Lichtlijnig

Op het terrein van jeu de boulesvereniging SVP werd gisteren onder ideale weersomstandigheden het jaarlijkse Midzomertoernooi gespeeld. 32 Teams bonden de strijd met elkaar aan. Ondergetekende behoorde niet tot de deelnemers en was slechts aanwezig als huisfotograaf van de vereniging, en dat was met het mooie weer geen straf …

Wie denkt dat het domweg een kwestie is van die metalen ballen een eind weggooien, vergist zich. Er wordt regelmatig overleg gevoerd over de vraag wat te doen in een bepaalde situatie, zoals hier tussen Yves en Nancy …

Opperste concentratie is vereist om de boules op de juiste plek tot stilstand te krijgen …

Henk lijkt zijn boule, die al onderweg is, nog even wat aanwijzingen mee te geven …

“Tja, wat moeten we daar nou meee …?” lijkt de onderstaande deelnemer zich af te vragen …

Het komt regelmatig voor dat boules tot op de millimeter op dezelfde afstand van ‘t butje (het kleine houten balletje) liggen …

In een dergelijke situatie zit er maar één ding op: de scheidsrechter moet uitkomst brengen …

Die gaat vervolgens gedwee door de knieën om te constateren dat er tussen de rechtse boule en het butje nog net enige ruimte is, terwijl de linkse boule stijf tegen het butje aan ligt …

Ter afsluiting van de dag ben ik gisteravond tegen elven nog even naar De Veenhoop gereden in de hoop nogmaals wat lichtende nachtwolken te fotograferen. Ze verschenen wel, maar tegelijkertijd verschenen er helaas ‘gewone’ wolken …

IJs en weder dienende hebben we vanavond misschien nog een kansje. Dat zou dan ook wel eens één van de laatste kansen kunnen zijn, want het NLC-seizoen loopt normaal gesproken zo rond half juli op zijn eind.

Na een pauze van ruim een week, waarin ze zich voor zover ik weet nergens lieten zien, waren er de laatste drie avonden, c.q. nachten op rij weer lichtende nachtwolken te zien. Zondagavond kwamen er vanuit verschillende delen van het land meldingen binnen, maar hier was niets te zien, omdat het bewolkt was. Maandagavond was het van hetzelfde laken een pak.

Maar gisteravond was het weer goed raak. Omdat de lucht helder was, zat ik er met de lamellen open helemaal klaar voor. Toen ik tegen elven meende de eerste tekenen van verschijnende NLC’s te bespeuren, ben ik zekerheidshalve even naar buiten gelopen. Het is tenslotte altijd moeilijk om met weinig zicht op de noordelijke hemel en omringd door stadslicht een goed beeld te krijgen. En dat goede beeld kreeg ik in de tuin wel: er kwamen onmiskenbaar lichtende nachtwolken tevoorschijn.

Terwijl ik terugliep om mijn camera te pakken, kreeg ik een melding binnen vanuit Zuidoost-Drenthe. Waarvoor dank!
De onderstaande foto heb ik om 23:09 uur in noordelijke richting gemaakt vanuit de voortuin …

Vijf minuten later, een blik in noordwestelijke richting …

Om wat meer zicht te hebben, ben ik rond kwart over elf naar een plantsoen ongeveer 100 m ten westen van ons huis gelopen. Daar heb ik vanaf ongeveer 23:20 tot 23:35 de volgende foto’s gemaakt …

In hoog tempo kwamen de lichtende nachtwolken tot grote bloei. Ik denk, dat ik dit met recht een wervelende show mag noemen …

Het moet echt een hels spektakel zijn daarboven. Windsnelheden van 500 tot 700 km per uur doen al die met fonkelende ijskristalletjes bedekte stofdeeltjes in de vorm reusachtige wokkels door de stratosfeer wervelen. Bij dat geweld vergeleken zijn onze aardse orkanen milde briesjes …

Nadat ik even over half twaalf de onderstaande foto had gemaakt, doofde het lichteffect net zo snel uit als het was verschenen …

Het was weer helemaal goed!

