat zou me in de loop van de middag nog een aantal aardige foto’s opleveren …
In de bus
by Jan K. alias Afanja on sep.01, 2009, under Tijmen
Afgelopen weekend hadden we Tijmen weer een paar dagen over de vloer.
Tijmen’s favoriete spel is Memory, en dat werd dan ook veelvuldig gespeeld. Eén keer raden wie er het vaakst won …
Maar er waren ook momenten van balorigheid … 
En aan het eind van de middag doken Tijmen en beppe samen in de wereld van Mickey Mouse …
Aafje stelde voor om Tijmen nu eens niet met de auto, maar met de bus terug naar huis te brengen.
Dat leek Tijmen ook wel een goed plan, want hij had nog nooit in een bus gezeten. En dus wandelden ze zondagmiddag rond 14:40 uur naar de bushalte …
Vol ongeduld wachtte Tijmen op het verschijnen van de bus …
Om het wachten wat te bekorten en de spanning wat te breken begon ik het liedje “Busje komt zo” te zingen.
Dat was echter helemaal fout … “Het is toch geen klein busje, pake, het is een hele grote bus …”
Intussen ging het koppie steeds strakker staan …
Eenmaal in de bus had Tijmen geen oog meer voor pake en de camera. Hij verloor beppe niet meer uit het oog en hield haar stevig vast …
En daar gingen ze dan …
Aafje vertelde ‘s avonds dat Tijmen pas plezier aan het ritje kreeg, toen ze eenmaal op de grote weg richting Leeuwarden reden en hij veilig bij beppe op schoot zat. Maar toen begon het mannetje er dan ook echt lol in te krijgen en kletste hij honderduit … 
