Lichtlijnig

Ik had me voorgenomen om op deze eerste echt warme dag van het jaar even naar de Merskenheide te gaan, maar het is er niet van gekomen omdat mijn onderdanen vandaag niet draagkrachtig genoeg waren. In plaats daarvan ben ik vanmiddag voor het eerst dit jaar weer eens even echt op tuinsafari gegaan. Erg veel valt er nog niet te beleven in ons tuintje, maar als je even op zoek gaat, valt er wel het een en ander te ontdekken. En al sluipend, kruipend en her en der neerknielend staat zo’n middagje ook wel garant voor voldoende lichaamsbeweging. Wat het zoal heeft opgeleverd …, wel, kijk maar even mee …

Een klein vliegje …

Een kevertje op de schutting …

Een spin, wellicht een soort renspin, die lekker in het zonnetje op de rand van een bloempot op een mogelijke prooi zat te wachten…

Een heel klein kruisspinnetje, dat zijn eerste web heeft geweven onder de hazelaar …

En tot slot één van de vele lieveheersbeestjes die in ons tuintje ronddwalen …

Als we dit voorjaar (dat overigens pas komende nacht om 00:21 uur begint) zulk mooi weer hebben als dit weekend, dan teken ik daar onmiddellijk voor. De fotokuier van gistermiddag bij de Merskenheide zat me vandaag nog flink in de benen, maar het was geen straf om me vanmiddag in ons tuintje te vermaken. Terwijl Aafje onder andere wat onderhoudswerk bij de vijver deed, heb ik een kleine rondgang door de tuin gemaakt met een nieuwe aanwinst …

Tot nu toe was ik altijd tevreden over de capaciteit van de macrofunctie van de verschillende Canon Powershot camera’s die ik in de loop der jaren heb gebruikt. Gecombineerd met de eveneens goede zoomfunctie op die camera’s zijn het prima toestellen, waarmee je veel kunt doen zonder dat je een zware tas met verschillende lenzen mee hoeft te slepen …

Inmiddels heb ik me door Peter de Mooij laten overtuigen over de meerwaarde van een handzame voorzetlens. Onlangs heb ik daarom bij Foto Konijnenberg een Raynox DCR-250 Macro lens besteld, en nadat die werd geleverd was het wachten op lekker zonnig macroweer …

Nadat ik vanmiddag wat detailopnamen had gemaakt van onder andere krokusjes en viooltjes, ben ik – om mezelf en de nieuwe lens meteen goed op de proef te stellen – op zoek gegaan naar wat kleine beestjes. Hoe beweeglijker, hoe moeilijker te fotograferen tenslotte. Het vliegje en het lieveheersbeestje bleven lange tijd lekker stil zitten waar ze zaten …

Bij dit piepkleine spinnetje was dat een heel ander verhaal, die bleef maar heen en weer rennen over de schutting. Uiteindelijk is het me toch gelukt om hem een paar maal aardig in beeld te brengen …

Ik heb zo’n idee dat ik veel plezier zal beleven aan deze nieuwe aanwinst.

Vandaag lijken de temperaturen opnieuw tot tropische waarden te stijgen, een prima dagje dus om lekker in de schaduw door te brengen …

Of beter nog: voor de buis in de relatief koele woonkamer om te kijken naar de bijna 200 km lange koninginnerit in de Tour de France. Het peloton moet vandaag vier Pyreneeënreuzen overwinnen met in totaal ruim 60 kilometer bergop …

De renners zullen dus vandaag – getooid met veelal grote spiegelende zonnebrillen – heel wat moeten klimmen en dalen, zoals ook het glanzende veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje dat doet in ons tuintje …

Na slechts enkele kilometers klimmen op de eerste berg, de Col de Peyresourde, trokken drie coureurs uit de top tien ten aanval. Het peloton werd meteen volledig uiteen geslagen. Het lijkt een waar slagveld te worden, en het is volstrekt onvoorspelbaar hoe het zal aflopen. Ik ga genieten vandaag! 

De regen van afgelopen nacht – er viel hier 27 mm – heeft ons tuintje heerlijk opgefrist, en de temperatuur is op dit moment met 23,2 ºC (nog) een stuk draaglijker dan de afgelopen dagen. Nu nog even het dagelijkse logje oranje kleuren, dan ben ik helemaal klaar voor de finale van het WK-voetbal, waarin Nederland het vanavond moet opnemen tegen Spanje. Na het verlies in eerdere WK-finales tegen Duitsland in 1974 en tegen Argentinië in 1978 moet het vandaag lukken om de titel in de wacht te slepen. Het zal niet makkelijk worden, maar driemaal is scheepsrecht!