Het honderdste logje op “Lichtlijnig” mag best een feestelijk tintje hebben. Dit lijkt me dan ook een goed moment om de lezer erop te wijzen, dat de complete fotoserie van de eerste lichtende nachtwolken van dit jaar, die ik 17 juni vlak na middernacht heb gemaakt, nu online staat. De hele serie is hier te zien …

Woensdagavond ben ik er weer eens even opuit getrokken, omdat ik hoopte opnieuw lichtende nachtwolken of NLC’s te zien. Ik had een mooi plekje op de oever van het meertje De Leijen uitgezocht, waar ik lekker ben gaan zitten om te wachten op de dingen die hopelijk zouden komen. Tegen middernacht zag ik de eerste vage NLC’s verschijnen boven de noordoostelijke horizon …

Wednesday night I went out to the countryside, because I hoped to see some Noctilucent Clouds again. I had chosen a beautiful place on the shore of a small lake, where I sat down and waited. Around midnight some dim NLC’s appeared above the northeastern horizon …

Ongeveer een half uur waren de NLC’s vaag te zien, daarna verdwenen ze zo snel als ze waren gekomen

I could see the NLC’s for about half an hour, then they disappeared as quickly as they appeared …

Met een tevreden gevoel reed ik naar huis, waar ik rond 1:30 uur naar bed ging. Geheel tegen mijn gewoonte in werd ik twee uur later weer wakker. Terwijl ik naar beneden liep om even naar het toilet te gaan, wierp ik bij de voordeur even een blik naar buiten. Ik kon mijn ogen niet geloven …

I was satisfied and drove home, where I went to bed around 1:30 a.m. Although I always sleep very well, this night I woke up two hours later. When I went downstairs, I took a look outside near the front door. I couldn’t believe my eyes …

Zo snel ik kon ben ik weer naar boven gegaan om mijn badjas aan te trekken. Ongeveer vijf minuten later stond ik in mijn badjas in de voortuin met de camera op het statief …

As fast as I could I went upstairs again to get my bathing wrap. About five minutes later I stood in the front garden in my bathing wrap and with the camera on the tripod …

Het was ongelofelijk … pure magie … De zilverachtig blauwe lichtende nachtwolken waren overal om me heen te zien, en ze waren enorm helder. Ze waren niet alleen boven de noordelijke horizon te zien, maar in vrijwel alle richtingen …

It was unbelievable … pure magic … The silvery blue NLC’s were all around me, and they were fantastic bright. I couldn’t only see them at the northern horizon, they were visible in almost all directions …

Ze reikten zelfs door het zenit (het punt recht boven je aan de hemel) zuidwaarts …

They even reached through the zenith (the point at the sky right above you) southward …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Toen ik donderdagavond rond elf uur in de auto stapte was de lucht boven Drachten nog kristalhelder, maar eenmaal buiten op de vlakte was aan de noordwestelijke horizon een bewolkingsband te zien. Daar zou ik geen last van hebben, want de stroming was oostelijk, en juist vanuit die richting naderde zware bewolking …

Tegen beter weten in nestelde ik me bij de picknicktafel aan de Flearbosk, vlak ten zuidwesten van De Veenhoop. Vlak nadat ik de camera’s ieder op hun eigen statief had klaargezet en ingesteld, begonnen recht voor me heel voorzichtig de eerste contouren van opkomende lichtende nachtwolken zichtbaar te worden …

Twee minuten later schoven de eerste, nog ijle wolkenslierten voor de hemelse versiering langs …

Ingezoomd zag dat er als volgt uit …

Daarna voltrok het drama zich snel …

Even was er nog een kleine opleving van de golvende lijnen en kleuren te zien …

Om 23:48 uur waren de lichtende nachtwolken volledig verduisterd …

Alles bijeen heb ik amper een kwartiertje heel vaag iets kunnen zien van de lichtende nachtwolken, maar dat lijkt me toch wel voldoende om ze als vijfde NLC-observatie van dit jaar te noteren, een absoluut record. En ik heb goede hoop, dat er nog wel wat bij zal komen. Voor de komende dagen lijkt er weinig zicht op stabiel zomerweer met helder luchten, maar wie weet, misschien zit er op het juiste moment een mooi opklaringsgebied tussen.

Hoe dan ook, met of zonder lichtende nachtwolken …