Lichtlijnig

Wachten op de zon …

En zoeken naar wat kleur …

Om organisatorische redenen wilden zijn ouders Tijmen wel even een paar dagen kwijt, daarom logeert het mannetje deze week een paar dagen bij pake en beppe (opa en oma voor de niet-Friestaligen). Hij was gisterochtend nog maar nauwlijks binnen, of hij vertelde met een stralend gezicht dat hij de oude fotocamera (Fuji Finepix J110w) van papa en mama had gekregen, nadat die een nieuw toestel hadden aangeschaft. Aangestoken door pake, die hij nog nooit zonder camera had gezien, ging er een grote wens van Tijmen in vervulling, want al voordat hij vier werd hanteerde hij dit toestel af en toe verbazend knap. Natuurlijk moest pake al snel op de foto …

Nadat Tijmen zich de eerste uren op teken- en plakwerkjes had gestort, heb ik hem ‘s middags voorgesteld om samen wat te gaan fotograferen in de tuin. Die suggestie werd stralend beaamd. Toen ik er nog aan had toegevoegd, dat ik een aantal van zijn foto’s op pake zijn weblog zou plaatsen, stapte hij trots glunderend gewapend met de camera naar buiten …

Tijmen heeft al van jongs af aan iets met onze druiven. Het was dan ook niet verwonderlijk dat daar een foto van gemaakt moest worden. Daarbij schuwde Tijmen het gebruik van de zoomfunctie niet …

Ook de knalrode mandevilla en de regenmeter werden secuur in beeld gebracht …

Natuurlijk mocht een foto van de vijver, waar de gele plomp zijn tweede bloem showt en waar de zoveelste waterlelie is opgedoken, niet ontbreken …

Helemaal achter in de tuin waren deze bloemetjes en de kruik een kiekje waard …

Wel een struik, maar nog steeds geen vlinders …

Terug op het terras bleek dat beppe aan het werk was bij de vijver …

Terwijl Tijmen met beppe over de vijver stond te kletsen, liet ik mijn blik en gedachten even naar de lucht dwalen. Juist op dat moment passeerde er een ooievaar. Toen ik de camera op hem had ingezoomd, zag ik dat hij niet alleen was. Waar zou zo’n beest dat vrachtje nou toch gaan afleveren …?

En dan nog even dit …
Dit weblog wordt nog slechts bijgewerkt t.b.v gebruikers met een klein 4×3 beeldscherm. I.v.m. technische problemen is het niet mogelijk om hier te reageren. Dat kan wel op het weblog waar dezelfde foto’s dagelijks in een groter formaat worden gepubliceerd: Afanja’s weblog.

Twee weken na het begin van mijn MS-aanval en een week na afloop van de methylpredsnisolonkuur wordt het tijd om een eerste voorzichtige tussenbalans op te maken.

Laat ik maar beginnen met de methylprednisolonkuur. Tijdens die vijfdaagse kuur had ik betrekkelijk weinig last van de bijwerkingen, die begonnen pas op te spelen na afloop van de kuur. Twee dagen en nachten heb ik amper een oog dicht gedaan. Zodra ik even in slaap sukkelde, schrok ik steevast weer badend in het zweet wakker, terwijl het bloed door mijn lijf kolkte. Ik kan u verzekeren dat dat na verloop van tijd een tamelijk vervelende en angstwekkende ervaring werd …

Gelukkig begon de rust in mijn lijf in de loop van de dinsdag langzaam maar zeker terug te keren. En wat belangrijker is: ik begon weer wat meer grip te krijgen op het functioneren van mijn linkerbeen en – arm. Dat maakte het mogelijk om in de loop van de week steeds wat meer rond te scharrelen in de tuin om wat beestjes en bloemetjes te fotograferen, zoals b.v. de fraaie mandevilla – voorheen dipladenia ‘sundaville’ red – die we vorige week kregen van mijn fotomaatje …

De belangrijkste restverschijnselen die ik op dit moment aan deze eerste schub sinds 2004 lijk over te houden, zijn een koude en doof aanvoelende linkerhand en een linkervoet die nog steeds de neiging heeft om wat achter te blijven. Dat laatste kan ik aardig ondervangen door me te concentreren op het lopen en het afwikkelen van de voet, zoals dat heet. Verder treedt tijdens het lopen al snel vermoeidheid, c.q. verkramping op in mijn bovenbenen.

Het wordt spannend om te zien of ik mijn geliefde bankjes b.v. in het Weinterper Skar weer kan halen tijdens mijn fotokuiertjes. Daar ben ik voorlopig in ieder geval nog lang niet aan toe, want zo lang de maximumtemperaturen nog rond of boven de 25 ºC liggen, waag ik me nog maar niet aan dergelijk kuiertjes. Daar is overigens ook nog geen enkele reden toe zo lang er in ons tuintje dagelijks nog wat te kieken valt. Bovendien kan de methylprednisolon in principe tot ca. 5 weken na toediening zijn oppeppende werk blijven doen, dus wie weet, misschien treedt er de komende tijd nog verdere verbetering op m.b.t. de restverschijnselen. …

Tot dusver heeft de methylprednisolon me in elk geval zowel in fysiek als in mentaal opzicht een dusdanige boost gegeven, dat ik de strijd maar weer ben aangegaan met de hostingprovider omtrent de reactieproblemen op dit weblog. Ditmaal luidde de reactie van de servicedesk als volgt:

“We hebben uw blog getest en het blijkt alles in orde te zijn. Om u goed te helpen hebben we een screenprint nodig van die foutmelding. Daarnaast ook graag als fout zich weer voordoet, dat goed uitgebreid te beschrijven (wanneer heeft zich die fout zich voorgedaan, met de welke webbrowser heeft u gewerkt). Daarmee kunnen onze technici uw blog beter testen en eventuele fouten opsporen.”

Bij deze zou ik de (vaste) reageerders daarom willen vragen om, wanneer het probleem zich weer eens voordoet, een schermafdruk te maken van de foutmelding en dit met vermelding van browser(versie) naar mij te mailen (het e-mailadres is te vinden rechtsboven op het weblog onder het kopje ‘contact’), want dit idiote probleem moet toch op te lossen zijn …

Ter afronding van deze tussenbalans: het ziet er naar uit, dat ik weer heel knap door deze MS-aanval heen gerold ben. Volgende week maandag moet ik voor controle weer terug naar de neuroloog. Tot die tijd houd ik me rustig en  richt ik me vooral op de bloemetjes en de beestjes in eigen tuin, zoals b.v. de nimf van de struiksprinkhaan op de gele lis … De afgelopen dagen heb ik zeker drie verschillende nimfjes in ons tuintje gesignaleerd. Eén van de broers van het onderstaande exemplaar zal morgen het vierde oranjelogje luister bijzetten …

We hebben uw blog getest en het blijkt alles in orde te zijn. 

Om u goed te helpen hebben we een screenprint nodig van die fout melding. Daarnaast ook graag als fout zich weer voordoet, dat goed uitgebreid te beschrijven. ( wanner heeft zich  die fout zich voorgedaan, met de welke Webbrowser heeft u gewerkt)
Daarmee kunnen onze technici uw blog beter  testen en eventuele fouten opsporen.