Ook vandaag blijven de slingers, ballonnen en vlaggetjes in de kast en zet ik de finale luister bij met mijn eigen oranje elftal. Eerst maar een paar vlinders die ik afgelopen week heb gefotografeerd. Om te beginnen is daar de gehakkelde aurelia, die woensdag neerstreek op een struik tegenover het bankje bij de dobbe. Laten we hopen dat onze jongens in Zuid-Afrika zich vanavond net zo speels en dartel over het veld bewegen als deze vlinder over het algemeen door de lucht fladdert …

Een wat meer gedrongen en kleinere vlinder is het dikkopje, dat ik woensdag onderweg terug naar de auto wist vast te leggen. Wat mij betreft staat het dikkopje symbool voor de bevliegingen en de snelle acties van onze kleine mannen Robben en Sneijder …

Ook nieuw is het oranje havikskruid, dat na de herinrichting uit ons tuintje leek te zijn verdwenen. Dankzij een medeblogster is het onlangs weer in ons tuintje komen aanwaaien om wat kleur en fleur te brengen …

Ook oude bekenden, die de afgelopen weken op speeldagen van Oranje al eerder kleur gaven aan dit weblog, mogen natuurlijk niet ontbreken. Het lieveheersbeestje toont de strijdlustigheid, die onze manschappen vanavond ook moeten laten zien …

Ook voor de Geum Coccineum ‘Borisii’ heb ik natuurlijk weer een plekje ingeruimd …

Het nimfje van de struiksprinkhaan op de oranje papaver staat met zijn grote antennes voor de oplettendheid van Maarten Stekelenburg, die zich tijdens het toernooi heeft ontpopt als een topkeeper …

Weer of geen weer, of ze nu voor staan of achter, het onderstaande vliegje op de natte papaver staat symbool voor de strijdlust en vasthoudendheid die Oranje ook in de laatste wedstrijd van het WK moet tonen …

Om het hoofd koel te houden gooi ik er nog een paar lampionnetjes in de sneeuw tegenaan …

En natuurlijk mag op deze dag de oranje leeuw niet ontbreken …

Als we er allemaal – van jong tot oud – in geloven, moet het lukken …

Laten we hopen op een mooi oranje eind van de dag. Ik ga voor een 2-1 overwinning …

Juni was een mooie en warme zomermaand. In ons tuintje kwam de gemiddelde temperatuur uit op 15,1 ºC tegen normaal ca. 14,4 ºC. In de eerste week kreeg de zon alle kans om na de koude meimaand voor wat opwarming te zorgen. Het KNMI in De Bilt kwam uit op een gemiddelde temperatuur van 16,4 °C tegen 15,2 °C normaal …

In ons tuintje heb ik 17 warme dagen (maximumtemperatuur 20,0 °C of hoger) kunnen noteren en 6 zomerse dagen met een maximumtemperatuur van 25 ºC. De hoogste temperatuur werd op 28 juni bereikt: 28,3 ºC. In de tweede decade van de maand volgde een koele periode, omdat we – zoals het grootste deel van dit jaar – weer onder invloed kwamen van een noordelijke stroming. daarna werd het echt zomers …

Behalve warm was juni ook droog, gemiddeld viel er in ons land 23 mm neerslag, terwijl er normaal in juni rond de 72 mm neerslag valt. Dat beeld werd met 22 mm in ons tuintje bevestigd. Het grootste deel daarvan viel in de tweede week van juni onder invloed van een depressie. In De Bilt is 18 mm gevallen. Daarmee staat juni 2010 volgens het KNMI op de vijfde plaats in de rij van droogste junimaanden sinds 1901 …

Als gevolg van een schub (ms-aanval) heb ik vanaf 11 juni geen fotokuiertjes meer kunnen maken. Gelukkig had ik in de eerste week van juni mijn foto-archief flink aangevuld met foto’s in en van het Weinterper Skar en viel er in ons tuintje in de afgelopen weken voldoende te fotograferen, zodat het weblog er niet onder hoefde te lijden. Dankzij het WK-voetbal stond de maand juni goeddeels in het teken van oranje, en ook daarvan was in juni voldoende te zien in ons tuintje …